Saturday, November 26, 2011

The human being
& its society /

Το ανθρώπινο ον
& η κοινωνία του

I have now reached the point where I may indicate briefly what to me constitutes the essence of the crisis of our time. It concerns the relationship of the individual to society. The individual has become more conscious than ever of his dependence upon society. But he does not experience this dependence as a positive asset, as an organic tie, as a protective force, but rather as a threat to his natural rights, or even to his economic existence. Moreover, his position in society is such that the egotistical drives of his make-up are constantly being accentuated, while his social drives, which are by nature weaker, progressively deteriorate. All human beings, whatever their position in society, are suffering from this process of deterioration. Unknowingly prisoners of their own egotism, they feel insecure, lonely, and deprived of the naive, simple, and unsophisticated enjoyment of life. Man can find meaning in life, short and perilous as it is, only through devoting himself to society.

Έφτασα τώρα στο σημείο στο οποίο μπορώ να καταδείξω εν συντομία τι αποτελεί κατ' εμέ την ουσία της κρίσης της εποχής μας. Αφορά στη σχέση του ατόμου με την κοινωνία. Το άτομο συνειδητοποιεί ολοένα και περισσότερο όσο ποτέ άλλοτε την εξάρτησή του από την κοινωνία. Αλλά δεν βιώνει αυτή την εξάρτηση ως θετικό στοιχείο, ως έναν οργανικό δεσμό, ως μια προστατευτική δύναμη, αλλά μάλλον ως απειλή για τα φυσικά του δικαιώματα, ή ακόμη και για την οικονομική του ύπαρξη. Επιπλέον, η θέση του στην κοινωνία είναι τέτοια ώστε οι εγωιστικές ενορμήσεις της σύστασής του γίνονται συνεχώς εντονότερες, ενώ οι κοινωνικές του ενορμήσεις, οι οποίες είναι εκ φύσεως πιο αδύνατες, σταδιακά φθίνουν. Όλα τα ανθρώπινα όντα, ανεξάρτητα από τη θέση τους στην κοινωνία, υποφέρουν από αυτή τη διαδικασία φθοράς. Εν αγνοία τους δέσμιοι του εγωισμού τους, νιώθουν ανασφαλείς, μόνοι και αποστερημένοι από την αγνή, απλή και ανεπιτήδευτη απόλαυση της ζωής. Ο άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή, καθώς αυτή είναι σύντομη και επικίνδυνη, μέσω της αφοσίωσής του στην κοινωνία.

* Albert Einstein,
"Why Socialism?",
["Γιατί Σοσιαλισμός;"],
Monthly Review,
May/Μάιος 1949
(republ. May 1998/
αναδημ. Μάιος 1998).
[English/Αγγλικά, HTML]

No comments: