Thursday, January 6, 2011

Attempting to translate
the sacred Tetragrammaton:
Autophyis , i.e. the Self-Existent /

Προσπάθειες μετάφρασης
του ιερού Τετραγράμματου:
Ο Αυτοφυής , δηλ. ο Αυθύπαρκτος


Aretivm Felinvm [Martin Bucer / Butzer],
S. Psalmorvm Libri Qvinqve Ad Ebraicam Veritatem Versi,
Et Familiari Explanatione Elvcidati

Psalm 56 (55
LXX) / Ψαλμός 56 (55 Ο')


«One of Bucer's more radical departures from tradition in 1529 involved his proposal for a new rendering of the divine tetragrammaton, the YHWH, as 'Autophyis', the one who exists of himself. Joye evidently found this too much and used in its place 'the Lord'. He knew his public better than Bucer did his, as it turned out; for in the 1532 edition of his Psalms, Bucer admitted having been overcome by his critics, and introduced instead the form 'Jehovah'! But Joye was nonetheless influenced somewhat by Bucer's argument. The Hebrew expression conventionally rendered 'Hallelujah' occurs a number of times, beginning at the end of Psalm 104; its presence denotes for example the Hallel collections in the synagogue liturgies. Bucer regularly translated it 'Laudate EXISTENTEM'. At Psalm 106:1 (the first time it occurs at the beginning of a Psalm), Joye treated it as the Psalm title, translating and glossing thus: 'LOAVE YE THE LORDE/ which hath is beynge of himselve and all worther creatures have their beynge of hym'. The source of this gloss is Bucer's remarks on 'Autophyis' in the preface.»

«Μία από τις πιο ριζοσπαστικές αποκλίσεις του Βούκερα από την παράδοση το 1529 περιλάμβανε την πρότασή του για μια νέα απόδοση του θεϊκού τετραγράμματου, του ΙΧΒΧ, ως "Αυτοφυής", εκείνος που υπάρχει αφ' εαυτού. Ο Τζόι προφανώς το θεώρησε υπερβολικό και το αντικατέστησε με το "Κύριος". Ήξερε το κοινό του στο οποίο απευθυνόταν καλύτερα απ'όσο ήξερε ο Βούκερας το δικό του, όπως αποδείχτηκε τελικά· διότι στην έκδοση  των Ψαλμών του 1532, ο Βούκερας παραδέχτηκε ότι πείστηκε από τους επικριτές του και αντ' αυτού εισήγαγε τη μορφή "Ιεχωβά"! Αλλά o Τζόι μολαταύτα επηρεάστηκε κάπως από το επιχείρημα του Βούκερα. Η εβραϊκή έκφραση  που αποδίδεται συμβατικά "Αλληλούια" εμφανίζεται αρκετές φορές, αρχίζοντας στο τελείωμα του Ψαλμού 104· η παρουσία του υποδηλώνει για παράδειγμα τις συλλογές Χαλλέλ στις λειτουργίες της συναγωγής. Ο Βούκερας συνήθως το μετέφραζε "Laudate EXISTENTEM" [Αινείτε τον ΟΝΤΑ]. Στον Ψαλμό 106:1 (η πρώτη φορά που εμφανίζεται στην αρχή ενός Ψαλμού), ο Τζόι το χειρίζεται ως τον τίτλο του Ψαλμού, μεταφράζοντας το και κάνοντας την ερμηνευτική προσθήκη ως εξής: "LOAVE YE THE LORDE/ which hath is beynge of himselve and all worther creatures have their beynge of hym" [ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ/ που έχει την ύπαρξή του στον εαυτό του και όλα τα πλάσματα του κόσμου έχουν την ύπαρξη τους από αυτόν]. Η πηγή αυτής της ερμηνευτικής προσθήκης [λατ. glossa] βρίσκεται στις παρατηρήσεις περί του "Αυτοφυούς" στον πρόλογο του Βούκερα».


David F. Wright,
Martin Bucer: Reforming Church and Community,
[Μαρτίνος Βούκερας: Αναμορφώνοντας της Εκκλησία και την Κοινότητα]
Cambridge University Press 1994,
pp./σσ. 170, 171.

Βούκερας Μαρτίνος. (Σλέτστατ Αλσατίας 1491-Αγγλία 1551) Γερμανός θεολόγος, οπαδός της Μεταρρύθμισης, στοχαστής και λόγιος [...] Ήταν από τους διαπρεπέστερους Μεταρρυθμιστές του 16ου αιώνα, γνωστός στην εποχή του κυρίως για τις ειρηνευτικές μεσολαβήσεις του και την πολιτική συμβιβασμού, όχι μόνο στους κόλπους της Μεταρρύθμισης, αλλά και στις σχέσεις Διαμαρτυρομένων-Ρωμαιοκαθολικών. Σπούδασε στη Χαϊδελβέργη, όπου γνώρισε τη σκέψη του Έρασμου και του Λούθηρου. [...] Ο Βούκερας είχε ενστερνιστεί τα ιδεώδη του χριστιανικού ανθρωπισμού (ουμανισμού) και της Αναγέννησης, δηλαδή την ανανέωση εκείνου που οι παλαιότεροι ανθρωπιστές θεωρούσαν ως καλό και ως το πρωταρχικά ορθό στον άνθρωπο και στην κοινωνία. Συνδυάζοντας με τα ιδεώδη αυτά τη Μεταρρύθμιση, στην οποία προσχώρησε γρήγορα ως Διαμαρτυρόμενος, οραματίστηκε μιαν ανανέωση του ανθρώπου και της κοινωνίας.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμ. 15.

Σημ. Ο Βούκερας αναφέρεται ως «Μπούτσερ» στην Εκκλησιαστική Ιστορία τόμ. Β'  του Ι. Αναστασίου (
Επίκεντρο, 2005, σ. 338).






*


No comments: