η παραλυτική ατολμία της ποιότητας /the paralyzing hesitancy of quality

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

«Βδέλυγμα σε τόπο άγιο»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 01.09.2019

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: EΠIΦYΛΛIΔA

Η  επιφυλλίδα επιτρέπεται να αιθεροβατεί – είναι φιλολογικό είδος, δεν πειθαρχεί στις απαιτήσεις επικαιρότητας της ειδησεογραφίας.

Στην οργάνωση και στη λειτουργία του ελλαδικού κράτους, ποια δεδομένα δεν είναι ελληνικά, δεν τα γέννησε η σοφία της ανάγκης, η εμπειρική παράδοση του Ελληνισμού; Είναι πολλά, ας ξεχωρίσουμε τρία: Ο διακοσμητικός ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δηλαδή το συγκεντρωτικό κράτος. Επίσης, η προτεραιότητα δάνειων ιδεολογημάτων (όχι της επιχώριας ανάγκης) στην άσκηση της πολιτικής. Και η αλλοτρίωση του εκκλησιαστικού κοινωνικού θησαυρίσματος σε «επικρατούσα θρησκεία».

Η θρησκεία συνήθως είναι θεσμοποιημένη αγοραπωλησία: κάποιοι πουλάνε, κάποιοι αγοράζουν. Πωλούνται χρηστικά ωφελιμοθηρικά προτάγματα, αγοράζονται παρηγορητικές ψευδαισθήσεις. Το κράτος κατοχυρώνει τη συναλλαγή, διότι του εξασφαλίζει λιγότερο φόρτο δουλειάς για την αστυνομία και τα δικαστήρια. Αλλοτριώνει θεσμικά σε θρησκεία (σε ατομοκεντρικό νομικισμό και ηθικοπλαστική προπαγάνδα, δηλαδή σε «κήρυγμα») την ανατροπή της θρησκείας, που είναι ο εκκλησιαστικός γιορτασμός της ζωής. Παραβλέπει το κράτος ότι μπροστάρηδες στη Γιορτή της Εκκλησίας είναι ο ληστής, η πόρνη, ο άσωτος. Στη θέση της τολμηρής απελευθερωτικής ανατροπής, το κράτος αντιτάσσει ένστολους υπαλλήλους της δημόσιας τάξης και του καθωσπρεπισμού.

Οι θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους διαβαθμίζονται – οι υψηλόβαθμοι είναι ογδόντα δύο (82) «μητροπολίτες». Πώς επιλέγονται; Πρέπει να είναι άγαμοι (όχι έμπειροι μοναστικής άσκησης, απλώς απάντρευτοι). Να έχουν και πτυχίο «πανεπιστημιακής» Θεολογικής Σχολής. Με ποια διαδικασία εκλέγονται; Μόνο με παρασκήνιο – η ψηφοφορία είναι μυστική, οι εκλέκτορες δεν αιτιολογούν την ψήφο τους. Πρόκειται για το απόλυτο της αυθαιρεσίας.

Η μετάβαση από τη βαθμίδα του «πρεσβυτέρου» (ιερέα) στη βαθμίδα του μητροπολίτη επισκόπου συνιστά υπαρκτική μετάλλαξη, κυριολεκτική – από σερνάμενη κάμπια σε χρυσοστολισμένη πεταλούδα. Το ασήμαντο, καλογεροφορεμένο «παπαδάκι» μεταμορφώνεται ακαριαία σε πρίγκηπα, γίνεται αφέντης, δεσπότης, μπορεί και τριανταπεντάρης αλλά σεβασμιότατος, όλοι γονατίζουν μπροστά του και τον προσκυνούν.

Συχνά διαχειρίζεται χρήματα πολλά, αλλά τον άνθρωπο τον αλλάζει κυρίως η δύναμη, η εξουσιαστική ισχύς, το ακαταμάχητο κύρος του αξιώματος. Και μαζί, το αιφνίδιο της ριζικής μεταβολής. Ο φτωχός, χιλιοταπεινωμένος στις σημερινές συνθήκες «παπάς», που τον έχει λιώσει η μοναξιά και η περιθωριοποίηση, «εξαίφνης» γίνεται οικοδεσπότης επισκοπικής έπαυλης, συχνά διώροφης ή τριώροφης, με κήπο, ανθοκομική ποικιλία, υπηρετικό προσωπικό, ένα ή και «στόλο» αυτοκινήτων, με οδηγό ή οδηγούς, μάγειρα, οικονόμο.

Αυτή η ονειρώδης «μεταστοιχείωση» κερδίζεται με ένα πτυχίο Θεολογικής, που το παίρνει πια σήμερα ο πάσα ένας. Το μεγαλωμένο συνήθως στην ένδεια, συμπλεγματικό χωριατόπουλο, χωρίς εμπειρία και εθισμούς στην αστική συμπεριφορά, μεταφυτεύεται σε συνθήκες και όρους άρχοντα. Επίσημα δείπνα, συνεχής συγχρωτισμός με τους σκληροπετσωμένους της εξουσίας, αλισβερίσια μυθικών κονδυλίων, περίγυρος αδίστακτων κερδομανών.

Και όταν «λειτουργεί», τα παραισθησιογόνα κορυφώνονται: Ο χθεσινός «Μήτσος», «Κώτσος» ή «Παναγής» ντύνεται ακέραιη τη στολή τού άλλοτε απόλυτου μονάρχη της «οικουμένης»: Σάκο αυτοκρατορικό και μανδύα με «ουρά», μίτρα και σκήπτρο επίσης του «άρχοντος και δεσπότου βασιλέως», με τον διάκονο να του κρατάει την «ουρά». Αυτά όλα, με καταιγιστικούς τους πολυχρονισμούς και άφθονο το θυμίαμα, όχι στον καθεδρικό, της πρωτεύουσας του κράτους ναό, αλλά και στο τελευταίο κουτσοχώρι όπου ιερουργεί «δεσπότης».

Από όλα αυτά τίποτε δεν είναι ανάγκη να αλλάξει στην ιεροτελεστία, αρκεί να λείψει το ψέμα και η αφόρητη αδικία. Είναι πρόκληση και μάλιστα βάναυση, άνθρωποι τόσο ελάχιστων προσόντων ή και κραυγαλέα ανύπαρκτης σοβαρότητας να έχουν μεταβάλει ένα τεράστιας δυναμικής λειτούργημα σε λαχείο, που μεταμορφώνει θλιβερούς σπιθαμιαίους σε υπερευνοημένους μεγιστάνες. Το μυστικό για να μην χαθεί τίποτα και όλα να μεταμορφωθούν, είναι να προταχθεί η δίψα και ανάγκη για ανθρώπινη ποιότητα.

Ανοίξτε την ετήσια έκδοση «Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος», όπου απογράφονται τα βιογραφικά σημειώματα όλων των μητροπολιτών. Είναι ίλιγγος: για τη συντριπτική πλειονότητα, τα προσόντα εξαντλούνται στο πτυχίο της Θεολογικής και σε θητεία ιεροκήρυκα, δηλαδή αμειβόμενου προπαγανδιστή. Με αυτά τα δύο «εφόδια» γίνεσαι από πληβείος άρχοντας πολυζήλευτος. Ακόμα και υπουργό σήμερα δεν σε κάνουν με ένα πτυχίο και κάποια θητεία προπαγανδιστή. Δεσπότη, αν έχεις αποδείξει ότι είσαι (και θα παραμείνεις) πειθήνιος, σε χειροτονούν.

Μέσα από διαβλητές και εξοργιστικά άδικες διαδικασίες εκλογής, το «σώμα» των επισκόπων-μητροπολιτών στο ελλαδικό κρατίδιο έχει να επιδείξει (αλλά δεν το κάνει) και κάποια δείγματα εξαιρετικής ανθρώπινης ποιότητας. Είναι μια μειονότητα πολύτιμη, αλλά μάλλον ανενεργός συνοδικά. Θα ήταν ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς ποιοι παράγοντες ή ποιοι συντελεστές παγιδεύουν αυτή την ποιότητα στην ατολμία. Είναι πρόβλημα που πιστοποιείται σε πολλούς κομβικής λειτουργίας θεσμούς στο παρακμιακό μας Ελλαδέξ.

Ασυγκρίτως οδυνηρότερη από την πλημμυρίδα της ανικανότητας και φαυλότητας, είναι η παραλυτική ατολμία της ποιότητας.

* Χρήστος Γιανναράς, «Βδέλυγμα σε τόπο άγιο»,
Η Καθημερινή, 5 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο Κύκλος των Χαμένων Συζητητών /Dead Discussors Society

Εκκλησιαστική Περιουσία - Τηλεοπτική συζήτηση 23/3/1987

Ένα σπάνιο βίντεο με την τηλεοπτική αντιπαράθεση στην εκπομπή "Ανοιχτά Χαρτιά", μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας με θέμα: Εκκλησιαστική Περιουσία. Συμμετέχουν από την πλευρά της Εκκλησίας οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Δημητριάδος και Αλμυρού κ.κ. Χριστόδουλος (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος) και ο Σεβ.Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμος (νυν Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης) και από την πλευρά της πολιτείας ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Αντώνης Τρίτσης και ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Νομικός Σύμβουλος του Πρωθυπουργού, κ. Γεώργιος Κασσιμάτης.

Συντονίζει ο δημοσιογράφος Βίκτωρας Νέτας.

Η τηλεοπτική συζήτηση μεταδόθηκε στις 23/3/1987 από την ΕΤ1.

Εγγραφή - Επεξεργασία - Αρχείο: Πρωτοπρεσβύτερος Παντελεήμων Χανόγλου

Χάρη Ανδρεόπουλου, Η Εκκλησία στη δικτατορία 1967-1974 /The Greek military junta of 1967–74 & the Church of Greece

50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ: ΟΤΑΝ ΞΗΜΕΡΩΝΕ Η 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Η Εκκλησία στη δικτατορία 1967 - 1974

Δημοσίευση: 24 Απρ 2017 15:00

Στιγμιότυπο από την εποχή της Επταετίας.
Σε πρώτο πλάνο ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (Α΄),
στην άκρη δεξιά ο διάδοχός του Σεραφείμ

Την 21η Απριλίου 1967 δεν ξημέρωσε δύσκολη μέρα μόνο για τη Δημοκρατία, αλλά και για την Εκκλησία. Την ημέρα εκείνη, με την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτεια της Επταετίας στη διάρκεια της οποίας αφ’ ενός μεν καταλύθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα της ελληνικής Πολιτείας, αφ’ ετέρου δε σαρώθηκε το συνοδικό – φύσει δημοκρατικό, από την εποχή των Αποστόλων – σύστημα διοικήσεως της Εκκλησίας.

Οι παρεμβάσεις της δικτατορίας αυτής – της μακροβιότερης εν Ελλάδι στη διάρκεια του 20ού αιώνος – στις πλείστες των περιπτώσεων υπήρξαν κατάφωρα αντίθετες προς το Κανονικό Δίκαιο και την κανονική τάξη της Εκκλησίας. Αυτό, όμως, δεν ήταν τόσο περίεργο. Το πραγματικά περίεργο ήταν ότι οι αντικανονικές αυτές παρεμβάσεις έγιναν δεκτές ή προκλήθηκαν από την ίδια τη διοίκηση της Εκκλησίας, όπως αυτή προέκυψε μετά από μεθοδευμένες νομοθετικές παρεμβάσεις της δικτατορίας, από τις πρώτες ημέρες της επιβολής της, με σκοπό να υπηρετηθούν αφ’ ενός μεν ιδεολογικές σκοπιμότητες του δικτατορικού καθεστώτος, αφ’ ετέρου δε ιδιοτελή συμφέροντα νομής εξουσίας διαφόρων εκκλησιαστικών ομάδων.

Κατά την πρώτη φάση της δικτατορίας (21.04.1967 – 24.11.1973, επί Γ. Παπαδοπούλου) ο νόμιμος και κανονικός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ (Χατζησταύρου) αρνούμενος να υποκύψει στις πιέσεις για παραίτηση προκειμένου να προωθηθεί διάδοχος αρεστός και συνεργάσιμος στο καθεστώς, θα είναι το πρώτο θύμα της δικτατορίας. Θα απομακρυνθεί «αυτοδικαίως» με την προδήλως αντικανονική διάταξη περί ορίου ηλικίας. Ο διάδοχός του Ιερώνυμος Α΄ (Κοτσώνης) αφού κατέλαβε «νόμιμα» μεν αλλά αντικανονικά τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και η διορισθείσα 8μελής «Αριστίνδην» Ιερά Σύνοδος που αντικατέστησε – και υποκατέστησε – την κανονική «μικρά» (Δ.Ι.Σ.) και «μεγάλη» Ιερά Σύνοδο (Ιεραρχία), θα συμπορευθούν με την «εθνοσωτήριο» στρατιωτική Κυβέρνηση αναλαμβάνοντας το «εκκλησιοσωτήριο» έργο της. Με αντικανονικές διαδικασίες και μεθοδεύσεις τον δρόμο προς την έξοδο θα δουν άλλοι δεκαπέντε (15) κανονικοί και νόμιμοι Μητροπολίτες της «παλαιάς» Ιεραρχίας (μεταξύ των οποίων οι τότε Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης και Λαρίσης Ιάκωβος Σχίζας), στο πλαίσιο ενός συντονισμένου σχεδίου αλλοιώσεως της συνθέσεως της Ιεραρχίας, το οποίο για να ολοκληρωθεί περιέλαβε και την εκλογή είκοσι εννέα (29) νέων Μητροπολιτών προσκειμένων, ως επί το πλείστον, στις χριστιανικές αδελφότητες οι οποίες εξαρχής συντάχθηκαν με το όραμα που εκπροσωπούσε ο Ιερώνυμος Α΄ για την «κάθαρση» στην Εκκλησία και για μια «Καινούργια Ελλάδα». Ο στόχος, όμως, παρά τη συντελεσθείσα αλλοίωση της Ιεραρχίας δεν θα επιτευχθεί. Το οικοδόμημα του Ιερωνύμου θα καταρρεύσει όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (Α΄) επιχειρώντας – συνεργούσης και της δικτατορίας – να καταστρατηγήσει τις πατριαρχικές διατάξεις που ορίζουν τόσο τη σχέση της κανονικής ενότητας με το Πατριαρχείο (Πατριαρχικός Τόμος του 1850), όσο και τα κανονικά δικαιώματα αυτού στις «Νέες Χώρες» (Πατριαρχική Πράξη του 1928), θα βρει απέναντί του την πλειονοψηφία της Ιεραρχίας, η οποία με την αντίθεσή της στις επιλογές του θα δρομολογήσει τη δική του έξοδο. Πρωταγωνιστές στην ανατροπή του συστήματος Ιερωνύμου (Α΄) οι τότε Μητροπολίτες Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος Νικολάου και Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, οι οποίοι είχαν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) πετυχαίνοντας τον Απρίλιο του 1973 την ακύρωση της συνθέσεως της «μικράς» Συνόδου (Δ.Ι.Σ.) που είχε συγκροτηθεί δι΄ εκλογής, σύμφωνα με το σύστημα Ιερωνύμου, και όχι κατά τα πρεσβεία αρχιερωσύνης, όπως όριζαν οι πατριαρχικές πράξεις. Ο Αυγουστίνος στην κρίσιμη συνεδρίαση της Ιεραρχίας της 10ης Μαϊου 1973, μετά την επικράτηση της προτάσεως για συγκρότηση της Δ.Ι.Σ. βάσει των πρεσβείων (33 ψήφοι) που σήμανε την ήττα του Ιερωνύμου (η πρόταση του οποίου για συγκρότηση δι΄ εκλογής έλαβε 29 ψήφους), θα δηλώσει: «Πατριαρχικόν και Ιερωνύμειον σύστημα συνεκρούσθησαν. Ενίκησεν όχι το “Αριστίνδην” του κ. Ιερωνύμου, αλλά το Πατριαρχικόν, η αδιάβλητος αρχή συνθέσεως της Συνόδου κατά πρεσβεία αρχιερωσύνης, η οποία εξασφαλίζει την ισότητα δικαιωμάτων μεταξύ όλων των ιεραρχών και προφυλάσσει την Ιεραρχίαν από φατριαστικάς ενεργείας, φιλονικείας και έριδας, αι οποίαι ήτο επόμενον να παρουσιάζωνται κατά το Ιερωνύμειον σύστημα, το επινοηθέν επί σκοπώ συγκεντρώσεως όλης της εξουσίας εις το πρόσωπον του ενός. Αυτό το φατριαστικόν και απολυταρχικόν πνεύμα διοικήσεως της Εκκλησίας κατεπολεμήθη κατά την χθεσινήν εκλογήν» (βλ. εφημ. «Μακεδονία», 11.05.1973, σ. 4). Από της 10ης Μαϊου 1973 και εντεύθεν ο Ιερώνυμος (Α΄) χάνει τον έλεγχο της Συνόδου, καθίσταται ουσιαστικά προκαθήμενος «υπό επιτροπείαν». Η εξέλιξη αυτή θ΄ αποτελέσει την κύρια αιτία της εν συνεχεία σταδιακής – και γι΄ αυτό ιδιαίτερα τραυματικής για το κύρος της διοικούσας Εκκλησίας και επώδυνης για τον ίδιο σε προσωπικό επίπεδο – καταρρεύσεώς του από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Μετά το νοεμβριανό ενδοστρατιωτικό πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου 1973 και την ανατροπή του Γ. Παπαδοπούλου ξεκινά η δεύτερη φάση της δικτατορίας (25.11.1973 – 23.07.1974). Ο νέος δικτάτωρ, ταξίαρχος Δ. Ιωαννίδης αγνοεί επιδεικτικά τον Ιερώνυμο εξαναγκάζοντάς τον σε παραίτηση. Τον παραιτηθέντα τον Δεκέμβριο του 1973 Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (Α΄) θα διαδεχθεί, ως εκλεκτός της νέας («ιωαννιδικής») ηγεσίας, ο από Ιωαννίνων Σεραφείμ (Τίκας), ο οποίος τον Ιανουάριο του 1974 θα εκλεγεί κανονικά σε ήδη χηρεύοντα θρόνο. Η εκλογή του «κυοφορήθηκε» εντός της ανερχομένης και ήδη ελέγχουσας (από την 10η Μαϊου του ΄73) τα εκκλησιαστικά πράγματα μερίδας της «παλαιάς» (προ της 21ης Απριλίου ΄67) Ιεραρχίας, της αποκληθείσης «Πρεσβυτέρας». Η επιλογή της νέας ηγεσίας της δικτατορίας να συμπράξει με τον ισχυρό πόλο που εκπροσωπούσε η «Πρεσβυτέρα Ιεραρχία» και ο εξ αυτής τότε Ιωαννίνων Σεραφείμ (Τϊκας) δεν είχε ιδεολογικό έρεισμα˙ αποτελούσε «μονόδρομο» που τον υπαγόρευε η πολιτική σκοπιμότητα των στιγμών. Το γεγονός ότι ο Σεραφείμ είχε γνωριμία με τον Ιωαννίδη, από την εποχή που ήταν συμπολεμιστές την εποχή της γερμανικής κατοχής στον «Ε.Δ.Ε.Σ.» του στρατηγού Ναπολέοντος Ζέρβα, δεν ήταν αυτό που δρομολόγησε τις εξελίξεις, ασφαλώς, όμως, τις επιτάχυνε. Το καθεστώς Ιωαννίδη έδωσε στη – διάδοχη της «ιερωνυμικής» – «σεραφειμική» παράταξη απεριόριστες ελευθερίες, των οποίων όμως η παράχρηση υπό της νέας εκκλησιαστικής ηγεσίας εξελίχθηκε σ’ ένα είδος «revanche» προς την προηγουμένη. Αν για τον Ιερώνυμο η πλέον «μελανή σελίδα» της αρχιεπισκοπείας του υπήρξε η κατάφωρα αντικανονική εκλογή του, για τον Σεραφείμ «μελανή σελίδα» στη δική του αρχιεπισκοπεία υπήρξε η απομάκρυνση χωρίς δίκη και απολογία – ούτε καν ακρόαση – των δώδεκα «ιερωνυμικών» λεγομένων Μητροπολιτών (μεταξύ των οποίων και ο Λαρίσης Θεολόγος Πασχαλίδης), γεγονός που δημιούργησε μια πρωτοφανή ανωμαλία στη μετέπειτα ζωή της Εκκλησίας της Ελλάδος που εξακολουθούσε να την ταλανίζει μέχρι τα πρόσφατα χρόνια.

Του Χάρη Ανδρεόπουλου *

* Ο Χάρης Ανδρεόπουλος είναι καθηγητής Θρησκευτικών στη Β/θμια Εκπ/ση, Δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας ΑΠΘ , συγγραφέας του υπό έκδοσιν βιβλίου «Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967 – 1974. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση» που πρόκειται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

* Πηγή: eleftheria.gr

Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος (Νόμος 590/1977)

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Νόμος 590/1977:
Περὶ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.- (Α´ 146).

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α´
Γενικαὶ Διατάξεις

Ἄρθρον 1.

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, οὖσα θεῖον καθίδρυμα καὶ ἔχουσα κεφαλὴν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, εἶναι ἀναποσπάστως ἡνωμένη δογματικῶς μετὰ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης καὶ πάσης ἄλλης Ὀρθοδόξου τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, στοιχοῦσα τῇ διδασκαλίᾳ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τηροῦσα ἀπαρασαλεύτως, ὡς καὶ πᾶσαι αἱ λοιπαὶ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, τὰ δόγματα, τοὺς ἱεροὺς ἀποστολικοὺς καὶ συνοδικοὺς κανόνας καὶ τὰς ἱερὰς παραδόσεις.
2. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι αὐτοκέφαλος, αὐτοδιοικεῖται δέ, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν περὶ θρησκείας ἄρθρων τοῦ Συντάγματος, διὰ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν αὐτῆς.
3. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος περιλαμβάνει τὰς Μητροπόλεις τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συμφώνως πρὸς τὸν ἀπὸ 29ης Ἰουνίου 1850 Πατριαρχικὸν καὶ Συνοδικὸν Τόμον καὶ τὰς ἀπὸ Ἰουλίου 1866 καὶ Μαΐου 1882 Πατριαρχικὰς Συνοδικὰς Πράξεις καὶ τὰς Μητροπόλεις τῶν Νέων Χωρῶν, συμφώνως πρὸς τὰς ἀπὸ 4ης Σεπτεμβρίου 1928 Πατριαρχικὴν καὶ Συνοδικὴν Πρᾶξιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ἔχει ὡς μέλη πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ περιοχῇ αὐτῶν Ὀρθοδόξους Χριστιανούς.
4. Κατὰ τὰς νομικὰς αὐτῶν σχέσεις ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, αἱ Μητροπόλεις, αἱ ἐνορίαι μετὰ τῶν Ἐνοριακῶν αὐτῶν Ναῶν, αἱ Μοναί, ἡ Ἀποστολικὴ Διακονία, ὁ ΟΔΕΠ, τὸ ΤΑΚΕ, τὸ Διορθόδοξον Κέντρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Ὀρφανοτροφεῖον Βουλιαγμένης, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ Ἐκκλησιαστικὰ Καθιδρύματα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν Μητροπόλεων, τὰ λειτουργοῦντα μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος καὶ κεκτημένα νομικὴν προσωπικότητα, εἶναι Νομικὰ Πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, λειτουργοῦν δὲ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων μέχρι σήμερον ὀργανισμῶν αὐτῶν, οἵτινες δύνανται νὰ συμπληροῦνται καὶ νὰ τροποποιῶνται ἐφ᾿ ἑξῆς διὰ κανονιστικῶν ἀποφάσεων, ἐκδιδομένων ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως, δι᾿ ὧν θὰ ῥυθμίζονται τὰ τῆς διοικήσεως, διαχειρήσεως, ἐλέγχου καὶ ἐν γένει λειτουργίας αὐτῶν, ὡς καὶ τὰ τῆς ὑπηρεσιακῆς ἐν γένει καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν.
5. Ἡ εἰς Κρήτην, Δωδεκάνησον καὶ Ἅγιον Ὄρος κρατοῦσα Ἐκκλησιαστικὴ κατάστασις, διεπομένη ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος ἐν αὐταῖς πατριαρχικοῦ καθεστῶτος, δὲν θίγεται διὰ τοῦ παρόντος.

Ἄρθρον 2.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος συνεργάζεται μετὰ τῆς Πολιτείας, προκειμένου περὶ θεμάτων κοινοῦ ἐνδιαφέροντος, ὡς τὰ τῆς χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῆς νεότητος, τῆς ἐν τῷ στρατεύματι θρησκευτικῆς ὑπηρεσίας, τῆς ἐξυψώσεως τοῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογενείας, τῆς φροντίδος διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν δεομένων ἐν γένει προστασίας, τῆς διαφυλάξεως τῶν ἱερῶν κειμηλίων καὶ ἐκκλησιαστικῶν καὶ χριστιανικῶν μνημείων, τῆς καθιερώσεως νέων Θρησκευτικῶν ἑορτῶν, ζητεῖ δὲ τὴν προστασίαν τῆς Πολιτείας ὁσάκις προσβάλλεται ἡ θρησκεία.

Ἄρθρον 3.

1. Ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας (Ι.Σ.Ι.), συγκροτουμένη ἐκ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, ὡς Προέδρου, καὶ ἐκ πάντων τῶν διαποιμαινόντων Μητροπόλεις Ἀρχιερέων, διαρκὲς δὲ διοικητικὸν ὄργανον αὐτῆς εἶναι ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (Δ.Ι.Σ.), συγκροτουμένη κατὰ τὰ ἐν ἄρθρῳ 7 τοῦ παρόντος ὁριζόμενα. Ἀμφότεραι ἐδρεύουν ἐν Ἀθήναις.
2. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἔχουν ἰδίαν σφραγῖδα, φέρουσαν ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ σταυροῦ δικέφαλον ἀετόν, κύκλῳ δὲ τὰς λέξεις «ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ».

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β´
Περὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Ἄρθρον 4.

Ἡ Ι.Σ.Ι. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποφαίνεται ἐπὶ παντὸς ζητήματος ἀφορῶντος εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Εἰδικώτερον αὕτη:
α) Μεριμνᾷ διὰ τὴν τήρησιν τῶν Δογμάτων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῶν Ἱερῶν Παραδόσεων, διὰ τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως, ὡς καὶ διὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καὶ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καὶ ῥυθμίζει τὰς σχέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῶν ἑτεροδόξων.
β) Μελετᾷ καὶ ἀποφασίζει περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καὶ τοῦ Χριστεπωνύμου λαοῦ.
γ) Μεριμνᾷ διὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν καὶ εὐπρέπειαν, ὡς καὶ διὰ πᾶν εἰς τὴν θείαν λατρείαν ἀφορῶν θέμα.
δ) Ἀποφασίζει περὶ τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας, συγκαταβάσεως καὶ ἐπιεικείας τῆς Ἐκκλησίας.
ε) Ἐκδίδει κανονιστικὰς ἀποφάσεις περὶ τῆς ὀργανώσεως καὶ ἐσωτερικῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὰ εἰδικώτερον ἐν τῷ παρόντι διαλαμβανόμενα, δημοσιευμένας διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
στ) Ἀσκεῖ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν πράξεων τῆς Δ.Ι.Σ., τῶν Ἀρχιερέων, τῶν διοικητικῶν ὀργάνων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ τῶν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησιαστικῶν Νομικῶν Προσώπων, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις.
ζ) Ἐκλέγει τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ τοὺς Μητροπολίτας κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ παρόντος ὁριζόμενα.
η) Συγκροτεῖ εἰδικὰς ἐπιτροπάς, κατὰ τὰ ἐν ἄρθρῳ 10 παρ.5 ὁριζόμενα.
θ) Ἀποφασίζει διὰ τὴν ἐπιβολὴν ποινῆς ἀφορισμοῦ κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν Ἱερῶν Κανόνων ὁριζόμενα.
ι) Ἐκδικάζει αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως κατὰ τελεσιδίκων ἀποφάσεων ἐκδοθεισῶν ἐναντίον Πρεσβυτέρων, Διακόνων ἢ Μοναχῶν, κατὰ τὰ εἰδικώτερον ὑπὸ τοῦ Νόμου, περὶ Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων, ὁρισθησόμενα.
ια) Ψηφίζει τὸν κανονισμὸν τῶν ἐργασιῶν Αὐτῆς καὶ τῆς Δ.Ι.Σ.
ιβ) Ἀσκεῖ τὰς ἐκ τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ λοιπῶν Ἐκκλησιαστικῶν διατάξεων ἀπορρεούσας ἀρμοδιότητας.
ιγ) Ἀποφαίνεται ἐπὶ τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 21 παρ. 3 ἀσκουμένων προσφυγῶν.

Ἄρθρον 5.

Ἀντιπρόεδρος τῆς Ι.Σ.Ι. εἶναι ὁ ἐκ τῶν μελῶν αὐτῆς ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης. Τὸν Πρόεδρον ἀπόντα, κωλυόμενον ἢ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ ὁ Ἀντιπρόεδρος καὶ τοῦτον ὁ ἑπόμενος τῇ τάξει.

Ἄρθρον 6.

1. Ἡ Ι.Σ.Ι. συνέρχεται εἰς τακτικὴν συνέλευσιν αὐτοδικαίως μὲν τὴν 1ην Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους, ἐκτάκτως δὲ ὁσάκις ἤθελε συγκληθῇ ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς,
α) εἴτε ἰδία αὐτοῦ πρωτοβουλία,
β) εἴτε μετὰ προηγουμένην ἀπόφασιν τῆς Δ.Ι.Σ.,
γ) εἴτε κατόπιν αἰτήσεως τοῦ 1/3 τουλάχιστον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν πρὸς τὸν Πρόεδρον, εἰς ἣν αἴτησιν δέον ὅπως ἀναγράφωνται καὶ τὰ θέματα διὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖται ἡ σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας. Εἰς τὴν ὑπὸ στοιχεῖον β´ περίπτωσιν ὁ Πρόεδρος ὀφείλει ὅπως προσκαλέσῃ τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας διὰ πράξεως αὐτοῦ ἐκδιδομένης ἐντὸς προθεσμίας 10 ἡμερῶν ἀφ᾿ ἧς ἀπεφασίσθη ἡ σύγκλησις καὶ δι᾿ ἡμέραν συνεδριάσεως μὴ ἀπέχουσαν πλέον τῶν 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἡμερομηνίας. Εἰς τὴν ὑπὸ στοιχεῖον γ´ περίπτωσιν ὁ Πρόεδρος ὀφείλει νὰ θέσῃ ἀμελλητὶ τὴν αἴτησιν ὑπ᾿ ὄψιν τῆς Δ.Ι.Σ. ἥτις ἀποφαίνεται παραχρῆμα ἐπ᾿ αὐτῆς, εἴτε ἀναθέτουσα εἰς τὸν Πρόεδρον νὰ συγκαλέσῃ τὴν Ι.Σ.Ι., δι᾿ ἡμέραν συνεδριάσεως μὴ ἀπέχουσαν πλέον τῶν 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας συνεδριάσεως τῆς Δ.Ι.Σ., εἴτε ἀρνουμένη τὴν σύγκλησιν τῆς Ἱεραρχίας δι᾿ ἠτιολογημένης ἀποφάσεώς της, κοινοποιουμένης εἰς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν αἴτησιν Ἱεραρχίας. Ἐὰν οἱ ὑποβαλόντες τὴν αἴτησιν ἐμμείνουν ἐπὶ τῆς συγκλήσεως διὰ νεωτέρας αἰτήσεως τῶν πρὸς τὸν Πρόεδρον, ἡ σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας εἶναι ὑποχρεωτικὴ δι᾿ αὐτόν, ὅστις συγκαλεῖ ταύτην εἰς ἡμέραν συνεδριάσεως μὴ ἀπέχουσαν πλέον τῶν 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως.
Ὁ Πρόεδρος ὑπέχει κανονικὴν εὐθύνην εἰς ἣν περίπτωσιν παραλείψει νὰ συγκαλέσῃ τὴν Ι.Σ.Ι. εἰς τὰς ὡς ἄνω ὑπὸ στοιχεῖα β´ καὶ γ´ περιπτώσεις.
2. Ἡ I.Σ.Ι. συνεδριάζει βάσει ἡμερησίας διατάξεως. Ἐπὶ τακτικῆς συνελεύσεως ἡ Δ.Ι.Σ. καταρτίζει τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ὁ Πρόεδρος κοινοποιεῖ ταύτην πρὸς ἅπαντα τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας δύο τουλάχιστον μῆνας πρὸ τῆς συνεδριάσεως. Ἐπὶ ἐκτάκτου συνελεύσεως τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καταρτίζει εἰς μὲν τὴν ὑπὸ στοιχεῖον α´ περίπτωσιν ὁ Πρόεδρος, εἰς δὲ τὴν περίπτωσιν ὑπὸ στοιχεῖον β´ ἡ Δ.Ι.Σ.
Εἰς τὴν ὑπὸ στοιχεῖον γ´ περίπτωσιν ἡ ἡμερησία διάταξις περιλαμβάνει τὰ ἐν τῇ αἰτήσει ἀναγραφόμενα θέματα καὶ καταρτίζεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου. Καὶ εἰς τὰς τρεῖς ὡς ἄνω περιπτώσεις ἡ ἡμερησία διάταξις κοινοποιεῖται εἰς ἅπαντα τὰ μέλη τῆς Ι.Σ.Ι. ὁμοῦ μετὰ τῆς περὶ συγκλήσεως αὐτῆς πράξεως τοῦ Προέδρου.
Ἡ Ι.Σ.Ι. δύναται ἐπὶ τακτικῆς συνελεύσεως νὰ ἀποφασίσῃ τὴν συζήτησιν καὶ ἑτέρων θεμάτων, πλὴν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει. Ἐὰν αἱ ἐργασίαι τῆς τακτικῆς συνόδου τῆς Ι.Σ.Ι., περατωθοῦν χωρὶς νὰ ἐξαντληθῇ ἡ ἡμερησία διάταξις, τὰ ὑπολειπόμενα θέματα συζητοῦνται ὑποχρεωτικῶς καὶ κατὰ προτεραιότητα κατὰ τὴν ἀμέσως προσεχῆ τακτικὴν σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας. Ἐπὶ ἐκτάκτου συνόδου πάντα τὰ ἐν τῇ αἰτήσει ἀναγραφόμενα θέματα δέον νὰ ἐξαντληθοῦν.
3. Οἱ κατὰ τὰς συνεδριάσεις παριστάμενοι Ἀρχιερεῖς δὲν δύνανται νὰ ἀποχωροῦν ταύτης ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου. Ἡ ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου καὶ πρὸ τῆς λήψεως ἀποφάσεως ἀποχώρησις Ἀρχιερέως ἐκ τῆς συνεδρίας ὡς καὶ ἡ ἀδικαιολόγητος μὴ συμμετοχὴ ἀποτελοῦν κανονικὸν παράπτωμα. Ἡ Ι.Σ.Ι. εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ ἐὰν οἱ παρόντες Μητροπολῖται εἶναι πλείονες τοῦ ἡμίσεος ἀριθμοῦ τοῦ συνόλου αὐτῶν. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Ι.Σ.Ι. λαμβάνονται κατὰ πλειοψηφίαν τῶν παρόντων νικώσης ἐν ἰσοψηφίᾳ, ἐπὶ φανερᾶς ψηφοφορίας, τῆς ψήφου τοῦ Προέδρου Αὐτῆς.
Ἐπὶ ζητημάτων ὅμως θεμελιώδους κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας σημασίας καὶ σπουδαιότητος διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, ὡς τῆς ἐπιβολῆς ποινῆς ἀφορισμοῦ καὶ τῆς ἀσκήσεως κατ᾿ ἐκκλησιαστικὴν οἰκονομίαν συγκαταβάσεως καὶ ἐπιεικείας τῆς Ἐκκλησίας, αἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται διὰ πλειοψηφίας τῶν 2/3 τουλάχιστον τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς Ἱεραρχίας.
4. Τῶν ἐργασιῶν τῆς Ι.Σ.Ι. δὲν μετέχει Ἀρχιερεὺς καταδικασθεὶς τελεσιδίκως εἰς ἀργίαν, καθ᾿ ὃν χρόνον διαρκεῖ ἡ ἀργία, ἐπιφυλασσομένων τῶν ἑκάστοτε ἰσχυουσῶν περὶ ἐκτελέσεως ποινῶν κατὰ τῶν Ἀρχιερέων διατάξεων.
Αἱ τακτικαὶ καὶ ἔκτακτοι συνελεύσεις τῆς Ι.Σ.Ι. διαρκοῦν οὐχὶ πέραν τοῦ μηνός, ἐκτὸς ἐὰν ἄλλως ἀποφασισθῇ ὑπ᾿ Αὐτῆς εἰς τὴν συγκεκριμένην ἑκάστοτε περίπτωσιν.
5. Πάντα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῆς Ι.Σ.Ι. ῥυθμίζονται δι᾿ ἀποφάσεων Αὐτῆς, δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ´
Περὶ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου

Ἄρθρον 7.

1. Ἡ Δ.Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συγκροτεῖται ἐκ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ὡς Προέδρου, καὶ δώδεκα μελῶν, ὧν τὰ μὲν μέλη ἐξ λαμβάνονται ἐκ τῶν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν σειρὰν τῶν πρεσβείων τῆς Ἀρχιερωσύνης καὶ ἐκ περιτροπῆς, τὰ δὲ λοιπὰ ἐξ λαμβάνονται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐκ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν τῶν Νέων Χωρῶν. Ἡ Δ.Ι.Σ. εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ ἐὰν τὰ παρόντα μέλη αὐτῆς ὑπερβαίνουν κατὰ ἕνα τὸ ἥμισυ τοῦ συνόλου τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν, αἱ δὲ ἀποφάσεις αὐτῆς λαμβάνονται κατὰ πλειοψηφίαν, ἐν ἰσοψηφίᾳ νικώσης τῆς ψήφου τοῦ Προέδρου.
2. Κωλύεται νὰ ἀσκήσῃ τὰ ἐν γένει συνοδικὰ αὐτοῦ καθήκοντα ὁ εἰς ἀργίαν τελεσιδίκως καταδικασθεὶς Ἀρχιερεύς, καθ᾿ ὃν χρόνον διαρκεῖ αὕτη.
3. Τὸν Πρόεδρον ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἀναπληροῖ ὁ ἑκάστοτε πρῶτος τῇ τάξει Ἀρχιερεὺς ἐκ τῶν παρόντων μελῶν τῆς Δ.Ι.Σ., συμφώνως πρὸς τοὺς ἱεροὺς κανόνας.
4. Ἡ Δ.Ι.Σ. διατηρεῖ ἐν Ἀθήναις Ὑπηρεσίας καὶ Γραφεῖα τῶν ὁποίων προΐσταται ὁ Ἀρχιγραμματεὺς αὐτῆς ἐπικουρούμενος ὑπὸ τοῦ Γραμματέως - Πρακτικογράφου καὶ τοῦ Βοηθοῦ Γραμματέως.

Ἄρθρον 8.

1. Ἡ Συνοδικὴ περίοδος εἶναι ἐνιαυσία, ἀρχομένη τὴν 1ην Σεπτεμβρίου ἑκάστου ἔτους καὶ λήγουσα τὴν 31ην Αὐγούστου τοῦ ἑπομένου ἔτους.
2. Ὁ καλούμενος ἢ διατελῶν συνοδικὸς δύναται νὰ παραιτηθῇ τῶν συνοδικῶν αὐτοῦ καθηκόντων ἕνεκεν εὐλόγου τινὸς αἰτίας, περὶ ἧς ἀποφαίνεται ἡ Δ.Ι.Σ. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς παραιτήσεως καλεῖται ὑπὸ τοῦ Προέδρου ὡς συνοδικὸς ὁ ἑπόμενος κατὰ τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης τῶν ἤδη κεκλημένων ἐκ τῆς οἰκείας σειρᾶς. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀντικαθίσταται καὶ ὁ ἄνευ ἀδείας τῆς Δ.Ι.Σ. ἐπὶ μῆνα μὴ μετασχὼν τῶν ἐργασιῶν Αὐτῆς ἀδικαιολογήτως. Ὁ εἰς ἀντικατάστασιν κληθεὶς παραμένει καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην συνοδικὴν περίοδον, ἐὰν κληθῇ ὡς συνοδικὸς μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πρώτου ἐξαμήνου τῆς τρεχούσης συνοδικῆς περιόδου.

Ἄρθρον 9.

1. Ἡ Δ.Ι.Σ., ὡς διαρκὲς διοικητικὸν ὄργανον τῆς Ἐκκλησίας, ἀσκεῖ τὰς κάτωθι ἀρμοδιότητας:
α) Ἐπιμελεῖται τῆς ἀκριβοῦς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τῆς Ι.Σ.Ι.
β) Ἐκτελεῖ ἑκάστοτε τὰς ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. εἰδικῶς ἀνατιθεμένας αὐτῇ πράξεις.
γ) Γνωμοδοτεῖ ἐπὶ παντὸς ὑπὸ ψήφισιν ἐκκλησιαστικοῦ νόμου.
δ) Ἐπιλαμβάνεται τῶν τρεχούσης φύσεως ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων.
ε) Παρακολουθεῖ τὸ δογματικὸν περιεχόμενον τῶν διὰ τὰ σχολεῖα τῆς Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως προοριζομένων διδακτικῶν βιβλίων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
στ) Συνεργάζεται μετὰ τῆς Πολιτείας ἐπὶ θεμάτων τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ μεριμνᾷ περὶ τῆς ἐπιμορφώσεως τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, δυναμένη νὰ ἱδρύῃ πρὸς τοῦτο εἰδικὰς ἐπιμορφωτικὰς σχολάς.
ζ) Μεριμνᾷ περὶ τοῦ κατὰ Χριστὸν βίου τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος καὶ λαμβάνει περὶ αὐτοῦ πρόνοιαν τοῦ κηρύγματος τοῦ Θείου λόγου, διὰ κατηχητικῶν σχολείων, διὰ θρησκευτικῶν ὁμιλιῶν, δι᾿ ἐκδόσεως καταλλήλων βιβλίων καὶ περιοδικῶν, διὰ παραινετικῶν ἐγκυκλίων καὶ διὰ παντὸς ἅλλου προσφόρου, κατὰ τὴν κρίσιν Αὐτῆς, μέσου. Εἰς περίπτωσιν διαταράξεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δι᾿ ἐτεροδιδασκαλίας ἢ ἄλλης ἐπεμβάσεως εἰς βάρος αὐτῆς, ἡ Δ.Ι.Σ. ζητεῖ τὴν ἐπέμβασιν τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, ἐκδίδει δὲ παραινετικὰ γράμματα πρὸς τὸν λαὸν διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ.
η) Ἀσκεῖ τὰς διὰ τοῦ νόμου περὶ ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων ἀνατιθεμένας αὐτῇ ἀρμοδιότητας.
θ) Ἐπαγρυπνεῖ ἐπὶ τῆς ἐκπληρώσεως τῶν καθηκόντων τῶν κληρικῶν καὶ τῶν μοναχῶν.
ι) Παρέχει εἰς τοὺς Ἀρχιερεῖς ἄδειαν δι᾿ ἀπουσίαν πέραν τῶν δέκα ἡμερῶν ἐκ τῆς ἕδρας αὐτῶν.
ια) Ἐκδίδει ἐπίσημον Δελτίον ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἐκκλησία», ἐν ᾧ καταχωρίζονται ἐκκλησιαστικοὶ νόμοι, πράξεις, διατάξεις, ἀποφάσεις, ἐγκύκλιοι, αὐτῆς τε καὶ τῆς Ι.Σ.Ι., θεολογικὰ καὶ ἐποικοδομιτικὰ ἄρθρα καὶ ἐκκλησιαστικαὶ εἰδήσεις. Ἡ παράλειψις δημοσιεύσεως πράξεώς τινος κανονιστικοῦ ἢ ἀτομικοῦ περιεχομένου ἐν τῷ Δελτίῳ τούτῳ δὲν ἐπάγεται ἀκυρότητα τῆς πράξεως ταύτης, πλὴν τῶν περιπτώσεων τῶν ἄρθρων 19 παρ. 2, 21 παρ. 1 καὶ 39 παρ. 4 τοῦ παρόντος. 2. Ἡ Δ.Ι.Σ. κατὰ τὸ μεσολαβοῦν μέχρι τῆς συγκλήσεως τῆς Ι.Σ.Ι. χρονικὸν διάστημα ἀσκεῖ πᾶσαν ἐκκλησιαστικὴν - διοικητικὴν ἐξουσίαν κατὰ τοὺς ἱεροὺς κανόνας, τὰς ἱερὰς παραδόσεις καὶ τοὺς νόμους, ἐξαιρέσει τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 4 τοῦ παρόντος, ὑπὸ στοιχεῖα ζ´, θ´, ι´, καὶ ιγ´ ὁριζομένων, καθ᾿ ὃ δὲ διάστημα συνεδριάζει ἡ Ι.Σ.Ι. ἡ Δ.Ι.Σ. λειτουργεῖ ἀσκοῦσα τὰς ἰδίας αὐτῆς ἀρμοδιότητας.
3. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Δ.Ι.Σ. ἐκτελοῦνται ὑπὸ τοῦ Προέδρου διὰ τῆς Ἀρχιγραμματείας, ἐφ᾿ ὅσον δὲ ἐμπίπτουν εἰς τὸν τομέα ἀρμοδιότητος τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας ἢ τοῦ ΟΔΕΠ ἐκτελοῦνται κατὰ τὰς διατάξεις τῶν οἰκείων Ὀργανισμῶν.
4. Πᾶν ὅτι ἀφορᾷ εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῆς Δ.Ι.Σ. ὡς καὶ τῶν ὑπηρεσιὼν καὶ γραφείων αὐτῆς ῥυθμίζεται δι᾿ ἀποφάσεων αὐτῆς, δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ´
Περὶ τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν

Ἄρθρον 10.

1. Πρὸς μελέτην καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν θεμάτων τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν συνελεύσεων τῆς Ι.Σ.Ι., ὡς καὶ πρὸς ὑποβοήθησιν τοῦ ἐν γένει ἔργου τῆς Δ.Ι.Σ. καὶ ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν, συνιστῶνται αἱ ἀκόλουθοι Συνοδικαὶ Ἐπιτροπαὶ (Σ. Ε.), ἔχουσαι γνωμοδοτικὴν ἀρμοδιότητα:
α) ἡ ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας
β) ἡ ἐπὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς τέχνης καὶ μουσικῆς.
γ) ἡ ἐπὶ τῶν δογματικῶν καὶ νομοκανονικῶν ζητημάτων.
δ) ἡ ἐπὶ τῆς θείας λατρείας καὶ τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου.
ε) ἡ ἐπὶ τοῦ μοναχικοῦ βίου.
στ) ἡ ἐπὶ τῆς χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῆς νεότητος.
ζ) ἡ ἐπὶ τῶν διορθοδόξων καὶ διαχριστιανικῶν σχέσεων.
η) ἡ ἐπὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς ἐπιμορφώσεως τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου.
θ) ἡ ἐπὶ τοῦ τύπου, τῶν δημοσίων σχέσεων καὶ τῆς διαφωτίσεως.
ι) ἡ ἐπὶ τῶν αἱρέσεων.
ια) ἡ ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς προνοίας καὶ εὐποιΐας καὶ
ιβ) ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας.
2. Ἑκάστη Συνοδικὴ Ἐπιτροπή, πλὴν τῆς ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας, ἀπαρτίζεται ἐξ ἑπτὰ μελῶν, εἰδικῶν περὶ τὰ θέματα ταῦτα, ἐξ ὧν τὰ τέσσερα κληρικοί, Ἀρχιερεῖς καὶ μή. Μεταξὺ τῶν Ἀρχιερέων καταλέγεται ἀπαραιτήτως καὶ εἷς συνοδικὸς Ἱεράρχης, ὁριζόμενος ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ. εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης συνοδικῆς περιόδου καὶ διὰ τὸν χρόνον τῆς συνολικῆς θητείας αὐτοῦ, ὅστις καὶ ἀποτελεῖ τὸν σύνδεσμον τῆς Σ.Ε. μετὰ τῆς Δ.Ι.Σ. Τὰ λοιπὰ μέλη, μετ᾿ ἰσαρίθμων ἀναπληρωματικῶν, διορίζονται ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. ἐπὶ τετραετεῖ θητείᾳ δυναμένη νὰ ἀνανεωθῇ. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας Σ.Ε. ἀποτελεῖται ἐκ τριῶν Ἀρχιερέων, ἐξ ὧν ὁ εἷς Συνοδικός, ὁριζομένων κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. Πρόεδρος ἑκάστης τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν εἶναι ὁ ἐκ τῶν Ἀρχιερατικῶν μελῶν ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης, πλὴν τῆς τῶν οἰκονομικῶν, τῆς ὁποίας προεδρεύει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὅστις καὶ προτείνει τὰ συμμετέχοντα εἰς αὐτὴν μέλη. Τὰ λαϊκὰ μέλη τῆς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν Σ. Ε. ὁρίζονται ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. ἐκ τακτικῶν καθηγητῶν Οἰκονομικῶν μαθημάτων Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Ἱδρύματος καὶ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργείων ἢ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.
3. Αἱ Ἐπιτροπαὶ δύνανται νὰ συνιστοῦν δι᾿ ἀποφάσεως αὐτῶν ὑποεπιτροπάς, εἰς τὰς ὁποίας ἐπιτρέπεται νὰ καλῶνται καὶ μὴ μέλη αὐτῶν.
4. Τὰ τῆς συγκροτήσεως καὶ τῶν ἀρμοδιοτήτων τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, τὰ τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῶν γραφείων καὶ τὰ προσωπικοῦ αὐτῶν ῥυθμίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
5. Δι᾿ ἀποφάσεως τῆς Ι.Σ.Ι. δύνανται νὰ συνιστῶνται καὶ ἕτεραι εἰδικαὶ Συνοδικαὶ Ἐπιτροπαὶ πλὴν τῶν ἐν παρ. 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου ὁριζομένων, πρὸς μελέτην καὶ διερεύνησιν συγκεκριμένων θεμάτων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε´
Περὶ τῆς Διοικητικῆς Διαιρέσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἄρθρον 11.

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος περιλαμβάνει τὴν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀθηνῶν καὶ τὰς Μητροπόλεις:

Α´. Τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος:

α) Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας,
β) Ἀργολίδος,
γ) Ἄρτης,
δ) Ἀττικῆς,
ε) Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως,
στ) Γυθείου καὶ Οἰτύλου
ζ) Δημητριάδος καὶ Ἁλμυροῦ,
η) Ζακύνθου,
θ) Ἠλείας,
ι) Θηβῶν καὶ Λεβαδείας,
ια) Θήρας, Ἀμοργοῦ καὶ Νήσων,
ιβ) Θεσσαλιώτιδος καὶ Φαναριοφαρσάλων,
ιγ) Καισιαριανής, Βύρωνος καὶ Ὑμηττοῦ,
ιδ) Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας,
ιε) Καρυστίας καὶ Σκύρου,
ιστ) Κερκύρας καὶ Παξῶν,
ιζ) Κεφαλληνίας,
ιη) Κορίνθου,
ιθ) Κυθήρων,
κ) Λαρίσης καὶ Τυρνάβου,
κα) Λευκάδος καὶ Ἰθάκης,
κβ) Μαντινείας καὶ Κυνουρίας,
κγ) Μεγάρων καὶ Σαλαμῖνος,
κδ) Μεσσηνίας,
κε) Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς,
κστ) Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης,
κζ) Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας,
κη) Νέας Ἰωνίας καὶ Φιλαδελφείας,
κθ) Νέας Σμύρνης,
λ) Νικαίας,
λα) Παροναξίας,
λβ) Πατρῶν,
λγ) Πειραιῶς,
λδ) Περιστερίου,
λε) Σύρου, Τύνου, Ἄνδρου, Κέας καὶ Μήλου,
λστ) Τρίκκης καὶ Σταγῶν,
λζ) Τριφυλίας καὶ Ὀλυμπίας,
λη) Ὑδρας, Σπετσῶν καὶ Αἰγίνης,
λθ) Φθιώτιδος,
μ) Φωκίδος καὶ
μα) Χαλκίδος.

Β´. Τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχικοῦ θρόνου:

α) Ἀλεξανδρουπόλεως,
β) Βεροίας καὶ Ναούσης,
γ) Γρεβενῶν,
δ) Διδυμοτείχου καὶ Ὀρεστιάδος,
ε) Δράμας,
στ) Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης,
ζ) Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας,
η) Ἐλασσῶνος,
θ) Ἐλευθερουπόλεως,
ι) Ζιχνῶν καὶ Νευροκοπίου,
ια) Θεσσαλονίκης,
ιβ) Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καὶ Ἀρδαμερίου,
ιγ) Ἰωαννίνων,
ιδ) Κασσανδρείας,
ιε) Καστορίας,
ιστ) Κίτρους καὶ Κατερίνης,
ιζ) Λαγκαδᾶ,
ιη) Λήμνου,
ιθ) Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς,
κ) Μηθύμνης,
κα) Μυτιλήνης, Ἐρεσοῦ καὶ Πλωμαρίου,
κβ) Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως,
κγ) Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριάς,
κδ) Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης,
κε) Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου,
κστ) Παραμυθίας, Φιλιατῶν καὶ Γηρομερίου,
κζ) Πολυανῆς καὶ Κιλκισίου,
κη) Σάμου καὶ Ἰκαρίας,
κθ) Σερβίων καὶ Κοζάνης,
λ) Σερρῶν καὶ Νιγρίτης,
λα) Σιδηροκάστρου,
λβ) Σισανίου καὶ Σιατίστης,
λγ) Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου,
λδ) Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας καὶ
λε) Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσσῶν.
2. Ἡ ἐδαφικὴ περιφέρεια, ἡ ὀνομασία, ὡς καὶ αἱ ἕδραι τῶν Μητροπόλεων καθορίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Ι.Σ.Ι. ὡς οἱ Ἱεροὶ Κανόνες διακελεύουν, δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἕκαστος Νομὸς περιλαμβάνει ὑποχρεωτικῶς, συμφώνως πρὸς τοὺς ἱεροὺς κανόνας, τὴν ἐδαφικὴν περιφέρειαν μιᾶς τουλάχιστον Μητροπόλεως, ἐν ἐναντίᾳ δὲ περιπτώσει συνίσταται διὰ τοῦ παρόντος Μητρόπολις ἔχουσα περιφέρειαν τὴν τοῦ Νομοῦ καὶ ἔδραν τὴν πρωτεύουσαν αὐτοῦ.
3. Ἑκάστη Μητρόπολις ὑποδιαιρεῖται εἰς ἐνορίας ἐχούσας ὡς κέντρον τὸν ἀντίστοιχον ἐνοριακὸν ναόν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ´
Περὶ τῆς Ἐκλογῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος

Ἄρθρον 12.

1. Ἅμα τῇ χηρείᾳ τοῦ Θρόνου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καθήκοντα τοποτηρητοῦ ἀναλαβάνει ὁ ἐκ τῶν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης καὶ ἐν κωλύματι ἢ ἀρνήσει τούτου, ὁ ἑπόμενος τούτου ἐν τάξει καὶ οὕτω καθ᾿ ἑξῆς.
2. Ἡ Δ.Ι.Σ. συνερχομένη ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Τοποτηρητοῦ, τὸ βραδύτερον ἐντὸς πενθημέρου ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἣν ἐχήρευσεν ὁ θρόνος, ἀναγγέλλει τὴν χηρείαν ἐπισήμως εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτας καὶ ὁρίζει ἡμέραν ἐκτάκτου συγκλήσεως τῆς Ι.Σ.Ι. πρὸς ἐκλογὴν Ἀρχιεπισκόπου, μὴ ἀπέχουσαν πλέον τῶν 20 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς χηρείας, τόπον δὲ τὸν Καθεδρικὸν ναὸν τῶν Ἀθηνῶν.
3. Ἐκλόγιμοι εἶναι πάντες οἱ Ἕλληνες τὸ γένος ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολῖται, ὡς καὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κληρικοί.

Ἄρθρον 13.

1. Ἡ ἐκλογὴ διενεργεῖται ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ συνεδρίᾳ ἄνευ διακοπῆς, παρισταμένου τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργοῦ, προσκαλουμένου πρὸς τοῦτο ἐγγράφως παρὰ τοῦ Τοποτηρητοῦ τοῦ θρόνου, τουλάχιστον 48 ὦρες πρὸ τῆς ἐκλογῆς. Τῆς συνεδριάσεως προεδρεύει ὁ ἐκ τῶν παρόντων ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης, χρέη δὲ Γραμματέως ἐκτελεῖ ὁ νεώτερος τῇ τάξει τῶν παρόντων Μητροπολιτῶν. Ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς κληθεὶς κατὰ τὰ ἄνῳ δὲν προσέλθῃ, ἡ συνεδρία θεωρεῖται ἔγκυρος.
2. Ἡ Ι.Σ.Ι. εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, ἐὰν παρίστανται τουλάχιστον τὰ 2/3 τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν δὲν ἐπιτευχθῇ ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπαρτία, ἡ Ι.Σ.Ι. συνέρχεται ἄνευ ἑτέρου τὴν ἑπομένην ἐργάσιμον ἡμέραν, κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, θεωρεῖται δὲ εὑρισκομένη ἐν ἀπαρτίᾳ ἀνεξαρτήτως ἀριθμοῦ παρόντων.

Ἄρθρον 14.

1. Μετὰ τὴν προσευχήν, διαπιστωθείσης ἀπαρτίας, οἱ σύνεδροι καλοῦνται πρὸς ψηφοφορίαν κατὰ τὰ κατωτέρω ὁριζόμενα, διεξαγομένην ἐπιμελείᾳ ἐπιτροπῆς συγκροτουμένης ἐκ τοῦ προεδρεύοντος τῆς συνελεύσεως καὶ τῶν δύο ἐκ τῶν παρόντων Ἀρχιερέων ἀμέσως ἑπομένων αὐτῷ κατὰ τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης.
2. Ἡ ἀνωτέρω ἐπιτροπὴ διαπιστοῖ μετὰ τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργοῦ, ἐφ᾿ ὅσον οὗτος παρίσταται, καὶ τοῦ Γραμματέως ὅτι ἡ ψηφοδόχος εἶναι κενή, μεθ᾿ ὃ Γραμματεὺς περιβάλλει ταύτην διὰ ταινίας καὶ σφραγίζει δι᾿ ἱσπανικοῦ κηροῦ καὶ τῆς μεταλλίνης σφραγῖδος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.
3. Ἀκολούθως ὁ Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς καλεῖ τοὺς συνέδρους, ἀρχῆς γινομένης ἀπὸ τοῦ νεωτέρου κατὰ τὰ πρεσβεῖα, ὅπως προσέλθουν καὶ ψηφίσουν. Ὁ καλούμενος λαμβάνει παρὰ τοῦ Γραμματέως ὁμοιόμορφον φάκελον καὶ ψηφοδέλτιον, ἀποσύρεται εἰς θέσιν ἐν τῷ Καθεδρικῷ Ναῷ, διεσκευασμένην οὕτως ὥστε ὁ ψηφίζων νὰ μὴ εἶναι ὁρατὸς ὑπὸ τῶν λοιπῶν παρισταμένων, καὶ ἀναγράφει ἐπὶ τοῦ ψηφοδελτίου τὸ ὄνομα τοῦ ὑπ᾿ αὐτοῦ προτιμωμένου Μητροπολίτου καὶ τὸν τίτλον αὐτοῦ, μεθ᾿ ὃ ἐγκλείων τὸ ψηφοδέλτιον εἰς τὸν φάκελον παραδίδει τοῦτον κεκλεισμένον εἰς τὸν προεδρεύοντα, ὅστις μονογραφῶν αὐτὸν καὶ ἀποτυπῶν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν σφραγῖδα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ῥίπτει αὐτὸν ἐντὸς τῆς ψηφοδόχου, ἐξ ἧς μετακινεῖται ἡ καλύπτουσα τὴν ὑπ᾿ αὐτὴν σχισμὴν ταινία. Ὁ οὕτω ψηφίσας ὑπογράφει ἀμέσως εἰς κατάλογον, εἰς ὃν εἷναι ἀναγεγραμμένα τὰ ὀνόματα τῶν ἐκλεκτόρων. Ὁ κατάλογος οὗτος ἐπέχει θέσιν πρακτικοῦ ἐκλογῆς, ἐν τῷ ὁποίῳ γίνεται προσέτι μνεία περὶ πασῶν τῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος καὶ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου ἐνεργειῶν, ὡς καὶ περὶ παντὸς ἅλλου λαβόντος χώραν περιστατικοῦ.
4. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας, ἀφοῦ πάντες οἱ παριστάμενοι κληθέντες ψηφίσουν κατὰ τὰ ἀνωτέρω, τῆς ψήφου αὐτῶν οὔσης ὑποχρεωτικῆς, ἀφαιρεῖται ἡ ταινία ἐκ τῆς ψηφοδόχου, ἥτις ἀνοίγεται ὑπὸ τοῦ προεδρεύοντος. Τὰ ἐν αὐτῇ ψηφοδέλτια λαμβάνονται ἀνὰ ἓν ὑπὸ τοῦ ἀρχαιοτέρου ἐκ τῶν συμπαρεδρευόντων δύο Μητροπολιτῶν καὶ ἀριθμοῦνται, ἀναγραφομένης ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἐξ αὐτῶν τῆς σειρᾶς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐκ τῆς ψηφοδόχου, μονογραφοῦνται δὲ ὑπό τε τοῦ προεδρεύοντος καὶ τῶν ἑτέρων δύο Μητροπολιτῶν, μεθ᾿ ὃ ὁ προεδρεύων ἐκφωνεῖ τὸ ἐν ἑκάστῳ ψηφοδελτίῳ ἀναγεγραμμένον ὄνομα.

Ἄρθρον 15.

1. Περατωθείσης τῆς διαλογῆς τῶν ψήφων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας ὁ Γραμματεὺς ἀναγράφει ἐν τῷ πρακτικῷ τῆς ἐκλογῆς τὸ ὄνομα ἑκάστου τῶν ψηφισθέντων καὶ ἔναντι αὐτοῦ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ψηφοδελτίων, δι᾿ ὧν ἕκαστος αὐτῶν ἐψηφίσθη, ἀριθμοῦνται αἱ ὑπὲρ ἑκάστου τούτων ψῆφοι καὶ ἐλέγχεται ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν διὰ τῶν ψηφοδελτίων ὑπὸ τοῦ προεδρευοντος καὶ τῶν συμπαρεδρευόντων δύο Μητροπολιτῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ψήφων μετὰ τοῦ ὀνόματος ἑκάστου τῶν λαβόντων αὐτὰς ἐκφωνεῖται ὑπὸ τοῦ Προέδρου.
2. Ἐκλεγεὶς θεωρεῖται ὁ λαβὼν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τῶν ψηφισάντων. Ἐὰν κατὰ τὴν πρώτην ψηφοφορίαν οὐδεὶς τῶν ψηφισθέντων συγκεντρώσῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, ἐπαναλαμβάνεται ἀμέσως καὶ ἄνευ διακοπῆς ἡ ψηφοφορία κατὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω τρόπον, χρησιμοποιουμένου τοῦ αὐτοῦ πρακτικοῦ ἐκλογῆς. Τὰ ψηφοδέλτια τῆς πρώτης ψηφοφορίας τίθενται εἰς ἴδιον φάκελον σφραγιζόμενον δι᾿ ἱσπανικοῦ κηροῦ καὶ τῆς σφραγῖδος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ μονογραφουμένου ὑπὸ τοῦ προεδρεύοντος, τῶν δύο Μητροπολιτῶν καὶ τοῦ Γραμματέως.
3. Ἐὰν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ψηφοφορίαν οὐδεὶς τῶν ψηφισθέντων συγκεντρώσῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, ἐπαναλαμβάνεται ἀμέσως κατὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω τρόπον, θεωρεῖται δὲ ἐκλεγεὶς ὁ σχετικῶς πλειονοψηφήσας. Ἐπὶ ἰσοψηφίας κατὰ τὴν τρίτην ψηφοφορίαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναδεικνύεται διὰ κλήρου μεταξὺ τῶν ἰσοψηφισάντων.
4. Πᾶσα ἔνστασις προβαλλομένη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς πρὸς ἐκλογὴν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου συνεδριάσεως, ἀναφερομένη εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ψηφοφορίας ἢ τὰ προσόντα τῶν ἐκλογίμων, ὑποβάλλεται ἐγγράφως μέχρι πέρατος τῆς ψηφοφορίας. Πᾶσα ἔνστασις ἀναφερομένη εἰς τὴν ἐγκυρότητα τῶν ψηφοδελτίων ἢ τὴν μετὰ τὸ πέρας τῆς ψηφοφορίας διαδικασίαν ὑποβάλλεται ὡσαύτως ἐγγράφως καὶ παραχρῆμα. Ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων ἀμφοτέρων τῶν κατηγοριῶν τούτων ἀποφαίνεται παραχρῆμα καὶ ἀνεκκλήτως δι᾿ ἀποφάσεως τοῦ καταχωριζομένης εἰς τὰ πρακτικὰ ὁ παριστάμενος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τούτου δὲ ἀπόντος ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκλογῆς.
5. Τὸ πρακτικὸν τῆς ἐκλογῆς χρονολογούμενον καὶ ὑπογραφόμενον ὑπὸ τοῦ προεδρεύοντος, τῶν δύο συμπαρεδρευόντων Μητροπολιτῶν καὶ τοῦ Γραμματέως κατατίθεται εἰς τὸ ἀρχεῖον τῆς Δ.Ι.Σ. ἐπιμελείᾳ τοῦ προεδρεύοντος καὶ τοῦ Γραμματέως, ἀκριβὲς δὲ ἀντίγραφον αὐτοῦ, καταρτιζόμενον ὑπὸ τοῦ Γραμματέως, ἅμα τῇ λήξει τῆς ἐκλογῆς, καὶ ὑπογραφόμενον ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ τοῦ προεδρευοντος, διαβιβάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων.
6. Ὁ ἐκλεγεὶς τελεῖ εὐθὺς ἀμέσως τὸ κεκανονισμένον μήνυμα, ἡ δὲ Δ.Ι.Σ. γνωρίζει τοῦτο ἐγγράφως αὐθημερὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ὅπερ τὸ βραδύτερον ἐντὸς πέντε ἡμερῶν προκαλεῖ τὴν ἔκδοσιν Προεδρικοῦ Διατάγματος περὶ ἀναγνωρίσεως καὶ καταστάσεως αὐτοῦ.

Ἄρθρον 16.

1. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ περὶ ἀναγνωρίσεως καὶ καταστάσεως αὐτοῦ τοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος δίδει ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, παρουσία τῆς Δ.Ι.Σ. καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων τὴν ἀκόλουθον διαβεβαίωσιν:
«Διαβεβαιοῦμεν ἐπὶ τῇ Ἀρχιερωσύνῃ μου ὅτι θὰ ἐκπληρῶ τῇ θείᾳ χάριτι τὰ ἀρχιεπισκοπικά μου καθήκοντα μετὰ πάσης σπουδῆς καὶ δυνάμεως, τηρῶν ἀπαρασαλεύτως τοὺς ἱεροὺς ἀποστολικοὺς καὶ συνοδικοὺς Κανόνας καὶ τὰς Ἱερὰς Παραδόσεις, διαδήλῳ δὲ ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους».
2. Μετὰ τὴν διαβεβαίωσιν ἀκολουθεῖ ἡ κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν ἐνθρόνησις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ´
Περὶ Ἐκλογῆς Μητροπολιτῶν

Ἄρθρον 17.

1. Ἐκλογὴ Ἀρχιερέως διενεργεῖται μόνον ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ ἐκ τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος καταλόγου κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἑπομένοις ὁριζόμενα.
2. Προκειμένου νὰ ἐκλεγῇ τις Ἀρχιερεὺς δέον νὰ εἶναι ἐγγεγραμμένος ἐν τῷ καταλόγῳ τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων.
3. Ἐν τῷ καταλόγῳ τούτῳ ἐγγράφονται καὶ κληρικοὶ κεκτημένοι τὰ ὑπὸ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου προβλεπόμενα προσόντα καὶ ὑποδεικνυόμενοι ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἰσχυουσῶν κατὰ τὰ λοιπὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου. Οἱ οὕτως ἐγγραφόμενοι εἷναι ἐκλόγιμοι μόνον διὰ τὰς Μητροπόλεις τῶν Νέων Χωρῶν.

Ἄρθρον 18.

1. Ἵνα ἐγγραφῇ τις εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων δέον νὰ ἔχῃ τὰ ἑξῆς προσόντα:
α) Νὰ ἔχῃ ὀρθῶς καὶ ὑγιῶς περὶ τὴν πίστιν, νὰ διακρίνηται ἐπὶ συνέσει καὶ βίῳ ἀνεπιλήπτω καὶ νὰ ἔχῃ διδακτικὴν καὶ ποιμαντικὴν πεῖραν.
β) Νὰ εἶναι κληρικὸς ἄγαμος ἢ ἐν χηρείᾳ, κεχειροτονημένος ἀπὸ πενταετίας τουλάχιστον.
γ) Νὰ ἔχῃ ἀπὸ πενταετίας τουλάχιστον πτυχίον θεολογικῆς Σχολῆς ἑλληνικοῦ Πανεπιστημίου ἢ ἀνεγνωρισμένης καὶ ἰσοτίμου Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Σχολῆς.
δ) Νὰ ἔχῃ τὴν ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν ἢ νὰ εἶναι Ἕλλην τὸ γένος, ὅτε ἐκλεγόμενος ἀποκτᾷ αὐτοδικαίως ἀπὸ καὶ διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ παρόντος περὶ ἀναγνωρίσεως αὐτοῦ Διατάγματος τὴν ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν.
ε) Νὰ ἔχῃ ἐκπληρώσει τὰς στρατιωτικὰς ὑποχρεώσεις αὐτοῦ ἢ νὰ ἔχῃ νομίμως ἀπαλλαγῇ αὐτῶν.
στ) Νὰ διανύῃ τουλάχιστον τὸ τριακοστὸν πέμπτον ἔτος τῆς ἡλικίας αὐτοῦ.
ζ) Νὰ μὴ ἔχῃ καταδικασθῇ ἀμετακλήτως ὑπὸ Συνοδικοῦ μὲν δικαστηρίου εἰς ποινὴν ἀργίας ἀνωτέραν τῶν ἓξ μηνῶν, ὑπὸ δὲ τῶν πολιτειακῶν δικαστηρίων εἰς ποινὴν συνεπαγομένην στέρησιν τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ὁρισθέντος διὰ τὴν στέρησιν χρόνου, ὡς καὶ εἰς οἱανδήποτε ἑτέραν ποινήν, εἴτε διὰ κακούργημα εἴτε διά τι τῶν ἐν ἄρθρῳ 18 παρ. 2 τοῦ Ν. 1811/51 ποινικῶν ἀδικημάτων. Παραπομπὴ ἐπί τινι τῶν ἀνωτέρω πράξεων ἢ μὴ ἀμετάκλητος καταδίκη ἐπ᾿ αὐτῇ ἐμποδίζει τὴν ἐν τῷ καταλόγῳ ἐγγραφὴν μέχρι τῆς ἐκδόσεως ἀμετακλήτου ἀθωωτικῆς ἀποφάσεως ἢ ἁπαλλακτικοῦ βουλεύματος. Ἡ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἄρσις τῶν συνεπειῶν τῆς καταδίκης δὲν αἴρει τὸ πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐκλογίμων κώλυμα.
2. Πλέον τῶν ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ὁριζομένων γενικῶν προσόντων δέον νὰ ἔχῃ οὖτος καὶ ἐν τουλάχιστον ἐκ τῶν ἐν συνεχείᾳ καὶ ὑπὸ στοιχεῖα Α´ ἕως Δ´ ἀπαριθμουμένων εἰδικῶν προσόντων.
Α´. Πενταετῆ τουλάχιστον ἐν συνόλῳ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς μίαν ἢ πλείονας τῶν θέσεων:
α) Ἀρχιγραμματέως ἢ Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.
β) Πρωτοσυγκέλλου ἢ Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἢ Μητροπόλεως ἢ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Μητροπόλεως ἢ Γραμματέως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἐξωτερικοῦ.
γ) Τακτικοῦ Ἱεροκήρυκος ἢ Ἱεροκήρυκος τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας ἢ Ἱερέως τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἢ τῶν Φυλακῶν.
δ) Διευθυντοῦ Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ.
ε) Γενικοῦ Διευθυντοῦ ἢ Διευθυντοῦ κεντρικοῦ τινος Ἐκκλησιαστικοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ ἢ Γραμματέως Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ
στ) Ἡγουμένου Μονῆς, ἐν ᾗ ἐγκαταβιοῦν πλείονες τῶν πέντε ἀδελφῶν.
Β´. Δεκαετῆ τουλάχιστον πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς μίαν ἢ πλείονας τῶν θέσεων: α) Ἐφημερίου Ἱεροκήρυκος ἢ Ἐφημερίου εἴτε τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἴτε ἐν τῷ κλίματι τόσον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων, προσμετρουμένης καὶ τῆς ὑπηρεσίας του ὡς διακόνου μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου τῆς Θεολογίας καὶ μέχρι πέντε ἐτῶν.
β) Καθηγητοῦ Σχολείου Ἐκκλησιαστικῆς ἢ Μέσης Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως.
Γ´. Τὴν ἰδιότητα Καθηγητοῦ ἢ Ὑφηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς.
Δ´. Δεκαετῆ ἐγκαταβίωσιν ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, ἐφ᾿ ὅσον προέρχεται ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
3. Ἡ ἐκ τῶν μελῶν τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης Ὄρους Σινᾶ συγκεντροῦντες τὰ κατὰ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην πρὸς Ἀρχιερατείαν προσόντα ἐγγράφονται μετὰ πενταετῆ εὐδόκιμον διακονίαν εἰς τὸν σχετικὸν κατάλογον ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. κατόπιν προτάσεως τῆς οἰκείας Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς.
4. Ἡ Ι.Σ.Ι. δύναται κατ᾿ ἐξαίρεσιν νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων πτυχιούχους Ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ ἔχοντας θεολογικὰς γνώσεις κληρικούς, μὴ κεκτημένους μὲν τὰ κατὰ νόμον τυπικὰ προσόντα, ἀλλὰ διακριθέντες διὰ τὴν προσφορὰν εἰς τὰ θεολογικὰ γράμματα ἢ τὸ ποιμαντικὸν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας.
5. Ἡ κατὰ παράβασιν τῶν ἐν ταῖς προηγουμέναις παραγράφοις τοῦ παρόντος ἄρθρου ὁριζομένων ἐγγραφή τινος εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων εἶναι ἄκυρος.

´Ἄρθρον 19.

1. Πᾶς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης δικαιοῦται νὰ προτείνῃ μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἑκάστου τοὺς εἰς τὴν Δ.Ι.Σ. κληρικοὺς πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων, ὑποβάλλων καὶ τὰ περὶ τῶν προσόντων αὐτῶν πιστοποιητικὰ συνοδευόμενα καὶ ὑπὸ ἐκθέσεως αὐτοῦ. Τὸ αὐτὸ δικαίωμα ἔχει καὶ ἡ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Πᾶς μὴ προταθεὶς πρὸς ἐγγραφὴν δύναται ἐντὸς 15θημέρου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ πίνακος, περὶ ἧς ἡ ἑπομένη παράγραφος, νὰ ζητήσῃ τοῦτο δι᾿ αἰτήσεώς του πρὸς τὴν Συνοδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας, ἐφ᾿ ἧς αἰτήσεως αὕτη εἰσηγεῖται πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ.
2. Ἡ Ἀρχιγραμματεία κατὰ μῆνα Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους, ἐλέγχουσα τὰ ἀποδεικτικὰ τῶν προταθέντων κληρικῶν πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸν κατάλογον, καταχωρίζει τὰ ὀνόματα τῶν ἐχόντων τὰ κατὰ τὸν νόμον προσόντα, μετὰ συντόμου βιογραφικοῦ σημειώματος, εἰς «προκαταρτικὸν πίνακα», τὸν ὁποῖον γνωστοποιεῖ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτας καὶ δημοσιεύει τὴν κατάστασιν τῶν ὀνομάτων διὰ τοῦ Δελτίου «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» καὶ δύο ἡμερησίων ἐφημεριδῶν τῶν Ἀθηνῶν.
3. Εἰς περίπτωσιν ὑποβολῆς αἰτήσεως πρὸς ἐγγραφὴν μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀνωτέρω «προκαταρτικοῦ πίνακος» καὶ τὴν παρέλευσιν τοῦ 15θημέρου συντάσσεται καὶ δημοσιεύεται ὡς ἀνωτέρω «συμπληρωματικὸς πίναξ» κοινοποιουμένος καὶ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτας.

Ἄρθρον 20.

1. Κατὰ τῆς ἐγγραφῆς ὑποψηφίου τινὸς εἰς τὸν «προκαταρτικὸν πίνακα» ἢ τὸν «συμπληρωματικὸν πίνακα» δύναται νὰ ἀσκηθῇ ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς τελευταίας δημοσιεύσεως ἑκάστου πίνακος ἔνστασις παρ᾿ οἱουδήποτε κληρικοῦ ἢ λαϊκοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, περιέχουσα πλήρως τὰ στοιχεῖα τῆς ταυτότητός του, ὡς καὶ τὴν ἀκριβῆ διεύθυνσιν τῆς μονίμου κατοικίας του, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ὁ ἐγγραφεὶς εἰς τὸν πίνακα δὲν διαθέτει τὰ πρὸς Ἀρχιερατείαν οὐσιαστικὰ ἢ τυπικὰ προσόντα. Ἡ ἔνστασις ὑποβάλλεται εἰς τὸν οἰκεῖον Μητροπολίτην ὑποχρεούμενον ὅπως διαβιβάσῃ ταύτην ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸν περιελεύσεως τῆς μετ᾿ ἐμπεριστατωμένης εἰσηγήσεώς του εἰς τὴν Ἀρχιερατείαν. Ἡ ἔνστασις δύναται νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἀπ᾿ εὐθείας εἰς τὴν Ἀρχιγραμματείαν, ἡ ὁποία διαβιβάζει ταύτην ἀμελλητὶ εἰς τὸν οἰκεῖον Μητροπολίτην προκειμένου περὶ κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς ἑτέραν δὲ περίπτωσιν προτάσεως κατ᾿ ἐφαρμογὴν τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ παρόντος διαβιβάζει ταύτην εἰς τὴν Δ.Ι.Σ., ἥτις ἐνεργεῖ ἁρμοδίως.
2. Ἡ Δ.Ι.Σ. δι᾿ ἀποφάσεώς της, λαμβανομένης κατὰ τὴν πρώτην ἀπὸ τῆς λήψεως τῆς ἐνστάσεως συνεδρίαν, διατάσσει ἔνορκον ἐξέτασιν πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ἐν τῇ ἐνστάσει διαλαμβανομένων, διεξαγωγὴν ὑπὸ κληρικοῦ ὁριζομένου ὑπ᾿ αὐτῆς, περατούμενην δὲ τὸ βραδύτερον ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἐντολῆς πρὸς ἐξέτασιν. Ἡ προθεσμία αὕτη δύναται νὰ παραταθῇ ἐν ἐκτάκτῳ ἀνάγκη ἐπὶ ἕνα εἰσέτι μῆνα δι᾿ ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ. Περατουμένης τῆς ἀνακρίσεως ὑποβάλλεται ὁ φάκελος μετὰ τοῦ πορίσματος εἰς τὴν Σ.Ε. ἐπὶ τῆς Ἀρχιγραμματείας, ἥτις εἰσηγεῖται σχετικῶς πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ., ἀποφαινομένης ἐπ᾿ αὐτῆς ὁπωσδήποτε πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς διαδικασίας, περὶ ἧς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον.

Ἄρθρον 21.

1. Ἡ Δ.Ι.Σ. ἐντὸς τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἑκάστου ἔτους καὶ πάντως πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας αὐτῆς, λαμβάνουσα ὑπ᾿ ὄψιν πάντα τὰ ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε διαδικασίας συγκεντρωθέντα στοιχεῖα περὶ ὧν ὑποψηφίων, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ στοιχεῖα τοῦ παρ᾿ αὐτὴ τηρουμένου δι᾿ ἕκαστον τούτων ἀτομικοῦ φακέλου, καταρτίζει «πίνακα ὑποψηφίων», εἰς ὃν ἐγγράφει πάντας τοὺς μετὰ τὴν ἀνωτέρω διαδικασίαν ἔχοντας τὰ ὑπὸ τοῦ παρόντος ὁριζόμενα τυπικὰ προσόντα, ἐναντίον τῶν ὁποίων δὲν ὑπεβλήθησαν ἐνστάσεις ἢ ἀπερρίφθησαν τελεσιδίκως ὑποβληθεῖσαι τοιαῦται καὶ γνωστοποιεῖ τοῦτον πρὸς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτας πρὸς ἐνημέρωσιν, δημοσιεύει δὲ αὐτὸν διὰ τοῦ Δελτίου «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» καὶ δύο ἡμερησίων ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν.
2. Ἡ Ι.Σ.Ι. κατὰ τὴν τακτικὴν Συνέλευσιν αὐτῆς διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας καὶ κατὰ πλειονοψηφίαν τῶν παρόντων μελῶν αὐτῆς ἀποφασίζει περὶ τῆς ἐγγραφῆς ἢ μὴ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐκλογίμων τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸν πίνακα τῶν ὑποψηφίων περί οὐ ἡ ἀνωτέρω παράγραφος, ἐφ᾿ ὅσον οὗτοι, κατὰ τὴν ἔμφρονα κρίσιν αὐτῆς, κέκτηνται πάντα τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ οὕτω συμπληρώνει τὸν ἑκάστοτε ἰσχύοντα κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων. Αἱ λευκαὶ ψῆφοι λογίζονται ὑπὲρ τοῦ ὑποψηφίου. Εἰς περίπτωσιν καθ᾿ ἣν συγκληθῇ ἐκτάκτως ἡ Ι.Σ.Ι. αὐτὴ ἀποφασίζει κατὰ τὰ ὡς ἄνω καὶ περὶ τοῦ καταλόγου πρὸς Ἀρχιερατείαν, ἐφ᾿ ὅσον ἔχει ὁλοκληρωθῇ κατὰ τὰ λοιπὰ στάδια αὐτῆς ἡ σχετικὴ διαδικασία.
3. Ἡ Ι.Σ.Ι. πρὶν ἢ προέλθῃ εἰς τὴν διαδικασίαν καταρτίσεως τοῦ καταλόγου, τὴν ὁριζομένην ὑπὸ τῆς προηγουμένης παραγράφου, ἀποφαίνεται ὁριστικῶς, διὰ μυστικῆς ὡσαύτως ψηφοφορίας, καὶ κατὰ πλειονοψηφίαν τῶν παρόντων, ἐπὶ τῶν οἱασδήποτε φύσεως ἐνστάσεων, αἵτινες ἐνδεχομένως ὑπεβλήθησαν τῇ Δ.Ι.Σ. ἐναντίον τοῦ πίνακος τῶν ὑποψηφίων τῆς παραγρ. 1 μετὰ τὸ πέρας τῆς καταρτίσεως αὐτοῦ καὶ ἀφοροῦν εἰς τὴν νομιμότητα καὶ κανονικότητα τῆς ἐγγραφῆς ἢ τῆς μὴ ἐγγραφῆς τινος ἐν αὐτῷ.
4. Ἡ ἑκάστοτε ἀρξαμένη διαδικασία συμπληρώσεως τοῦ καταλόγου δὲν ἀναστέλλει τὴν ἰσχὺν τοῦ ὑπάρχοντος καταλόγου.

Ἄρθρον 22.

1. Ὁ ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων διαγράφεται ὀποτεδήποτε δι᾿ ἠτιολογημένης ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ., ἐφ᾿ ὅσον ἤθελε διαπιστωθῇ ὅτι οὖτος ἀπώλεσεν οἱονδήποτε ἐκ τῶν κατὰ νόμον ἀπαιτούμενον πρὸς ἐγγραφὴν προσόντων ἢ ὅτι ἐστερεῖτό τινος τούτων κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς αὐτοῦ.
2. Εἰς περιπτώσεις, καθ᾿ ἃς κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Δ.Ι.Σ. ἀπαιτεῖται ἐξακρίβωσις τῶν λόγων, οἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν διαγραφήν τινος ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων, αὕτη ἀναθέτει δι᾿ ἀποφάσεως τῆς εἰς Μητροπολίτην τὴν διενέργειαν ἐνόρκου ἐξετάσεως, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας, λαμβάνουσα ὑπ᾿ ὄψιν τὸ σχετικὸν πόρισμα ὡς καὶ πάντα τὰ συγκετρωθέντα στοιχεῖα, ἀποφασίζει μετ᾿ εἰσήγησιν τοῦ Προέδρου τῆς ἐπὶ τῆς Ἀρχιερατείας Σ. Ἐπιτροπῆς, διὰ πλειονοψηφίας τῶν παρόντων, περὶ τῆς διαγραφῆς ἢ μή, ἐν καταφατικῇ δὲ περιπτώσει προβαίνει εἰς τὴν δέουσαν τροποποίησιν τοῦ καταλόγου.
3. Ἐπὶ διαγραφῆς κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον ἔχει ἀνάλογον ἐφαρμογὴν ἡ παρ. 3 τοῦ προηγουμένου ἄρθρου.

Ἄρθρον 23.

1. Ἅμα τῇ χηρείᾳ μητροπολιτικοῦ τινος θρόνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὁ Πρόεδρος τῆς Δ.Ι.Σ., ἀναθέτει τὴν τοποτηρητείαν αὐτοῦ μέχρι τῆς πληρώσεως τοῦ εἰς τὸν ἐκ τῶν ὁμόρων Μητροπολιτῶν ἔχοντα τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης.
2. Οἱ εἰς τὰς χηρευούσας Μητροπόλεις διοριζόμενοι Τοποτηρηταὶ διεξάγουν μόνον τὴν τρέχουσαν ὑπηρεσίαν αὐτῶν, μὴ δικαιουμένοι νὰ προβαίνουν εἰς οἱανδήποτε μεταβολὰς ἐν τοῖς γραφείοις, ταῖς ἐνορίαις, ταῖς Μοναῖς, ἢ τοῖς ἱδρύμασιν αὐτῆς. Ἐπὶ ἐπειγούσης φύσεως θεμάτων δύνονται ὁ Τοποτηρητὴς νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς τοιαύτας ἐνεργείας μετὰ προηγουμένην ἔγκρισιν τῆς Δ.Ι.Σ. εἰδικῶς ἐπὶ ἑκάστης περιπτώσεως παρεχομένην.

Ἄρθρον 24.

1. Ἡ ἐκλογὴ Μητροπολίτου πρὸς πλήρωσιν χηρευούσης Μητροπόλεως ἐνεργεῖται ἐντὸς ἐξαμήνου τὸ βραδύτερον ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἣν ἐχήρευσεν αὕτη ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι., συνερχομένη πρὸς τοῦτο ἐκτάκτως, ἐφ᾿ ὅσον ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ τούτου διαστήματος δὲν συμπίπτει χρόνος τακτικῆς συνόδου.
2. Ἡ πλήρωσις Μητροπόλεως γίνεται κανονικῶς δι᾿ ἐκλογῆς, ἐξαιρετικῶς δὲ δύναται νὰ γίνῃ κατ᾿ ἄσκησιν οἰκονομίας πρὸς μεῖζον τῆς Ἐκκλησίας ὄφελος καὶ διὰ καταστάσεως μετ᾿ ἀπόφασιν τῆς Ι.Σ.Ι., λαμβανομένην κατὰ τὰ εἰς τὴν ἑπομένην παράγραφον ὁριζόμενα, ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς ἐδαφικῆς ἐκτάσεως ἢ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πρὸς πλήρωσιν Μητροπόλεως.
3. Διὰ τὴν πλήρωσιν Μητροπόλεως διὰ καταστάσεως ἀπαιτεῖται ὅπως ληφθῇ προηγουμένως ἀπόφασις ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. κατὰ τὴν πρὸς τοῦτο συνεδρίαν διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας καὶ διὰ πλειονοψηφία τῶν 2/3 τῶν παρόντων. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ι.Σ.Ι. προβαίνει εἰς τὴν ἐκλογὴν διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας ἑνὸς ἐκ τῶν δικαιουμένων κατὰ τὴν παρ. 5 τοῦ παρόντος Μητροπολιτῶν. Ὡς ἐκλεγεὶς θεωρεῖται ὁ λαβὼν τὰ 2/3 τῶν ψήφων τῶν παρόντων. Εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν ἐπιτεύχθη κατὰ τὴν πρώτην ψηφοφορίαν ἡ πλειονοψηφία αὕτη τῶν 2/3, ἡ χηρεύουσα Μητροπολιτικὴ ἕδρα πληροῦται δι᾿ ἐκλογῆς κατὰ τὰς περὶ αὐτῆς διατάξεις.
4. Ἅμα τῇ ἐπισήμῳ ἀναγγελία τῆς περὶ καταστάσεως ἀποφάσεως ὁ μετατιθέμενος Μητροπολίτης δηλοῖ ἐὰν ἀποδέχεται ταύτην. Ἐφ᾿ ὅσον ἀποδεχθῇ τελεῖται ἐν συνεχείᾳ τὸ κεκανονισμένον μήνυμα. Εἰς περίπτωσιν μὴ ἀποδοχῆς ἡ ἐκλογὴ ἐπαναλαμβάνεται.
5. Οὐδεὶς Μητροπολίτης μετατίθεται πρὸ τῆς συμπληρώσεως πενταετοῦς ὑπηρεσίας ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς του εἰς Μητροπολίτην. Ὁ ἅπαξ μετατεθεὶς δὲν δύναται νὰ μετατεθῇ ἐκ νέου.

Ἄρθρον 25.

1. Πρὸς πλήρωσιν χηρεύσαντος μητροπολιτικοῦ τινος θρόνου τὰ μέλη τῆς Ι.Σ.Ι., συνερχόμενα εἰς συνεδρίαν, ἐκλέγουν διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας τρεῖς ὑποψηφίους ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων κληρικῶν. Ἕκαστος ἐκλέκτωρ ὑποχρεοῦται νὰ ἀναγράψῃ ἐν τῷ ψηφοδελτίω αὐτοῦ τρεῖς ὑποψηφίους. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ι.Σ.Ι. διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας καὶ διὰ σχετικῆς πλειονοψηφίας ἐκλέγει ἕνα ἐκ τῶν τριῶν πρὸς πλήρωσιν τῆς χηρευούσης Μητροπόλεως.
2. Ἐκλόγιμοι ἐπίσης εἶναι ἄνευ ἐγγραφῆς εἰς κατάλογον οἱ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον σχολάζοντες Μητροπολῖται τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ οἱ Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι, ὡς καὶ οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ παρόντος Τιτουλάριοι Μητροπολῖται καὶ Ἐπίσκοποι.
3. Ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας εἴτε μεταξὺ τῶν Μητροπολιτῶν, εἴτε μεταξὺ Ἐπισκόπων, προτιμᾶται ὁ ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης, μεταξὺ Πρεσβυτέρων ἢ Διακόνων προτιμᾶται ὁ κατὰ βαθμὸν ἀνώτερος μεταξὺ δὲ Πρεσβυτέρων ὁ ἔχων τὰ πρεσβεῖα τῆς Ἱερωσύνης.
4. Μετὰ τὴν κατὰ τὰ ἄνω ἐκλογὴν τελεῖται τὸ μικρὸν Μήνυμα, μεθ᾿ ὃ ἡ Ι.Σ.Ι. κατέρχεται εἰς τὸ Συνοδικὸν Παρεκκλήσιον καὶ τελεῖ τὸ Μέγα Μήνυμα.

Ἄρθρον 26.

1. Μετὰ τὴν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων γνωστοποίησιν ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. τῆς ἐκλογῆς, τῆς τελέσεως τοῦ Μηνύματος καὶ τῆς χειροτονίας τοῦ ἐκλεγέντος, ἐφ᾿ ὅσον οὗτος δὲν ἧτο Ἀρχιερεύς, ἐκδίδεται ἐντὸς δέκα ἡμερῶν, προτάσει τοῦ ἀσκοῦντος μόνον ἔλεγχον νομιμότητος Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Προεδρικὸν Διάταγμα περὶ ἀναγνωρίσεως καὶ καταστάσεως τοῦ ἐκλεγέντος, δημοσιευόμενον διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
2. Μετὰ τὴν πρὸς τὴν Ι.Σ.Ι. κοινοποίησιν τοῦ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον Προεδρικοῦ Διατάγματος ὁ νέος Μητροπολίτης δίδει ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, παρουσίᾳ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 16 παρ. 1 τοῦ παρόντος ὁριζομένην διαβεβαίωσιν, περὶ τῆς ἐκπληρώσεως τῶν «ἀρχιερατικῶν» αὐτοῦ καθηκόνων, μεθ᾿ ἣν ἀκολουθεῖ ἡ κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν ἐνθρόνισις.

Ἄρθρον 27.

«1. Δημιουργοῦνται τέσσερις (4) νέες θέσεις Βοηθῶν Ἐπισκόπων στην Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν Κατάλογο τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων, ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὕστερα ἀπὸ πρόταση τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. Οἱ παραπάνω Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι ἐκτελοῦν τὰ ἀπὸ τὸν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπο καθήκοντα ποὺ μὲ πράξη του, σὰν ἁρμόδιος Ἱεράρχης, τοὺς ἀναθέτει.
Σ᾿ ὅλους τοὺς Βοηθοὺς Ἐπισκόπους καὶ Τιτουλαρίους ὕστερα ἀπὸ δεκαετῆ ὑπηρεσία μπορεῖ ἡ Δ.Ι.Σ. μὲ ἀπόφασή της νὰ τοὺς ἀνυψώσει σὲ Τιτουλαρίους Μητροπολίτας μὲ τὸν Τίτλο που φέρουν.
2. Δημιουργοῦνται ἐπίσης ἕξι (6) θέσεις Βοηθῶν Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖες ἐκλέγονται κατὰ τὰ διὰ τῆς παραγρ. 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου εἰδικῶς ὁριζόμενα.
Οἱ παραπάνω θέσεις Βοηθῶν Ἐπισκόπων πληροῦνται ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὕστερα ἀπὸ αἰτιολογημένη αἴτηση καὶ πρόταση Μητροπολίτου, ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη τοῦ ὁποίου ἔχει πληθυσμὸ μεγαλύτερο ἀπὸ 50.000, ἢ ἡ ἐδαφικὴ διαμόρφωση ὅπως καὶ ὅταν ἡ πληθυσμιακὴ σύνθεση αὐτῆς εἶναι ἰδιάζουσα, καὶ δικαιολογοῦν τὴν παρουσία Βοηθοῦ Ἐπισκόπου στὴ συγκεκριμένη Μητρόπολη.
Οἱ Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι τῆς παραγράφου αὐτῆς ἐκτελοῦν τὰ ἀπὸ τοὺς οἰκείους Μητροπολίτες καὶ μὲ πράξῃ τοὺς σ᾿ αὐτοὺς καθήκοντα, ποὺ οἱ ἴδιοι ἁρμόδιοι Μητροπολίτες τοὺς ἀναθέτουν.
3. Τὰ τῶν Μηνυμάτων καὶ τῆς χειροτονίας τῶν παραπάνω Βοηθῶν Ἐπισκόπων τελοῦνται σύμφωνα μὲ τις διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου.
4. Οἱ Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι τῶν παραγρ. 1 καὶ 2 τοῦ παρόντος ἄρθρου ἐξακολουθοῦν νὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὸ Δημόσιο Ταμεῖο τὶς ἀποδοχὲς τῆς θέσης τὴν ὁποία κατείχαν πρὶν τὴν ἐκλογή των ὡς Βοηθῶν Ἐπισκόπων καὶ τὸ ἀσφαλιστικὸ καθεστὼς αὐτῶν δὲν μεταβάλλεται.
5. Οἱ Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι τῶν παραγρ. 1 καὶ 2 τοῦ παρόντος ὕστερα ἀπὸ εὐδόκιμη ὑπηρεσία πέντε (5) χρόνων καθίστανται ἐκλόγιμοι γιὰ πλήρωση χηρεύουσας Μητρόπολης, μὲ ἐκλογὴ καὶ ὄχι μὲ κατάσταση, κατὰ τὶς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ παρόντος νόμου».^[1]

Ἄρθρον 28.

Ἐν ταῖς Ἱεραῖς Ἀκολουθίαις μνημονεύουν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος «πάσης Ἐπισκοπῆς Ὀρθοδόξου», οἱ Μητροπολῖται, οἱ μὲν τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου», οἱ δὲ τῶν Νέων Χωρῶν «τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου», οἱ Τιτουλάριοι Μητροπολῖται «τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου», οἱ Βοηθοὶ καὶ Τιτουλάριοι Ἐπίσκοποι τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η´
Περὶ τῶν ἀρμοδιοτήτων καὶ τῶν καθηκόντων τῶν Ἀρχιερέων

Ἄρθρον 29.

1. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ποιμαίνοντος τὴν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀθηνῶν, ὡς καὶ ἕκαστος ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης, ὡς Ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ τῆς κληρωθείσης αὐτῷ Μητροπόλεως, ἀσκοῦν ἐντὸς τῆς περιφερείας τῆς Μητροπόλεώς των, τὴν ὑπὸ τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τῶν Ἐκκλησιαστικῶν διατάξεων καὶ τῶν νόμων ἐν γένει τῆς Πολιτείας προβλεπομένην ἐξουσίαν.

Ἄρθρον 30.

Ἡ διαχείρισις τῶν κατὰ νόμον εἰσφορῶν τῶν Ἱερῶν Ναῶν πρὸς συντήρησιν τῶν Μητροπολιτικῶν Γραφείων ἢ ἄλλων προσόδων τῆς Μητροπόλεως διεξάγεται εὐθύνῃ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου, συμφώνως πρὸς τὰς ἑκάστοτε ἐκδιδομένας καὶ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως δημοσιευομένας κανονιστικὰς ἀποφάσεις τῆς Δ.Ι.Σ.

Ἄρθρον 31.

Ἕκαστος ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης ἔχει ἰδίαν σφραγῖδα, φέρουσαν ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ σταυροῦ δικέφαλον ἀετόν, κύκλῳ δέ, τὸ ὄνομα τῆς Μητροπόλεως αὐτοῦ.

Ἄρθρον 32.

1. Οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μισθοδοτούμενοι ὑπὸ τοῦ ΟΔΕΠ λαμβάνουν:
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν τὰς πάσης φύσεως ἀποδοχὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολῖται τὰς τοῦ Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ παρόντος Τιτουλάριοι Μητροπολῖται λαμβάνουν τὰς πάσης φύσεως ἀποδοχὰς τοῦ Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ καταβολὴ τῶν ὁποίων διακόπτεται ἐφ᾿ ὅσον χρόνον οὗτοι, ἀσκοῦντες τυχὸν ἐκκλησιαστικόν τι λειτούργημα, λαμβάνουν ἀποδοχὰς λόγῳ τοῦ λειτουργήματός των τούτου. Τῶν ἀποδοχῶν δὲν δικαιοῦνται οἱ λαμβάνοντες οἱασδήποτε μορφῆς σύνταξιν ἐκ τοῦ Δημοσίου, ἢ Νομικοῦ τινος Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Ὑπὸ τὰς αὐτὰς ὡς ἄνω προϋποθέσεις οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ παρόντος ὑπάρχοντες Τιτουλάριοι Ἐπίσκοποι λαμβάνουν τὰ πάσης φύσεως ἀποδοχὰς τοῦ Παρέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ παρόντος Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι λαμβάνουν τὰς πάσης φύσεως ἀποδοχὰς τοῦ Παρέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἰς τὸν Πρόεδρον καὶ τὰ μέλη τῆς Δ.Ι.Σ. καταβάλλεται προσέτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς συνολικῆς θητείας των μηνιαῖον συνοδικὸν ἐπίδομα, τὸ ὕψος τοῦ ὁποίου καθορίζεται δι᾿ ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ.^[2]
3. ^[3]

Ἄρθρον 33.

Μετὰ τὸν θάνατον Ἀρχιερέως ἡ βιβλιοθήκη καὶ τὰ ἄμφια αὐτοῦ περιέρχονται εἰς τὸ νομικὸν πρόσωπον τῆς οἰκείας Μητροπόλεως, ἐκτὸς ἐὰν διὰ διαθήκης ὁ θανὼν ἔχῃ περὶ τούτων ἄλλως ὁρίσει.

Ἄρθρον 34.

1. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ πᾶς ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης κανονικῶς χειροτονηθεὶς καὶ κατασταθεὶς δὲν στερεῖται τῆς Μητροπόλεως αὐτοῦ, εἰ μὴ κατόπιν ἀμετακλήτου καταδίκης εἰς ἔκπτωσιν ἀπὸ τοῦ θρόνου ἢ εἰς ἰσόβιον ἀργίαν. Οἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπομακρυνόμενοι τῆς Μητροπόλεως αὐτῶν λαμβάνουν παρὰ τοῦ ΟΔΕΠ πρὸς περίθαλψιν αὐτῶν τὰ 2/3 τῶν ὧν ὡς ἐν ἐνεργείᾳ θὰ ἐδικαιοῦντο ἀποδοχῶν.
2. Μητροπολίτης μὴ δυνάμενος νὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντα αὐτοῦ διὰ νόσον ἢ γήρας δικαιοῦται νὰ ὑποβάλῃ κανονικὴν παραίτησιν. Ἡ παραίτησις ὑποβάλλεται ἐγγράφως εἰς τὴν Δ.Ι.Σ., ἥτις, ἀποδεχομένη τῆς παραιτήσεως, ἀνακοινοῖ ταύτην τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος. Μητροπολίτης δύναται νὰ παραιτηθῇ καὶ διὰ πάντα ἄλλον σοβαρὸν λόγον, περὶ τοῦ ὁποίου ἀποφαίνεται ἡ Δ.Ι.Σ. δι᾿ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν αὐτῆς.
3. Μητροπολίτης καταστὰς ἀνίκανος πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων του καὶ μὴ ὑποβαλὼν παραίτησιν ἀπαλλάσσεται τούτων κατόπιν ἀποφάσεως εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἢ τοῦ νομίμου ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ, ὡς Προέδρου καὶ δύο καθηγητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων τῆς Χώρας, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν ἑπομένων παραγράφων.
4. Ἡ Δ.Ι.Σ. τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ἢ καὶ αὐτεπαγγέλτως, ἐφ᾿ ὅσον προβάλλεται ὅτι συντρέχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τῆς παρ. 3 τοῦ παρόντος ἄρθρου μετὰ προηγουμένην ἀπόφασιν αὐτῆς, ἀπευθύνεται, ὑποχρεωτικῶς ἐντὸς 15 ἡμερῶν διὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἵνα κινήσει τὴν σχετικὴν διαδικασίαν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐντὸς πέντε (5) ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ ἐγγράφου τῆς Δ.Ι.Σ. ζητεῖ δι᾿ ἐγγράφου παρὰ τοῦ κοσμήτορος μιᾶς τῶν Πανεπιστημιακῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν, ἀναλόγως τοῦ τόπου τῆς διαμονῆς τοῦ Μητροπολίτου, ὅπως ἐντὸς δέκα (10) ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ ἐγγράφου ὁρίσῃ δύο τακτικὰ καὶ δύο ἀναπληρωματικὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν εἰδικωτέρων διὰ τὴν νόσον τακτικῶν καθηγητῶν τῆς οἰκείας Σχολῆς. Τὰ ὀνοματεπώνυμα τῶν τακτικῶν καὶ ἀναπληρωματικῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς γνωστοποιοῦνται ὑπὸ τοῦ κοσμήτορος πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τὴν Δ.Ι.Σ. Ἡ Δ.Ι.Σ. δι᾿ ἐγγράφου τῆς γνωστοποιεῖ πάραυτα τὰ ὀνόματα τῶν τακτικῶν καὶ ἀναπληρωματικῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸν ὑπὸ ἐξέτασιν Μητροπολίτην ὅστις δύναται ἐντὸς δέκα (10) ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ ἐγγράφου νὰ ὑποβάλῃ εἰς ταύτην ἅπαξ μόνον ἔνστασιν ἐξαιρέσεως μέχρι δύο ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὴν ἔνστασιν ταύτην διαβιβάζει ἡ Δ.Ι.Σ. διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, προτείνουσα τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ μελῶν, οὗτος δὲ κατὰ τὴν γενομένην ὡς ἄνω διαδικασίαν ζητεῖ παρὰ τοῦ οἰκείου Κοσμήτορος νὰ ὁρίσῃ νέα μέλη εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἑξαιρουμένων.
5. Ἡ κατὰ τὰς παρ. 3 καὶ 4 συγκροτουμένη Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς εἰς συνεδρίαν, ὁριζομένην εἰς ἡμέραν μὴ ἀπέχουσαν πλέον τῶν 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ ἐγγράφου τοῦ κοσμήτορος, δι᾿ οὗ γνωστοποιοῦνται τὰ ὀνοματεπώνυμα τῶν μελῶν αὐτῆς πρὸς ἐξέτασιν τοῦ Ἀρχιερέως, ὅστις καλεῖται δι᾿ ἐγγράφου «ἐπὶ ἀποδείξει» δέκα τουλάχιστον ἡμέρας πρὸ τῆς ἐξετάσεως, ἵνα προσέλθῃ πρὸς ἐξέτασιν. Ἐν περιπτώσει μὴ προσελεύσεως τοῦ Ἀρχιερέως, ἡ Ἐπιτροπὴ μεταβαίνει εἰς τὸν τόπον τῆς διαμονῆς του πρὸς ἐξέτασιν. Τυχὸν νέα ἄρνησις αὐτοῦ ὅπως ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἐξέτασιν, διαπιστουμένη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, θεωρεῖται ὡς ἀμάχητον τεκμήριον ὁμολογίας τῆς ἀνικανότητός του, ἡ δὲ Δ.Ι.Σ. ὑποχρεοῦται ἄνευ ἄλλης διατυπώσεως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καθηκόντων του. Ἡ ἀποζημίωσις τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καθορίζεται ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ. καταβάλλεται δὲ μετὰ τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων ὑπὸ τοῦ Ο.Δ.Ε.Π.
6. Τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ᾿ ὅσον τοῦτο διετυπώθη ὁμοφώνως, εἶναι ὑποχρεωτικὸν διὰ τὴν Δ.Ι.Σ., ἥτις εἰς τὴν πρώτην τακτικὴν συνεδρίαν αὐτῆς ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ πορίσματος καὶ τῆς γνωματεύσεως δι᾿ ἀποφάσεωώς της κηρύσσει τὸν θρόνον ἐν χηρείᾳ ἢ ἀποφαίνεται ὅτι δὲν συντρέχει περίπτωσις ἀπαλλαγῇς τοῦ Μητροπολίτου ἀπὸ τῶν καθηκόντων του. Ἐν περιπτώσει μὴ ὁμοφώνου ἀποφάσεως ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς καλεῖ καὶ τὰ ἀναπληρωματικὰ ἰατρικὰ μέλη αὐτῆς καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ συμπληρουμένη δι᾿ αὐτῶν προβαίνει ἀμελλητὶ εἰς ἐπανεξέτασιν τοῦ Ἀρχιερέως. Τὸ πόρισμα τῆς νέας Ἐπιτροπῆς εἶναι ὑποχρεωτικὸν κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν διὰ τὴν Δ.Ι.Σ. Ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἐκδιδομένη ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. γνωστοποιεῖται ἀμελλητὶ πρὸς τὸν εἰς ὃν ἀφορᾷ Μητροπολίτην καὶ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ὅστις ὀφείλει νὰ προκαλέσῃ ἐντὸς δέκα (10) ἡμερῶν τὴν ἔκδοσιν Προεδρικοῦ Διατάγματος, περὶ ἀπαλλαγῇς τοῦ Μητροπολίτου ἀπὸ τῶν καθηκόντων του.
7. Εἰς τοὺς ἀποχωροῦντας κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου Μητροπολίτας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, παρέχεται ὑπὸ τοῦ ΟΔΕΠ μηνιαῖον βοήθημα ἴσον πρὸς τὸ ἑκάστοτε μηνιαῖον εἰσόδημα, μετὰ τῶν προσαυξήσεων αὐτοῦ, τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων.
«8. Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, μετὰ ἀπὸ αἰτιολογημένη πρόταση τοῦ Προέδρου της, μπορεῖ μὲ ἀπόφαση τῆς δημοσιευόμενη στην Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέτει στὴ διάθεση τῆς ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ διάστημα ἕξι μηνῶν Μητροπολίτη, ἐφόσον συντρέχουν λόγοι ποὺ ἀφοροῦν στο πρόσωπό του, στο συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας, στὴ δημόσια τάξη ἢ στην κοινωνικὴ εἰρήνη. Ἡ ἀπόφαση ἐκδίδεται μετὰ ἀπὸ ἀκροάσῃ τοῦ Μητροπολίτη. Στῇ Μητρόπολη ὁρίζεται τοποτηρητὴς σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 23 παρ. 1 καὶ ἂν ὁ Μητροπολίτης που τέθηκε στὴ διάθεση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καὶ Συνοδικός, ἀντικαθίσταται σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 8 παρ. 2 τοῦ νόμου αὐτοῦ. Οἱ Μητροπολίτες που τίθενται στὴ διάθεση τῆς Ἐκκλησίας δὲν μετέχουν σὲ Σύνοδο Ἱεραρχίας οὔτε καλοῦνται ὡς Συνοδικοὶ καὶ λαμβάνουν τὰ 2/3 τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτῃ. Μετὰ τὴν πάροδο τοῦ ἐξαμήνου ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος μπορεῖ νὰ ἀποφασίσει τὴν ὁριστικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Μητροπολιτικὸ θρόνο. Αὐτοί που ἀπομακρύνονται θεωροῦνται «σχολάζοντες» καὶ λαμβάνουν τις παραπάνω ἀποδοχές».^[4]

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ´
Περὶ τῶν Μητροπολιτικῶν Συμβουλίων

«Ἄρθρον 35.

1. Στην Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ σὲ κάθε Μητρόπολη συνίσταται Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο. Τὸ Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο ἔχει ἐννέα μέλη καὶ ἀπαρτίζεται:
α. Ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Ἀρχιερέα ἢ τὸ νόμιμο ἀναπληρωτή του ὡς Πρόεδρο.
β. Ἕνα Πρωτοδίκη τοῦ Πρωτοδικείου τῆς ἕδρας τῆς Μητρόπολης, ποὺ ὁρίζεται μὲ τὸν ἀναπληρωτή του σύμφωνα μὲ τὶς κείμενες διατάξεις.
γ. Τὸ Δημόσιο Ταμία τῆς ἕδρας τῆς Μητρόπολης ἢ τὸ νόμιμο ἀναπληρωτή του.
δ. Δύο κληρικοὺς ποὺ ἐκλέγονται μὲ μυστικὴ ψηφοφορία μὲ ἰσαρίθμους ἀναπληρωματικοὺς ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν κληρικῶν τῆς περιφερείας τῆς οἰκείας Μητρόπολης μεταξὺ τῶν κληρικῶν αὐτῶν.
ε. Τέσσερα λαϊκὰ μέλη που ἐκλέγονται μὲ μυστικὴ ψηφοφορία μὲ ἰσάριθμα ἀναπληρωματικὰ ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν λαϊκῶν μελῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῆς οἰκείας μητρόπολης μεταξὺ τῶν μελῶν αὐτῶν. Εἰδικὰ τὰ αἱρετὰ μέλη τῶν Μητροπολιτικῶν Συμβουλίων τῆς Ἀρχιεποσκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν Μητροπόλεων Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης ἀναδεικνύονται ἀπὸ σῶμα ἐκλεκτόρων που ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα μέλος τῶν ἐκλεγμένων λαϊκῶν μελῶν κάθε Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τῶν Μητροπόλεων αὐτῶν που ὑποδεικνύεται μὲ τὸν ἀναπληρωτή του ἀπὸ τὰ ἐκλεγμένα τακτικὰ λαϊκὰ μέλη τοῦ οἰκείου Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου.
Τὰ ἀναπληρωματικὰ μέλη μετέχουν στὴν περίπτωση ποὺ δὲν ὑπάρχουν, ἀπουσιάζουν ἢ κωλύωνται τὰ ἀντίστοιχα τακτικὰ μέλη.
2. Στὶς ἔδρες τῶν Μητροπόλεων ποὺ δὲν ἑδρεύει Πρωτοδικεῖο ἢ Δημόσιο Ταμεῖο, στο Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο μετέχει:
α. Ἀντὶ τοῦ Πρωτοδίκη ὁ Προϊστάμενος τοῦ Εἰρηνοδικείου τῆς Περιφερείας, ἢ ὁ νόμιμος ἀναπληρωτής του.
β. Ἀντὶ τοῦ Δημοσίου Ταμία ἄλλος Δημόσιος Ὑπάλληλος ποὺ ὑπηρετεῖ στὴν ἕδρα τῆς μητρόπολης καὶ ὁρίζεται μὲ τὸν ἀναπληρωτή του ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Σὲ ἔδρες Μητροπόλεων ὅπου ὑπάρχουν περισσότερα Δημόσια Ταμεῖα τὸ μέλος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου ὑποδεικνύει ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν.
3. Ἡ θητεία τῶν μελῶν τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου τῶν περιπτώσεων β, δ καὶ ε τῆς παραγράφου 1 εἶναι τριετής.
4. Τὸ Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο συγκροτεῖται μὲ πράξῃ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτη που δημοσιεύεται. Σὲ περίπτωση ποὺ δὲν ἔχει ἐκδοθεῖ μέσα σὲ 20 ἡμέρες ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τῶν αἱρετῶν μελῶν τοῦ πράξῃ συγκρότησης ἀπὸ τὸν Οἰκεῖο Μητροπολίτη, τὸ Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο συγκροτεῖται μὲ ἀπόφαση τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Διοικητικοῦ πρωτοδικείου τῆς ἕδρας τῆς μητρόπολης ἢ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Διοικητικοῦ πρωτοδικείου τῆς ἕδρας τοῦ οἰκείου Διοικητικοῦ Ἐφετείου, ἂν ἡ ἕδρα Μητρόπολης δὲν εἶναι ἕδρα Διοικητικοῦ Πρωτοδικείου, ποὺ δημοσιεύεται.
5. Στα Μητροπολιτικὰ Συμβούλια ἀνήκει πέρα ἀπὸ τὶς κατὰ τὶς κείμενες διατάξεις ἀρμοδιότητές τους, ἡ διαχειρίσῃ, διοίκηση καὶ ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας τοῦ νομικοῦ προσώπου τῆς Μητρόπολης, καθὼς καὶ τῆς περιουσίας τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων τῆς περιοχῆς τῆς οἰκείας μητρόπολης. Μὲ προεδρικὰ διατάγματα ποὺ ἐκδίδονται μὲ πρόταση τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ὕστερα ἀπὸ γνώμη τῆς ΔΙΣ μπορεῖ νὰ καθορίζεται κατ᾿ ἄλλον προσφορότερον τρόπον, ἡ διοίκηση καὶ διαχειρίσῃ τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων που βρίσκονται στην περιοχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀνεξαρτήτως τῆς μέχρι τώρα νομικῆς τοὺς μορφῆς καὶ καταστάσης. Ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων αὐτῶν δὲ θίγεται ἡ ἰσχὺς τοῦ ν. 349/1976 καὶ τοῦ ἄρθρου 84 τοῦ ν. 1416/1984, καθὼς καὶ τῶν βάσει αὐτῶν ἐκδοθέντων κανονιστικῶν διαταγμάτων καὶ ἀποφάσεων.
Μὲ ἀποφάσεις τῆς ΔΙΣ ποὺ δημοσιεύονται στην Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως μποροῦν νὰ ἀνατεθοῦν στα Μητροπολιτικὰ Συμβούλια καὶ ἄλλες ἀρμοδιότητες».^[5]

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι´
Περὶ τῆς Ἐνοριακῆς Ὀργανώσεως

Ἄρθρον 36.

1. Ἡ Ἐνορία μετὰ τοῦ ἐνοριακοῦ ναοῦ ὡς βασικὴ μονὰς ὀργανώσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου λογίζεται κατὰ τὰ εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. 4 τοῦ παρόντος εἰδικώτερον ὁριζόμενα ὡς Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου.
2. Ἡ ἐνορία ἱδρύεται διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος, ἐκδιδομένου τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τῇ αἰτήσει τοῦ ἡμίσεος τουλάχιστον τοῦ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις προβλεπομένου δι᾿ ἵδρυσιν ἐνορίας ἀριθμοῦ οἰκογενειῶν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ οἰκείου Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου καὶ γνωμοδότησιν τοῦ οἰκείου Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, παρεχομένην ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς διαβιβάσεως τῆς σχετικῆς αἰτήσεως, μὴ κωλυομένης τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος ἐκ τῆς ἀπράκτου παρόδου τῆς προθεσμίας ταύτης.
3. Τὰ ὅρια ἑκάστης ἐνορίας καθορίζονται ὑπὸ τοῦ οἰκείου Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου.
4. Κέντρον τῆς ἐν γένει ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς τῆς ἐνορίας εἶναι ὁ ἐνοριακὸς ναὸς καθοριζόμενος δι᾿ ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου.
5. Ἡ ἐνορία καταργεῖται ἢ συγχωνεύεται μετ᾿ ἄλλης ὁμόρου διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος, ἐκδιδομένου τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ οἰκείου Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου, μόνον ἐὰν ὑπολείπεται τοῦ διὰ τὴν ὑποβολήν της πρὸς ἵδρυσιν αὐτῆς αἰτήσεως ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ οἰκογενειῶν, ἐξαιρέσει τῶν παραμεθορίων χωρίων, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατάργησις ἢ συγχώνευσις ἐνοριῶν.
6. Τὰ τῆς ἱδρύσεως, τῶν πόρων, τῆς διοικήσεως, τῆς διαχειρήσεως καὶ τῆς ἐν γένει λειτουργίας τῶν ἱερῶν ναῶν (ἐνοριακῶν καὶ μή), τὰ τῆς ἐκτελέσεως ἐκκλησιαστικῶν ἔργων, τὰ τῆς ἀνεγέρσεως ἱερῶν ναῶν καὶ τῶν κτισμάτων αὐτῶν, ὡς καὶ τὰ τῆς συστάσεως, συγκροτήσεως, ἀρμοδιοτήτων καὶ ἐν γένει λειτουργίας τῶν ἐρανικῶν ἐπιτροπῶν καθορισθήσονται διὰ κανονιστικῶν ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, καθ᾿ ὃ μέρος δὲν ῥυθμίζονται διὰ τοῦ παρόντος. Δι᾿ ὁμοίων ἀποφάσεων καθορισθήσονται καὶ τὰ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τῶν ἐνοριῶν.

Ἄρθρον 37.

1. Ὁ ἐφημέριος μεριμνᾷ διὰ τὴν λατρευτικὴν καὶ πνευματικὴν ζωὴν τῶν ἐνοριτῶν καὶ διὰ πᾶν ζήτημα ἀφορῶν εἰς τὴν πνευματικὴν καὶ ὑλικὴν πρόοδον τῆς Ἐνορίας.
2. Αἱ κεναὶ ὀργανικαὶ ἐφημεριακαὶ θέσεις πληροῦνται μονίμως μὲν δι᾿ ἐγγάμων πρεσβυτέρων, προσωρινῶς δὲ καὶ δι᾿ ἀγάμων, κατὰ τὰ εἰδικώτερον ὁριζόμενα, διὰ κανονιστικῶν ἀποφάσεων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
3. Ἔγγαμοι ἐφημέριοι ὑπηρετοῦντες πέραν τῆς πενταετίας προσωρινῶς εἰς τὴν αὐτὴν ὀργανικὴν ἐφημεριακὴν θέσιν καθίστανται αὐτοδικαίως τακτικοί.
4. Ἀπόσπασις τακτικοῦ ἐφημερίου εἰς ἄλλην κενὴν ὀργανικὴν θέσιν δὲν δύναται νὰ παραταθῇ πέρα τῶν τριῶν μηνῶν συνεχῶς ἢ διακεκομμένως ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους, εἰ μὴ μόνον τῇ αἰτήσει ἢ τῇ συγκαταθέσει τούτου.
5. Ἐφημέριοι δύνανται νὰ ἀποχωροῦν τῆς ὑπηρεσίας τῇ αἰτήσει των μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 70οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, πρὸ δὲ αὐτοῦ διὰ λόγους ἀνικανότητος πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἐφημεριακῶν τῶν καθηκόντων ἕνεκα νόσου πνευματικῆς ἢ σωματικῆς, πιστοποιουμένης κατὰ τὰς οἰκείας περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων διατάξεις, τῆς περὶ τούτου γνωμοδοτήσεως προκαλουμένης τῇ αἰτήσει τῶν ἣ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως.
6. Ὁ ἐφημέριος δικαιοῦται μηνιαίας κατ᾿ ἔτος κανονικῆς ἀδείας μετ᾿ ἀποδοχῶν, ἐξαντλουμένης ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους, ἡ χορήγησις τῆς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωτική.
7. Τακτικὸς ἐφημέριος μετατίθεται:
α) τῇ αἰτήσει του,
β) ἀποφάσει τῆς Δ.Ι.Σ. μετὰ ἠτιολογημένην πρότασιν τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως, τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν οὕτωσι μετατιθεμένων ἐν ἑκάστῃ Μητροπόλει μὴ δυναμένου νὰ ὑπερβῇ τοὺς τρεῖς κατ᾿ ἔτος, διὰ δὲ τὴν Ἱερὰν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀθηνῶν τοὺς δέκα καὶ
γ) λόγῳ ποινῆς ἐπιβαλλομένης τελεσιδίκως ὑπὸ τοῦ Συνοδικοῦ Δικαστηρίου κατὰ τὰ εἰδκώτερον ἐν τῷ νόμῳ περὶ Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων ὁριζόμενα.
8. Τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου προεδρεύει κατὰ προτίμησιν εἰς τῶν ἐχόντων πλείονα προσόντα ὑπὸ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου.
9. Πρεσβύτερος ἢ διάκονος ἐπιθυμῶν νὰ ἀκολουθήσῃ σπουδὰς εἴς τινα τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων τῆς ἡμεδαπῆς, ὀφείλει νὰ ζητήσῃ προηγουμένως ἄδειαν παρὰ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως ὑποχρεωτικῶς χορηγουμένην δι᾿ ὅσον χρόνον διαρκοῦν αἱ σπουδαὶ καὶ ἐν περιπτώσει οὐχὶ πέραν τῆς τετραετίας, ἐξυπηρετῶν κατὰ τὸ μέτρον τοῦ δυνατοῦ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐνορίας του, μὴ δυνάμενος νὰ διορισθῇ εἰς ἑτέραν Μητρόπολιν καθ᾿ ὃν χρόνον διαρκοῦν αἱ σπουδαὶ αὐτοῦ.

Ἄρθρον 38.

1. Τὰ τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐφημερίων καὶ τῶν διακόνων διέπονται ὑπὸ τῶν ἰσχυουσῶν ἑκάστοτε διατάξεων.
2. Τὰ τῶν προσόντων, τῆς διαδικασίας ἐκλογῆς καὶ ἐγκαταστάσεως τῶν ἐφημερίων καὶ διακόνων, τὰ τῆς μεταθέσεως καὶ ἀποσπάσεως αὐτῶν, τῆς ἐπιμορφώσεως, τῶν καθηκόντων καὶ τῶν δικαιωμάτων των, ῥυθμίζονται ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, καθ᾿ ὃ μέρος δὲν ῥυθμίζονται διὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος. Δι᾿ ὁμοίων ἀποφάσεων ῥυθμίζονται τὰ τῆς ὑπηρεσιακῆς ἐν γένει καταστάσεως τῶν ψαλτῶν καὶ τῶν νεωκόρων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ´
Περὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν

Ἄρθρον 39.

1. Ἡ Ἱερὰ Μονὴ εἶναι θρησκευτικὸν καθίδρυμα διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν ἐν γένει ἐγκαταβιούντων ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν, συμφώνως πρὸς τὰς μοναχικὰς ἐπαγγελίας καὶ τοὺς περὶ μοναχικοῦ βίου ἱεροὺς Κανόνας καὶ παραδόσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
2. Ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ἑλλάδος λειτουργοῦν Ἱεραὶ Μοναί, τελοῦσαι ὑπὸ τὴν πνευματικὴν ἐποπτείαν τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως, καὶ Συνοδικαὶ Σταυροπηγικαὶ Ἱεραὶ Μοναί, τελοῦσαι ὑπὸ τὴν πνευματικὴν ἐποπτείαν τῆς Δ.Ι.Σ.
3. Ἡ ἵδρυσις νέων καὶ ἡ διάλυσις ἢ συγχώνευσις ὑφισταμένων Μονῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συντελεῖται διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος, ἐκδιδομένου, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως καὶ ἔγκρισιν τῆς Δ.Ι.Σ., προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ναοὶ διαλελυμένων ἢ διαλυομένων Μονῶν παραμένουν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ νομικοῦ προσώπου τῆς οἰκείας Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
4. Τὰ τῆς ὀργανώσεως καὶ προαγωγῆς τοῦ πνευματικοῦ βίου καὶ τῆς διοικήσεως τῆς Μονῆς καθορίζονται ὑπὸ τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου συμφώνως πρὸς τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, τὰς μοναχικὰς παραδόσεις καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους, δι᾿ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ, δημοσιευομένου διὰ τοῦ Δελτίου «Ἐκκλησία».
5. Ὁ Ἡγούμενος καὶ τὰ μέλη τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου, ὧν ὁ ἀριθμὸς ὁρίζεται ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μοναχῶν ἑκάστης Μονῆς ὑπὸ τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ αὐτῆς, ἐκλέγονται, ἐὰν αὕτη ἔχῃ πέντε (5) τουλάχιστον ἐγκαταβιοῦντας μοναχούς, ὑπὸ τῆς μοναχικῆς ἀδελφότητος, ἄλλως ὁρίζονται ὑπὸ τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως. Ὁ οὕτωσι ἐκλεγεὶς Ἡγούμενος εἷναι ἰσόβιος, ἐπιφυλασσομένων τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων. Ἡ Δ.Ι.Σ. δύναται δι᾿ ἠτιολογημένης ἀποφάσεως τῇ προτάσει τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως ἢ τῆς Μοναστικῆς Ἀδελφότητος νὰ ἐγκρίνῃ τὴν διενέργειαν νέας ἐκλογῆς πρὸς ἀνάδειξιν Ἡγουμένου.
6. Ὁ Μητροπολίτης ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς ἐπαρχίας αὐτοῦ τὴν κατὰ τοὺς ἱεροὺς κανόνας πνευματικὴν ἐποπτείαν διὰ τὴν κανονικὴν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἐν ταῖς Ἱεραῖς Ἀκολουθίαις, τὴν χειροθεσίαν τοῦ Ἡγουμένου, τὴν ἔγκρισιν τῆς κουρᾶς τῶν μοναχῶν, τὴν ἀνάκρισιν τῶν κανονικῶν παραπτωμάτων, τὴν μέριμναν διὰ τὴν κατὰ τοὺς ἱεροὺς κανόνας λειτουργίαν τῆς Μονῆς καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς νομιμότητος τῆς οἰκονομικῆς διαχειρήσεως αὐτῆς.
7. Μετόχια Μονῶν τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐὰν μὲν ἀνήκουν εἰς τὸ κλίμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἱδρύονται τῇ ἀδείᾳ τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως καὶ λειτουργοῦν ὑπὸ τὴν πνευματικὴν ἐποπτείαν τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου, ἐὰν δὲ ἀνήκουν εἰς ἕτερον κλίμα, ἱδρύονται τῇ ἀδείᾳ τοῦ Κράτους, παρεχομένη διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ἐκδιδομένης μετὰ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως καὶ ἔγκρισιν τῆς Δ.Ι.Σ. καὶ λειτουργοῦν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν αὐτῆς, ἀσκουμένην διὰ τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως, ἐφαρμοζομένων ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν ἰσχυουσῶν διὰ τὰς ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μονὰς διατάξεων.
8. Ἑξαιροῦνται τῆς ἐποπτείας τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως αἱ Πατριαρχικαὶ καὶ Σταυροπηγιακαὶ Μοναὶ Βλατάδων ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Ἁγίας Ἀναστασίας Φαρμακολυτρίας ἐν Χαλκιδικῇ, αἵτινες ἀνήκουσαι εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μετὰ πάσης τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας, τελοῦν ὑπὸ τὴν ἄμεσον αὐτοῦ πνευματικὴν κυριαρχίαν καὶ διοίκησιν, διεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἀνέκαθεν ἰσχύοντος Πατριαρχικοῦ καθεστῶτος, μνημονευομένου ἐν αὐταῖς κατὰ τὴν κανονικὴν τάξιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὡσαύτως ἑξαιροῦνται τὰ μετόχια τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ τῆς Ἱ. Μονῆς Σινᾶ.
9. Ἱεροὶ Ναοί, μετὰ ἢ ἄνευ μοναστικῶν ἀδελφοτήτων, εὑρισκόμενοι ἐν τῷ χώρῳ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ μὴ ὑπαγόμενοι ὑπὸ τὴν πνευματικὴν δικαιοδοσίαν αὐτῆς δύνανται νὰ καταστοῦν, διὰ χαριστικῆς δικαιοδοσίας τῶν κυρίων αὐτῶν, μετόχια Ἱ. Μονῶν τῶν πρεσβυγενῶν Πατριαρχικῶν θρόνων καὶ τῆς Ἱ. Μονῆς Σινᾶ, μετὰ τὴν συγκατάθεσιν τῆς δωρεοδόχου Μονῆς καὶ ἔγκρισιν τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως καὶ τῆς Δ.Ι.Σ. ἀποκλειομένης τῆς καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἐγκαταβιώσεως εἰς ταῦτα Ἐπισκόπων. Διὰ τῆς ὡς ἄνω χαριστικῆς δικαιοπραξίας καθορίζονται αἱ προϋποθέσεις καὶ οἱ ὅροι, ὡς καὶ ὁ τρόπος διοικήσεως καὶ λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ μετοχίων.
10. Διὰ κανονιστικῶν ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως θεσπίζονται τὰ πλαίσια λειτουργίας τῶν ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Ὀρθοδόξων Ἡσυχαστηρίων, ἅτινα ἱδρύονται ὡς νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις καὶ λειτουργοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἱδρυτικοῦ αὐτῶν κανονισμοῦ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ´
Περὶ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας καὶ τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἄρθρον 40.

1. Ἡ Ἀποστολικὴ Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τελοῦσα ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Δ.Ι.Σ., μεριμνᾷ διὰ τὸν προγραμματισμόν, τὴν διοργάνωσιν καὶ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καθ᾿ ὅλου ἱεραποστολικοῦ καὶ μορφωτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας.
2. Τὰ τῶν ἀρμοδιοτήτων, τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ἐν γένει λειτουργίας τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ τὰ τῶν σχέσεων αὐτῆς πρὸς τὰς Συνοδικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ τὰς συναφεῖς ὑπηρεσίας, καθορίζονται προτάσει τῆς Δ.Ι.Σ. διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος, ἐκδιδομένου μετὰ πρότασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ ὑποχρεωτικῶς ἔντος δύο μηνῶν ἀφ᾿ ἧς περιῆλθεν αὐτῷ ἡ προτάσει τῆς Δ.Ι.Σ.

Ἄρθρον 41.

1. Ἱδρύεται διὰ τοῦ παρόντος Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου ὑπὸ τὸν τίτλον «Διορθόδοξον Κέντρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», ὅπερ ἐδρεύει ἐν Ἀθήναις, τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Δ.Ι.Σ., σκοπὸν δὲ ἔχει τὴν προαγωγὴν τῶν διορθοδόξων καὶ διαχριστιανικῶν σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν μέριμναν διὰ τὴν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἱεραποστολικὴν δρᾶσιν αὐτῆς.
2. Ἡ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἱεραποστολικὴ δρᾶσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀσκεῖται πάντοτε κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς τῆς περὶ ἧς πρόκειται κανονικῆς περιοχῆς.
3. Τὰ τῶν ἀρμοδιοτήτων, τῆς ὀργανώσεως, τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ἐν γένει λειτουργίας τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου καθορίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ´
Περὶ τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἄρθρον 42.

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος χρησιμοποιεῖ πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ἔργου αὐτῆς εἰς τὰς πάσης φύσεως διακονίας ἔμμισθον καὶ ἄμισθον προσωπικόν.Τὸ προσωπικὸν τοῦτο, πλὴν τῶν ἐφημερίων καὶ διακόνων,μισθοδοτεῖται ὑπὸ τῶν οἰκείων Νομικῶν Προσώπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
2. Τὰ προσόντα, ἡ διαδικασία διορισμοῦ, προαγωγῆς, μεταθέσεως, μετατάξεως, χορηγήσεως πάσης φύσεως ἀδειῶν, τὰ τῆς πειθαρχικῆς διώξεως καὶ χορηγήσεως ἠθικῶν ἀμοιβῶν, τὰ τῶν θέσεων, ὡς καὶ πᾶν ἕτερον ζήτημα ἀφορῶν εἰς τὴν ἐν γένει ὑπηρεσιακὴν κατάστασιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, τῶν Ἱερῶν ἐνοριακῶν ναῶν, τοῦ ΟΔΕΠ, τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου, τῶν Ἱερῶν Μονῶν, ὡς καὶ παντὸς ἑτέρου ἐκκλησιαστικοῦ Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν τοῦ Κλήρου Ὀργανισμῶν, ἐπιφυλασσομένων τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ παρόντος, ῥυθμίζονται κατ᾿ ἀναλογίαν τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Δι᾿ ὁμοίων ἀποφάσεων καθορίζονται, ἀναλόγως πρὸς τὰ ἐπὶ δημοσίων ὑπαλλήλων κρατοῦντα, τὰ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ὡς ἄνω προσωπικοῦ. Εἰς περιπτώσεις καθ᾿ ἃς ἤθελεν ἀνατεθῇ διοικητικὸν ἢ ἐκκλησιαστικὸν ἔργον εἰς κληρικὸν φέροντα τὸν ἐπισκοπικὸν βαθμόν, δὲν παρέχεται διὰ τοῦ παρόντος νομοθετικὴ ἐξουσία πρὸς σύστασιν ἀντιστοίχου ὀργανικῆς θέσεως Βοηθοῦ Ἐπισκόπου, Τιτουλάριου Ἐπισκόπου ἢ Τιτουλαρίου Μητροπολίτου.
3. Αἱ κειμέναι διατάξεις αἱ ῥυθμίζουσαι τὸ ἀσφαλιστικὸν καὶ συνταξιοδοτικὸν καθεστὼς τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΔΕΠ καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου δὲν θίγονται διὰ τοῦ παρόντος.
4. Δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ. ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, θεσπίζονται οἱ Ὀργανισμοὶ λειτουργίας καὶ διοικήσεως τῶν ἐν παρ. 2 ἐκκλησιαστικῶν νομικῶν προσώπων, ὡς καὶ τὰ τῆς συνθέσεως, συγκροτήσεως καὶ λειτουργίας τῶν διοικητικῶν αὐτῶν Συμβουλίων, ἐκτὸς ἐὰν ἄλλως ὁρίζωνται ἐν τῷ παρόντι, καταργουμένης πάσης ἀντιθέτου διατάξεως.
5. Συνίσταται διὰ τοῦ παρόντος Ἀνώτατον Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τῆς Ἐκκλησίας (ΑΥΣΕ). Αἱ ἀρμοδιότητες αὐτοῦ (γνωμοδοτικαὶ ἢ ἀποφασιστικαί) ἀναφερόμεναι εἰς θέματα, περὶ ὧν αἱ δύο προηγούμεναι παράγραφοι τοῦ παρόντος θέλουν καθορισθῇ δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Δι᾿ ὁμοίων ἀποφάσεων θέλει καθορισθῇ ὁ τρόπος λειτουργίας καὶ ἡ ἐν γένει ὀργάνωσις τοῦ ΑΥΣΕ, ἢ σύνθεσις αὐτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν δέον ὅπως μετέχῃ ἀπαραιτήτως καὶ εἷς δικαστὴς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ βαθμῷ τουλάχιστον Παρέδρου, ὡς καὶ τὰ τῆς ἀμοιβῆς τῶν μελῶν αὐτοῦ. Πᾶσα κανονιστικὴ ἀπόφασις ἐκδιδομένη κατ᾿ ἐφαρμογὴν τῶν προηγουμένων παραγράφων εἶναι ἀνίσχυρος ἐὰν δὲν τύχη προηγουμένως ἐπεξεργασίας ὑπὸ τοῦ ΑΥΣΕ.
6. Οἱ κατέχοντες ἐφημεριακὴν ἢ διακονικὴν θέσιν κληρικοὶ δύνανται νὰ κατέχουν καὶ θέσιν ὑπαλλήλου τῆς Ἱ. Συνόδου, τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν λοιπῶν Ἱ. Μητροπόλεων καὶ τανάπαλιν, διαθέτοντες τὰ πρὸς κατάληψιν τῶν ὡς ἄνω θέσεων ἀπαιτούμενα ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προσόντα, πλὴν τοῦ τῆς ἡλικίας. Τὰ αὐτὰ ὡς ἄνω ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς προσωρινοὺς ἐφημερίους. Οἱ κατὰ τὰ ὡς ἄνω κατέχοντες καὶ δευτέραν θέσιν λαμβάνουν καὶ τὰ 2/3 τῶν ἀποδοχῶν τῆς ἥσσονος μισθοδοτουμένης θέσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ´
Περὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως

Ἄρθρον 43.

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος πρὸς εἰδικὴν κατάρτισιν καὶ ἐκπαίδευσιν τῶν κληρικῶν καὶ ὑποψηφίων κληρικῶν δύναται νὰ ἱδρύῃ εἰδικὰς ἐπιμορφωτικὰς σχολὰς καὶ φροντιστήρια. Τὰ τῆς ἱδρύσεως, ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας καὶ τὰ τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν καθορίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως διέπονται ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων.
2. Αἱ Ἐκκλησιαστικαὶ Σχολαὶ αἱ λειτουργοῦσαι ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ἐν Ἑλληνικῇ Ἐπικρατείᾳ διοικητικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἤτοι ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, Κρήτη καὶ Δωδεκανήσω, ὡς καὶ ἐν ταῖς Σταυροπηγιακαῖς αὐτοῦ Μοναῖς, τελοῦν ὑπὸ τὴν πνευματικὴν ἐποπτείαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀσκουμένην ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους νομίμων ἐκπροσώπων αὐτοῦ.
3. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος χορηγεῖ ὑποτροφίας. Τὰ τῶν προϋποθέσεων καὶ τῆς ἐν γένει διαδικασίας χορηγήσεως τούτων καθορίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ. δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ´
Περὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων

Ἄρθρον 44.

1. Τὰ παραπτώματα τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν τὰ σχετικὰ πρὸς τὰ καθήκοντα καὶ τὰς ἐπαγγελίας τῆς ὁμολογίας αὐτῶν, τὰ συνεπαγόμενα κανονικὰς κυρώσεις, ἐκδικάζονται ὑπὸ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων. Εἰδικὸς νόμος ῥυθμίζει τὰ τῆς ἱδρύσεως, συγκροτήσεως, ἀρμοδιότητος καὶ λειτουργίας τῶν δικαστηρίων τούτων, μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὁποίου ἐξακολουθεῖ ἰσχύων ὁ Ν. 5388/1932 «περὶ ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων καὶ τῆς πρὸς αὐτῶν διαδικασίας».
2. Τὸ δικαίωμα ἐκκλήτου ἐνώπιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κατὰ τελεσιδίκων ἀποφάσεων ἐπιβαλλουσῶν ποινὴν ἀργίας, ἐκπτώσεως ἀπὸ τοῦ θρόνου ἢ καθαιρέσεως, τὸ ὁποῖον παρέχεται διὰ τοῦ ΣΤ´ ὅρου τῆς ἀπὸ 4.9.1928 Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς πράξεως εἰς τοὺς Μητροπολίτας τῶν Νέων Χωρῶν, ἔχουν καὶ οἱ Μητροπολῖται τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔκκλητον ἀσκεῖται ἐντὸς προθεσμίας 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς καταθέσεως δικογράφου εἰς τὸν Γραμματέα τοῦ ἐκδόντος τὴν ἀπόφασιν δικαστηρίου, ὅστις ἀνακοινοῖ αὐθημερὸν τοῦτο εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δ.Ι.Σ., ὑποχρεούμενον ὅπως ἐντὸς 30 ἡμερῶν διαβιβάσῃ τὸ κατατεθὲν δικόγραφον μετὰ τῆς δικογραφίας πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Ἡ προθεσμία πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἐκκλήτου καὶ ἡ ἄσκησις αὐτοῦ δὲν ἔχουν ἀνασταλτικὸν ἀποτέλεσμα, μὴ ἐπιτρεπομένης ὅμως τῆς ἐνάρξεως διαδικασίας πληρώσεως τοῦ θρόνου πρὸ τῆς παρελεύσεως ἔτους ἀφ᾿ ἧς διεβιβάσθη ἡ δικογραφία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ´
Περὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων

Ἄρθρον 45.

1. Οἱ ἱεροὶ ναοί, τὰ ἐν λατρευτικῇ χρήσει ἱερὰ σκεύη, ἄμφια, λειτουργικὰ βιβλία καὶ εἰκόνες ἀποτελοῦν πράγματα ἱερά, καθιερωμένα ἢ ἡγιασμένα, καὶ ἰσχύουν ἐπ᾿ αὐτῶν αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 966 καὶ 971 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος.
2. Ὁ πωλῶν ἢ ἀγοράζων ἱερόν, κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον, πρᾶγμα ἢ δωρούμενος ἢ συνιστῶν ἐπ᾿ αὐτοῦ ἐμπράγματον ἀσφάλειαν τιμωρεῖται διὰ φυλακίσεως τουλάχιστον ἑνὸς ἔτους.
3. Ἡ μεταφορὰ εἰς Μουσεῖον ἱεροῦ πράγματος, ἄνευ κανονικῆς ἀδείας τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως, τιμωρεῖται διὰ ποινῆς φυλακίσεως δύο ἕως ἐξ μηνῶν, ἡ δὲ ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ ὑποχρεοῦται νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν ἐπίδοσιν αὐτοῦ.
4. Τὰ τοῦ τρόπου ἐκποιήσεως τῶν τιμαλφῶν ἀναθημάτων ὁρίζονται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένης ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
5. Δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ συνιστῶνται εἰς τὰς Ἱερὰς Μητροπόλεις, τῇ προτάσει τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου, ἐκκλησιαστικὰ μουσεῖα πρὸς καταγραφήν, φύλαξιν καὶ συντήρησιν κειμηλίων, ἱερῶν εἰκόνων καὶ λοιπῶν ἔργων ἐκκλησιαστικῆς τέχνης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ´
Περὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας

Ἄρθρον 46.

1. Οἱ ἀναγκαιοῦντες διὰ τῇ ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πόροι προέρχονται ἐκ τῶν προσόδων τῆς ἰδίας αὐτῆς περιουσίας, τῶν ἑκουσίων εἰσφορῶν τῶν μελῶν αὐτῆς καὶ τῶν κρατικῶν ἐπιχορηγήσεων.
2. Ὁ τρόπος διοικήσεως, διαχειρίσεως καὶ τῆς ἐν γένει ἀξιοποιήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἤτοι τῆς μοναστηριακῆς, διατηρητέας τε καὶ μή, τῆς Μητροπολιτικῆς, ἐνοριακῆς καὶ τῆς ἀνηκούσης εἰς τὰ λοιπὰ ἐκκλησιαστικὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου καθορίζεται δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ βάσει τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῶν νόμων τῆς Πολιτείας, δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
3. Δι᾿ εἰδικοῦ νόμου, μετ᾿ εἰσήγησιν τῆς Δ.Ι.Σ., δύναται νὰ συνιστῶνται ἀνώνυμοι ἐταιρίαι ἢ ἐταιρίαι περιωρισμένης εὐθύνης διὰ τὴν ἐν γένει ἀξιοποίησιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.
4. Αἱ πράξεις διαχειρίσεως τῶν εἰς τὰς προηγουμένας παραγράφους τοῦ παρόντος ἄρθρου περιουσιακῶν στοιχείων ὑπόκεινται εἰς οἰκονομικὸν ἔλεγχον, διενεργούμενον ὑπὸ Ἐπιθεωρητὼν Δημοσίων Διαχειρίσεων, ὁριζομένων διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Εἰς τὸν αὐτὸν ἔλεγχον ὑπόκεινται καὶ αἱ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον συνιστώμεναι ἐταιρίαι, πέραν τῶν προβλεπομένων δι᾿ αὐτὰς ἐλέγχων ὑπὸ τῆς κειμένης περὶ αὐτῶν νομοθεσίας.
5. Ὁ Ὀργανισμὸς Διοικήσεως καὶ Διαχειρίσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας «ΟΔΔΕΠ» φέρει ἐφ᾿ ἑξῆς τὴν ἐπωνυμίαν «Ὀργανισμὸς Διοικήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας (ΟΔΕΠ). Οὗτος τελῶν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Δ.Ι.Σ. διοικεῖ καὶ διαχειρίζεται τὴν ἐκποιητέαν μοναστηριακὴν περιουσίαν, ὡς πρὸς τὴν ὁποίαν νομιμοποιεῖται ἐνεργητικῶς καὶ παθητικῶς. Ὁ αὐτὸς Ὀργανισμὸς παρέχει ἐπίσης γνώμας καὶ συμβουλὰς εἰς θέματα ἀξιοιποιήσεως τῆς καθόλου ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν ὑλικῶν μέσων πραγματοποιήσεως τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν καὶ φιλανθρωπικῶν σκοπῶν τῆς Ἐκκλησίας.^[6]

Ἄρθρον 47.

1. Τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀκίνητα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνεγερθῇ οἰκοδομαί, χρησιμοποιούμενα ὡς γραφεῖα Μητροπόλεων ἢ ἐνοριακῶν Ναῶν, κατοικία Ἀρχιερέων ἢ ἐφημερίων ἢ τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὴν ἐκπλήρωσιν φιλανθρωπικῶν ἢ μορφωτικῶν σκοπῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἢ νομικῶν προσώπων αὐτῆς, ἐκποιοῦνται λόγῳ προφανοῦς ἐκκλησιαστικῆς ὠφελείας, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ., ἐκδιδομένης τῇ προτάσει τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως.
2. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἢ ἐπισκευὴν τῶν Μητροπολιτικῶν μεγάρων, Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἱερῶν Ναῶν, μετὰ τῶν κτισμάτων αὐτῶν, τὴν σχετικὴν ἄδειαν χορηγεῖ ὁ ΟΔΕΠ διὰ τῆς ἐγκρίσεως τῆς σχετικῆς μελέτης ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας αὐτοῦ, μετὰ γνωμοδότησιν τῆς παρ᾿ αὐτῷ Ἐπιτροπῆς Ἔργων «καὶ τῆς κατὰ τόπο ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Πολεοδομικοῦ καὶ Ἀρχιτεκτονικοῦ Ἐλέγχου τοῦ Ὑπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας καὶ Δημοσίων Ἔργων».^[7]
Τὰ κατὰ τόπους Γραφεῖα Σχεδίου Πόλεως ἔχουν ἀρμοδιότητα μόνον ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁρῶν δομήσεως.
3. Ἐπιτρέπεται πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ἐν τῇ παραγράφῳ 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου σκοπῶν ἡ δωρεὰν παραχώρησις μοναστηριακῶν ἢ ἐν γένει ἐκκλησιαστικῶν, ὡς καὶ δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀκινήτων, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις.
4. Ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, αἱ Μητροπόλεις καὶ τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ἀπολαύουν τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 118 τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Νόμου τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος εὐεργετήματος καὶ κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἔκτασιν.^[8]

Ἄρθρον 48.

1. Αἱ μεταξὺ τῶν ἐν τῇ παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος ἀναφερομένων Νομικῶν Προσώπων πλὴν τοῦ Ο.Δ.Ε.Π. καὶ τοῦ ΤΑΚΕ πάσης φύσεως μεταβιβάσεις περιουσιακῶν στοιχείων, κινητῶν καὶ ἀκινήτων, τυγχάνουν τῆς αὐτῆς φορολογικῆς μεταχειρήσεως ὡς καὶ αἱ τοῦ Δημοσίου.
2. Τὰ δωρεὰν καὶ ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀποστελλόμενα ἢ παραχωρούμενα πάσης φύσεως εἴδη εἰς τὰ περὶ ὧν ἡ προηγουμένη παράγραφος πρόσωπα ἀπαλλάσσονται παντὸς δασμοῦ, φόρου ἢ τέλους εἰσπραττομένου κατὰ τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὰ τελωνεῖα.^[9]

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ´
Περὶ Γάμου καὶ Διαζυγίου

Ἄρθρον 49.

1. Ἡ ἱερολογία τοῦ γάμου τελεῖται μετὰ προτέραν ἔγγραφον ἄδειαν τοῦ Ἀρχιερέως τοῦ τόπου τελέσεως ἢ τοῦ ἐπιτρόπου αὐτοῦ. Διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας ἀπαιτεῖται καὶ προηγουμένη ἔγγραφος ὑπεύθυνος δήλωσις τῶν μελλονύμφων περὶ μὴ ὑπάρξεως ὡς πρὸς αὐτοὺς ἀναβλητικοῦ ἢ ἀνατρεπτικοῦ τινος κωλύματος. Διὰ κανονιστικῶν ἀποφάσεων τῆς Δ.Ι.Σ. θέλει καθορισθῇ, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἡ διαδικασία χορηγήσεως ἀδείας γάμου.
2. Εἰς τὸν ἄνευ ἐπισκοπικῆς ἀδείας τελέσαντα γάμον ἱερέα ἐπιβάλλεται, ἐκτὸς τῶν εἰς τοιοῦτον ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων κανονικῶν ποινῶν καὶ ποινὴ φυλακίσεως μέχρις ἑνὸς ἔτους.
3. Ἡ κεχωρισμένως ἀπὸ τῆς τελέσεως τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ἱερολογία τῆς μνηστείας ἀπαγορεύεται, κηρύσσεται δὲ πνευματικῶς ἄκυρος ὑπὸ τοῦ Ἀρχιερέως τοῦ τόπου ἔνθα αὕτη ἐτελέσθη. Εἰς τὸν τελέσαντα τὴν ἱερολογίαν ἱερέα ἐπιβάλλεται ποινὴ ἀργίας μέχρις ἑνὸς ἔτους καὶ στέρησις τοῦ ἡμίσεος τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ, ὡς καὶ φυλάκισις μέχρις ἑνὸς ἔτους.
4. Τὰ τῶν γάμων, κατὰ μὲν τὸ πολιτικὸν μέρος, ὑπάγονται εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια, κατὰ δὲ τὸ πνευματικόν, εἰς τὰς Ἐκκλησιαστικὰς Ἀρχάς.

Ἄρθρον 50.

1. Προκειμένης ἐγέρσεως ἀγωγῆς διαζυγίου τὰ κατὰ τὴν ἀπόπειραν συμβιβασμοῦ ἐνώπιον τοῦ Ἐπισκόπου διέπονται ὑπὸ τῶν ἄρθρων 593 καὶ ἐπέκεινα τοῦ Κώδικος Πολιτικῆς Δικονομίας.
2. Κατάστασις ἀμετακλήτου τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως, δι᾿ ἧς ἀκυροῦται ὁ γάμος, ἢ λύεται οὗτος διὰ διαζυγίου, ὁ παρὰ τῷ ἐκδόντι τὴν ἀμετάκλητον ἀπόφασιν δικαστηρίῳ Εἰσαγγελεὺς κοινοποιεί, τῇ αἰτήσει τοῦ ἔχοντος ἔννομον συμφέρον, ἀντίγραφον ταύτης εἰς τὸν ἐκδόντα τὴν ἄδειαν τοῦ γάμου Ἀρχιερέα, ὅστις ἐν συνεχείᾳ προβαίνει ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ἀκύρωσιν ἢ τὴν λύσιν τούτου καὶ πνευματικῶς. Εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ἄδεια γάμου ἐξεδόθη ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἡ ἀμετάκλητος δικαστικὴ ἀπόφασις τοῦ ἡμεδαποῦ Δικαστηρίου, ἀκυρούσα ἢ λύουσα τὸν γάμον, κοινοποιεῖται κατὰ τὰ ἀνωτέρω εἰς τὸν Ἀρχιερέα, ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ τοῦ ὁποίου ἐδρεύει ταύτην δικαστήριον, ὅστις προβαίνει ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ἀκύρωσιν ἢ τὴν πνευματικὴν λύσιν τούτου. Ἡ περὶ ἀκυρώσεως ἢ λύσεως τοῦ γάμου ἀπόφασις γνωστοποιεῖται εἰς τὸν Ἀρχιερέα τὸν ἐκδόντα τὴν ἄδειαν τελέσεως τοῦ γάμου ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ´
Εἰδικαὶ Διατάξεις

Ἄρθρον 51.

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐκπροσωπεῖται ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ., ἐνώπιον δὲ τῶν διοικητικῶν καὶ δικαστικῶν Ἀρχῶν ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς ἢ ὑπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῦ ἐγγράφως πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδοτημένου μέλους αὐτῆς.
2. Ὁ κατὰ τὸν Κώδικα Πολιτικῆς Δικονομίας ὅρκος δίδεται, ἐὰν ἐπιβάλλεται:
α) εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ὑπὸ τοῦ Ἀρχιγραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἢ τοῦ νομίμου ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ
β) εἰς τὴν Ἀρχιεπισκοπὴν καὶ τὰς Μητροπόλεις ὑπὸ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου αὐτῶν καὶ ἐν ἐλλείψει ἢ κωλύματι τούτου, ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου ἢ ὑπὸ ἑτέρου κληρικοῦ τῆς Μητροπόλεως ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου
γ) εἰς τὴν Μονήν, ὑπὸ τοῦ Ἡγουμένου αὐτῆς καὶ ἐν τῷ κωλύματι τούτου ὑπὸ τοῦ ὁριζομένου παρὰ τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου συμβούλου ἢ ἐν ἐλλείψει ὑπὸ τοῦ ὁριζομένου παρὰ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου
δ) εἰς τὰς Ἐνορίας μετὰ τῶν Ἐνοριακῶν Ναῶν, ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου ἢ ὑπὸ τοῦ ὁριζομένου ὑπ᾿ αὐτοῦ λαϊκοῦ μέλους
ε) εἰς πάντα τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ὑπὸ τοῦ παρὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ αὐτῶν κανονισμοῦ καί, ἐν ἐλλείψει προβλέψεως ἐν τῷ κανονισμῷ τούτῳ, ὑπὸ τοῦ παρὰ τῆς διοικήσεως αὐτῶν ὁριζομένου προσώπου.

Ἄρθρον 52.

1. Ὅπου ἐν τῷ παρόντι γίνεται χρῆσις τοῦ ὅρου «ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης» ἢ «ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερεύς» νοεῖται ὁ διαποιμαίνων Μητρόπολιν Ἀρχιερεύς.
2. Ὅπου ἐν τῷ παρόντι γίνεται ἡ χρῆσις τοῦ ὅρου «Ἀρχιερεύς» νοεῖται ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάντες οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολῖται. Ὅπου δὲ γίνεται ἡ χρῆσις τοῦ ὅρου «Μητρόπολις» νοεῖται καὶ ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν.

Ἄρθρον 53.

1. Ἡ Ι.Σ.Ι., ἡ Δ.Ι.Σ., ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολῖται τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀλληλογραφοῦν πρὸ πάσης τὰς ἐκτὸς τοῦ Κράτους Πολιτικὰς Ἀρχὰς διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡ ἀλληλογραφία τῶν ἐκκλησιαστικῶν νομικῶν προσώπων διεξάγεται ὑπὸ τοῦ ἀσκοῦντος τὴν διοίκησιν αὐτῶν ἢ τοῦ νομίμου αὐτοῦ ἀναπληρωτοῦ.
2. Ἡ Ι.Σ.Ι. καὶ ἡ Δ.Ι.Σ. ἀπολαύουν ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν ἀρμοδιοτήτων αὐτῶν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 181 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ποβλεπομένης προστασίας. Τῆς αὐτῆς προστασίας ἀπολαύουν ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ μητροπολῖται ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν καθηκόντων αὐτῶν ἐπὶ ἀδικημάτων διαπραττομένων διὰ τοῦ Τύπου.

Ἄρθρον 54.

1. Οἱ μὴ ἔχοντες ἢ οἱ ἀπολέσαντες τὴν ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δὲν δύναται νὰ φέρουν τὴν περιβολὴν ἢ ἀμφίεσιν τοῦ κληρικοῦ τῆς Ἐκκλησίας ταύτης, ὡς αὕτη ὡρίσθη διὰ τοῦ ἀπὸ 21 Ἰανουαρίου 1931 Διατάγματος «περὶ κανονικῆς περιβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀρθοδόξου Κλήρου», ὡς καὶ τὰ διὰ τοῦ ἀπὸ 1ης Ἰουνίου 1856 Διατάγματος καθορισθέντα διακριτικὰ διάσημα.
2. Οἱ μὴ ὄντες ὀρθόδοξοι μοναχοὶ δὲν δύνανται νὰ φέρουν τὴν ἀμφίεσιν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία μοναχῶν.
3. Οἱ παραβάται τῶν διατάξεων τῶν προηγουμένων παραγράφων διώκονται καὶ τιμωροῦνται κατὰ τὸ ἄρθρον 176 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ὁποίου θρησκευτικὸς λειτουργὸς θεωρεῖται καὶ ὁ μοναχός.

Ἄρθρον 55.

1. Πᾶς κληρικὸς ἔχων παράπονον κατὰ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως δύναται νὰ ἀπευθύνεται δι᾿ ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ. Ἡ ἀναφορὰ ἐπιδίδεται εἰς τὸν οἰκεῖον Ἀρχιερέα, οὗτος δὲ ὀφείλει ἐντὸς δέκα πέντε ἡμερῶν νὰ διαβιβάσῃ ταύτην εἰς τὴν Δ.Ι.Σ. μετὰ σχετικῆς ἐκθέσεως.
2. Εἰς περίπτωσιν καθ᾿ ἣν ὁ οἰκεῖος Ἀρχιερεὺς δὲν διαβιβάσῃ εἰς τὴν Δ.Ι.Σ. τὴν ὑποβληθεῖσαν αὐτῷ ὡς ἄνω ἀναφοράν, ἐντὸς τῆς κατὰ τὰ ἄνῳ ὁριζομένης προθεσμίας δικαιοῦται ὁ ὑποβαλὼν τὴν ἀναφορὰν κληρικὸς ὅπως ὑποβάλῃ ἀντίγραφον ταύτης ἀπ᾿ εὐθείας πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ.
3. Πᾶς λαϊκὸς ἔχων εὔλογον κατὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς παράπονον δικαιοῦται νὰ ἀναφέρηται πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ., ἥτις πρὸ πάσης ἐνεργείας ζητεῖ παρὰ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως νὰ γνωρίσῃ ἐντὸς μηνὸς πρὸς αὐτὴν σχετικῶς. Ἐὰν ἡ ἀναφορὰ στρέφηται κατὰ κληρικοῦ, διαπέμπεται αὕτη ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ. πρὸς τὸν οἰκεῖον Ἀρχιερέα, ὑποχρεούμενον ὅπως ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα.

Ἄρθρον 56.

1. Τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους ἐξέρχονται οἱ μὲν Ἀρχιερεῖς τῇ ἀδείᾳ τῆς Δ.Ι.Σ., οἱ δὲ λοιποὶ κληρικοὶ καὶ λοιποὶ μοναχοὶ τῇ ἀδείᾳ τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως.
2. Εἰς τοὺς κληρικοὺς διὰ τὴν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν μετάβασίν των χορηγοῦνται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, τῇ ἐγκρίσει τῆς οἰκείας ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς διαβατήρια. Προκειμένου περὶ ἐξόδου τούτων ἐκ τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους ἀπαιτεῖται ὅπως κατὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ διαβατηρίου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς ἐπιδεικνύεται παρὰ τοῦ κατόχου τοῦ διαβατηρίου κληρικοῦ καὶ ἡ ἄδεια τῆς οἰκείας ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς διὰ τὴν ἀναχώρησιν τούτου.
3. Κληρικὸς παντὸς βαθμοῦ ἢ μοναχὸς τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προκειμένου νὰ μετακινηθῇ ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιφερείας αὐτοῦ, δέον νὰ ἔχῃ τὴν ἄδειαν μόνον τῆς προϊσταμένης του ἀρχῆς προκειμένου δὲ νὰ παραμείνῃ εἰς ἑτέραν περιφέρειαν πέρα τοῦ διμήνου ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους, συνεχῶς ἢ διακεκομμένως, δέον νὰ τύχῃ ἀδείας καὶ τοῦ ἐπιχωρίου Μητροπολίτου.
4. Ἐὰν μοναχός, μὴ ἐγγεγραμμένος εἰς Μονήν, περιέρχεται ἐν τῷ κόσμῳ, διατάσσεται ὑπὸ τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως νὰ ἐγκαταβιώσῃ εἴς τινα Μονὴν εἰς τὸ μοναχολόγιον τῆς ὁποίας καὶ ἐγγράφεται, ἀπειθῶν δὲ εἰσάγεται εἰς δίκην, περιοριζόμενος προσωρινῶς εἰς τὸ σωφρονιστήριον τῶν κληρικῶν ἢ εἴς τινα Μονήν.
5. Οὐδεὶς κληρικὸς ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ μοναχολόγιον Μονῆς τινος τοῦ Ἁγίου Ὄρους διορίζεται εἰς οἱανδήποτε ἐκκλησιαστικὴν θέσιν, ἄνευ ἀδείας τῆς Μονῆς αὐτοῦ καὶ ἐγκρίσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὰ αὐτὰ ἰσχύουν ἀναλόγως καὶ ἐπὶ κληρικῶν παντὸς ἅλλου κλίματος.
6. Ἀπαγορεύεται ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος ἡ ἔκδοσις ἀπολυτηρίου γράμματος κληρικοῦ ἢ μοναχοῦ, ἄνευ προηγουμένης ἐγγράφου συγκαταθέσεως τοῦ Ἀρχιερέως τοῦ τόπου, εἰς ὃν θὰ ἀποκατασταθῇ ὁ κληρικός, προκειμένου δὲ περὶ μοναχοῦ καὶ ἄνευ κανονικῆς βεβαιώσεως περὶ τῆς μελλούσης ἐγγραφῆς αὐτοῦ εἰς τὸ μοναχολόγιον τῆς εἰς ἣν πρόκειται νὰ ἐγγραφῇ Μονῆς.

Ἄρθρον 57.

1. Ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς κοινῆς ποινικῆς δικονομίας διατασσομένη προφυλάκισις κληρικοῦ ἢ μοναχοῦ δύναται νὰ ἐκτελῆται εἰς εἰδικὸν σωφρονιστήριον κληρικῶν, τοῦ ἀναγκαιοῦντος πρὸς τοῦτο προσωπικοῦ φυλακῶν διατιθεμένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης.
2. Αἱ εἰς κληρικοὺς ἢ μοναχοὺς ἐπιβαλλόμεναι δι᾿ ἀποφάσεων τῶν κοινῶν ποινικῶν δικαστηρίων στερητικαὶ τῆς ἐλευθερίας ποιναί, ἐφ᾿ ὅσον ἡ καταδίκη δὲν συνεπάγεται, προκειμένου περὶ κληρικῶν καὶ τὴν ποινὴν τῆς καθαιρέσεως, ἐκτίονται ἐν τῷ εἰδικῷ σωφρονιστηρίῳ τῶν κληρικῶν. Ἐπὶ ποινῆς στερητικῆς τῆς ἐλευθερίας διαρκείας ἐλάσσονος τοῦ μηνὸς δύναται ὁ Ἀρχιερεύς, προκειμένου δὲ περὶ ποινῆς ἐπιβληθείσης εἰς Ἀρχιερέα ἡ Δ. Ι. Σ. νὰ ὁρίσῃ καὶ ἄλλον τόπον ἐκτίσεως τῆς ποινῆς, συναινοῦντος καὶ τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως.
3. Ἡ κατὰ κληρικοῦ ἀσκηθεῖσα ποινικὴ δίωξις, ὡς καὶ ἡ ἐπὶ ταύτης ἐκδοθεῖσα ἀπόφασις ἢ τὸ ἐκδοθὲν βούλευμα, γνωστοποιοῦνται παραχρήμα εἰς τὴν προϊσταμένην τοῦ κληρικοῦ ἐκκλησιαστικὴν ἀρχὴν ὑπὸ τοῦ ἀσκήσαντος τὴν δίωξιν Εἰσαγγελέως ἢ τοῦ γραμματέως τοῦ ἐκδόντος τὸ βούλευμα δικαστικοῦ συμβουλίου ἢ τοῦ ἐκδόντος τὴν ἀπόφασιν ποινικοῦ δικαστηρίου.
4. Προκειμένου περὶ αἰτήσεως παροχῆς δικαστικῆς προστασίας, ὑποβαλλομένης εἰς οἱονδήποτε πολιτειακὸν δικαστήριον ὑπὸ κληρικοῦ, οὐδεμία ἄδεια τῆς οἰκείας ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς ἀπαιτεῖται.
5. Διὰ Προεδρικοῦ Διατάγματος, ἐκδιδομένου τῇ προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων θέλει καθορισθῇ τὸ κατὰ τὰς παραγράφους 1 καὶ 2 τοῦ παρόντος ἄρθρου εἰδικὸν διὰ κληρικοὺς σωφρονιστήριον, ὡς καὶ τὰ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ.

Ἄρθρον 58.

Ἡ Δ.Ι.Σ. δύναται νὰ ἀπονέμῃ ἑκάστοτε εἰς τοὺς καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἀποχωροῦντας τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας Μητροπολίτας καὶ μετὰ συγκατάθεσιν αὐτῶν τὸν τίτλον πάλαι ποτὲ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς ἢ Μητροπόλεως.

Ἄρθρον 59.

1. Ἡ διοίκησις καὶ διαχείρησις τῶν ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κειμένων Ἱερῶν Προσκυνημάτων καθορίζεται, ἅτε τούτων ἔκπαλαι τεθειμένων, ἀνεξαρτήτως τῆς μέχρι τοῦδε νομικῆς αὐτῶν μορφῆς καὶ καταστάσεως, εἰς τὴν δημοσίαν λατρείαν δι᾿ ἀποφάσεων τῆς Δ. Ι. Σ., ἐγκρινομένων ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. καὶ δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.
2. Πρόεδροι τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἱδρυμάτων, ὡς καὶ τῶν κατὰ τὴν παράγραφον 1 τοῦ παρόντος Ἱερῶν Προσκυνημάτων, εἶναι αὐτοδικαίως οἱ οἰκεῖοι Μητροπολῖται.

Ἄρθρον 60.

1. Ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόσπασις διὰ χρονικὸν διάστημα μέχρι δύο ἐτῶν Ἐφημερίων καὶ Διακόνων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς Ὀρθοδόξους Ἱεροὺς Ναοὺς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς καὶ εἰς Ἱεραποστολικὰς περιοχὰς Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, μετὰ πλήρων ἀποδοχῶν. Ἡ ὡς ἄνω ἀπόσπασις διενεργεῖται ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῇ αἰτήσει τοῦ ἐπιθυμοῦντος ταύτην κληρικοῦ καὶ τῇ συγκαταθέσει καὶ εἰσηγήσει τοῦ Ἱεράρχου εἰς ὃν οὖτος ἀνήκει ὀργανικῶς, ὡς καὶ τοῦ Ἱεράρχου εἰς τὴν Μητρόπολιν τοῦ ὁποίου ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποσπασθῇ.
2. Διὰ τῆς αὐτῆς διαδικασίας ἐπιτρέπεται ἡ μετὰ πλήρων ἀποδοχῶν ἀπόσπασις Ἐφημερίων καὶ Διακόνων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς Ἱερὰς Μονὰς Ἁγίου Ὄρους, Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος καὶ Ὄρους Σινᾶ.
3. Ἡ διάρκεια τῶν ὡς ἄνω ἀποσπάσεων, δύναται ἑκάστοτε νὰ ἀνανεοῦται διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαδικασίας.

Ἄρθρον 61.

1. Διὰ Προεδρικῶν Διαταγμάτων, ἐκδιδομένων προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, μετὰ γνώμην τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως δύνανται νὰ ἱδρύωνται Σχολαὶ εἰδικεύσεως εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων καὶ τὴν Ἱερὰν Μονὴν Ἁγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ.
2. Δι᾿ ὁμοίων Προεδρικῶν Διαταγμάτων θέλουν ὁρισθῇ τὰ τῆς ὀργανώσεως, διοικήσεως καὶ λειτουργίας αὐτῶν, τὰ διὰ τὴν ἐγγραφὴν ἀπαιτούμενα προσόντα, τὸ ἀναλυτικὸν καὶ ὡρολόγιον πρόγραμμα ὡς καὶ τὰ δικαιώματα, ἅτινα παρέχει τὸ χορηγούμενον ὑπὸ τῶν Σχολῶν τούτων πτυχίον.
3. Διὰ τὴν κάλυψιν τῆς προκαλουμένης δαπάνης ἐκ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας αὐτῶν, ἐγγράφεται πίστωσις εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ἡ ὁποία καὶ μεταβιβάζεται εἰς τὰς ἐν λόγῳ Σχολὰς ὑπὸ τύπον ἐπιχορηγήσεως δι᾿ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων.
4. Πτυχιοῦχοι τῶν Τμημάτων Ἱερατικῆς Ἐπιμορφώσεως τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, δύναται νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ Γ´ ἔτος σπουδῶν τῶν Ποιμαντικῶν Τμημάτων τῶν ὡς ἄνω σχολῶν.

Ἄρθρον 62.

1. Ἐκκλησιαστικὰ κτίρια, προοριζόμενα διὰ τὴν ἐγκατάστασιν γραφείων Μητροπόλεων ἢ Ἐνοριῶν ἢ διὰ κατοικίαν Ἀρχιερέων ἢ Ἐφημερίων καὶ ἀνεγερθέντα ἢ ἀποκτηθέντα δι᾿ εἰσφορῶν Μονῶν καὶ Ναῶν ἢ ἐξ ἐράνων ἢ εἰδικῶν φορολογιῶν, φερόμενα δὲ ἐπ᾿ ὀνόματι Φυσικῶν ἢ Νομικῶν Προσώπων, πλὴν τοῦ Δημοσίου, μεταβιβάζονται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὸ ποιούμενον χρῆσιν Νομικὸν Πρόσωπον τῆς Μητροπόλεως ἢ Ἐνορίας, δι᾿ ἁπλῆς ἐνώπιον συμβολαιογράφου δηλώσεως, συντασσομένης καὶ μεταγραφομένης ἀτελῶς. Τὰ αὐτὰ ἰσχύουν καὶ διὰ τὰ κτίρια τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν λοιπῶν αὐτοτελῶν Συνοδικῶν Ὑπηρεσιὼν καὶ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν.
2. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 4 καὶ 23 τοῦ Α. Ν. 1530/38 «περὶ προστασίας τῶν Δημοσίων Κτημάτων», ὡς οὗτος μεταγενεστέρως ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη, ἔχουν ἀνάλογον ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τῶν κτημάτων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰ ἐν ἄρθρῳ 1 παρ. 4 τοῦ παρόντος, ἀναφερόμενα Νομικὰ Πρόσωπα.

Ἄρθρον 63.

Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΤΑΚΕ συγκροτεῖται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἐξ ἑπτὰ μελῶν ὡς κάτωθι:
α. Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ὡς Προέδρου, ἀναπληρουμένου ὑπὸ τοῦ πρώτου τῇ τάξει Ἀρχιερέως ἐκ τῶν μελῶν τῆς Δ.Ι.Σ.
β. Ἑνὸς συνοδικοῦ Ἀρχιερέως, ὁριζομένου μετὰ τοῦ ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ.
γ. Τεσσάρων τακτικῶν ἐφημερίων ὁριζομένων μετὰ τῶν ἀναπληρωτῶν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος, καὶ
δ. Ἑνὸς λαϊκοῦ, πτυχιούχου ἀνωτάτης σχολῆς οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν ὁριζομένου ὡσαύτως μετὰ τοῦ ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος.
Ἡ περὶ συγκροτήσεως τοῦ ὡς ἄνω Συμβουλίου πρᾶξις ἐκδίδεται ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ. εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης συνοδικῆς περιόδου καὶ ἡ θητεία αὐτοῦ εἶναι διετής, πλὴν τοῦ συνοδικοῦ Ἀρχιερέως τοῦ ὁποίου ἡ θητεία εἶναι ἐνιαύσιος.

Ἄρθρον 64.

1. Οἱ διοριζόμενοι Ἐφημέριοι δύνανται νὰ προσμετροῦν εἰς τὴν ἐφημεριακὴν τῶν ὑπηρεσίαν διὰ πᾶσαν συνέπειαν καὶ πᾶσαν προϋπηρεσίαν αὐτῶν διανυθεῖσαν ἐπὶ σχέσει δημοσίου δικαίου, παρὰ τῷ Δημοσίῳ, παρὰ τοῖς Ὀργανισμοῖς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἢ παρά τινι Νομικῷ Προσώπῳ Δημοσίου Δικαίου, Ἐκκλησιαστικῷ ἢ μή, ἢ τὴν διανυθεῖσαν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ τακτικοῦ Ἱεροκύρηκος.
2. Κληρικοὶ οἱουδήποτε βαθμοῦ, ὑπηρετοῦντες ὡς τακτικοὶ Ἱεροκύρηκες ἢ εἰς θέσιν ἐκκλησιαστικοῦ ὑπαλλήλου παρὰ τοῖς γραφείοις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν λοιπῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, οἱουδήποτε Ἐκκλησιαστικοῦ Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου ἢ τοῦ ΤΑΚΕ, καὶ ἐπὶ σχέσει δημοσίου δικαίου, δικαιοῦνται νὰ προσμετρήσουν εἰς τὴν ὡς ἄνω ὑπηρεσίαν των, διὰ πᾶσαν συνέπειαν, καὶ τὴν ὡς τακτικοῦ ἢ ὡς προσωρινοῦ ἐφημερίου ἢ διακόνου ὀποτεδήποτε διανυθεῖσαν προϋπηρεσίαν των, ὡς καὶ τὴν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ τακτικοῦ Ἱεροκήρυκος διανυθεῖσαν ὑπηρεσίαν, ἐφ᾿ ὅσον αὕτη δὲν συμπίπτει μὲ ἀναγνωριζομένην ἑτέραν ὑπηρεσίαν.
3. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 401/1976 «περὶ ἀναδιαβαθμίσεως ἐφημερίων πτυχιούχων Θεολογίας», ἀντικαθίσταται ἀφ᾿ ἧς ἴσχυσεν ὡς ἑξῆς:
«1. Ἐφημέριοι ὑπαγόμενοι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 536/1945 «περὶ ῥυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ὀρθοδόξου Κλήρου τῆς Ἑλλάδος τοῦ τρόπου πληρωμῆς αὐτῶν καὶ περὶ καλύψεως τῆς σχετικῆς δαπάνης», οἵτινες ἀπέκτησαν ἢ θὰ ἀποκτήσουν πτυχίον Θεολογικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων τῆς ἡμεδαπῆς ἢ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης ἢ ἄλλης ἀνεγνωρισμένης ἰσοτίμου Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Σχολῆς ἢ Πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς, ἀναδιαβαθμίζονται ἐν τῇ ἐν ᾗ ἀνήκουσιν Α´ μισθολογικὴ κατηγορία δι᾿ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου, εἰς ἀνάλογον πρὸς τὸν χρόνον τῆς συνολικῆς των ὑπηρεσίας μισθόν, ὅστις δὲν δύναται νὰ εἶναι μείζων τοῦ 3ου βαθμοῦ».

Ἄρθρον 65.

1. Ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καθιεροῦται ὡς ἠθική, ἀμοιβή, ἀπονεμομένη εἰς ἡμετέρους καὶ ξένους, δι᾿ ἐξόχους ὑπηρεσίας ἢ διὰ δημιουργικὴν ἐκκλησιαστικὴν δραστηριότητα, τιμητικὴ διάκρισις μετὰ διπλώματος καὶ τῶν σχετικῶν διασήμων, φέρουσα τὴν ὀνομασίαν «Παράσημον τοῦ Ἀποστόλου Παύλου» εἰς τρεῖς διακεκριμένας τάξεις.
2. Τὰ τῆς ἐν γένει μορφῆς τοῦ ἐν λόγῳ παρασήμου, τοῦ τύπου τοῦ διπλώματος, ὡς καὶ τοῦ τρόπου ἀπονομῆς αὐτοῦ, καθορισθήσονται δι᾿ ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ.

Ἄρθρον 66.

1. Τῶν περὶ ἐκκλησιαστικῶν ἱδρυμάτων καὶ ἱερῶν προσκυνημάτων διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου ἑξαιρεῖται τὸ Πανελλήνιον Ἱερὸν Ἵδρυμα Εὐαγγελιστρίας Τήνου, τὸ ὁποῖον διέπεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 349/1976 «περὶ διοικήσεως τοῦ Πανελληνίου Ἱεροῦ Ἱδρύματος Εὐαγγελιστρίας Τήνου».
2. Ἡ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 349/1976 ἀντικαθίσταται ὡς ἀκολούθως:
«Τὸ Ἵδρυμα τοῦτο διοικεῖται ὑπὸ δεκαμελοὺς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας Πρόεδρος εἶναι ὁ ἐπιχώριος Μητροπολίτης καὶ μέλη, α) ἓξ πρόσωπα ἐκλεγόμενα κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἑπομένοις ὁριζόμενα καὶ β) οἱ ἑκάστοτε Εἰρηνοδίκης, Λυκειάρχης καὶ Διευθυντὴς Δημοσίου Ταμείου Τήνου, ἐφ᾿ ὅσον οὗτοι εἶναι Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, ἄλλως οἱ νόμιμοι αὐτῶν ἀναπληρῶται. Τὸν Πρόεδρον ἐλλείποντα, ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἀναπληροῖ ἀσκῶν ἁπάσας τὰς ἀρμοδιότητας αὐτοῦ ὁ Ἀντιπρόεδρος, τούτου δὲ ἐλλείποντος, ἀπόντος ἢ κωλυομένου ὁ Γενικὸς Γραμματεύς. Ἡ Δ. Ε. συγκαλεῖται ὑποχρεωτικῶς τῇ αἰτήσει τῶν 2/3 τῶν μελῶν αὐτῆς».
3. ^[10]
4. Ἡ παράγρ. γ´ ἐδ. ι´ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ αὐτοῦ νόμου ἀντικαθίσταται ὡς ἀκολούθως:
«Συνίσταται διὰ τοῦ παρόντος Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Σύρου ἢ τοῦ ὑπ᾿ αὐτοῦ ὁριζομένου Πρωτοδίκου, ὡς Προέδρου, τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Τήνου καὶ τοῦ Λιμενάρχου Τήνου, ὡς μελῶν».
«5. Στην παράγραφο θ´ ἐδάφιο Ι τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ν. 349/1976 οἱ λέξεις «ὑπὸ στοιχεῖα α´ καὶ β´ ἐν παρ. Ι τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ παρόντος ἀναφερόμενα» ἀντικαθίσταται μὲ τὴ λέξη «ἐκλεγέντα» καὶ οἱ λέξεις «τοῦ Εἰρηνοδίκου Τήνου» μὲ τις λέξεις «τοῦ πλειοψηφήσαντος κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς ἀναδείξεώς των».^[11]

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ´
Μεταβατικαὶ Διατάξεις

Ἄρθρον 67.

Μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῶν διὰ τοῦ παρόντος νόμου προβλεπομένων Προεδρικῶν Διαταγμάτων ἢ ἀποφάσεων τῆς Ι.Σ.Ι. ἢ τῆς Δ. Ι. Σ. ἐξακολουθοῦν ἐφαρμοζόμεναι αἱ μέχρι τοῦδε κείμεναι διατάξεις, ἐφ᾿ ὅσον δὲν ἀντίκεινται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος. Διὰ τῆς παρούσης δὲν κυροῦνται Κανονιστικαὶ ἀποφάσεις τῆς Ι.Σ.Ι. ἢ τῆς Δ.Ι.Σ. ἐκδοθεῖσαι ἄνευ ἐγκύρου νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἢ καθ᾿ ὑπέρβασιν ταύτης.

Ἄρθρον 68.

Οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ παρόντος ὑπάρχοντες Τιτουλάριοι Μητροπολῖται, Τιτουλάριοι Ἐπίσκοποι καὶ Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι διατηροῦν πάντα τὰ ἐκ τῆς ἰδιότητος τῶν ταύτης ἀπορρέοντα δικαιώματα καὶ ἀσκοῦν τὰ καθήκοντα τῆς θέσεως εἰς ἣν διωρίσθησαν μέχρι τῆς δι᾿ οἱονδήποτε λόγον ἀποχωρήσεως αὐτῶν. Εἰς τοὺς ἄνευ ἀναφορὰς συγκεκριμένης ὀργανικῆς θέσεως ἐκλεγέντας ἀνατίθενται τῇ συγκαταθέσει Μητροπολίτου τινος, καθήκοντα Βοηθοῦ Ἐπισκόπου ἢ εἰδικὸν ἔργον καθοριζόμενον ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ.

Ἄρθρον 69.

1. Ὁ ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. κατὰ Μάρτιον τοῦ 1974 καταρτισθεὶς κατάλογος τῶν δι᾿ Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων, ὡς οὗτος συνεπληρώθη διὰ τῆς ἀπὸ 28.7.1976 ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ. κυροῦται ἀφ᾿ ἧς συνεπληρώθη.
2. Ἐπὶ τῶν διὰ τῆς ὑπ᾿ ἀριθ. 2121/10.7.1976 ἐγκυκλίου τῆς Δ.Ι.Σ. προταθέντων πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων ἐφαρμόζονται μόνον αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ παρόντος, μὴ ἀπαιτουμένης ἐπαναλήψεως τῆς σχετικῆς διαδικασίας.
3. Οἱ πρὸ τῆς 21ης Ἀπριλίου 1967 ἐγγεγραμένοι εἰς τὸν Κατάλογον τῶν δι᾿ Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων καὶ μὴ περιλαμβανόμενοι εἰς τὸν διὰ τῆς παραγρ. 1 κυρούμενον Κατάλογον θεωροῦνται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἐγγεγραμένοι εἰς τὸν Κατάλογον τοῦτον.

Ἄρθρον 70.

Ὡς ἀφετηρία διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ παρόντος ὁρίζεται ἡ 1η Ὀκτωβρίου 1977, ἐὰν μέχρι τῆς ἡμερομηνίας ταύτης δὲν ἔχῃ προηγηθῇ ἔκτακτος σύγκλησις τῆς Ι.Σ.Ι. Ἐν τῇ δευτέρᾳ ταύτῃ περιπτώσει ἡ Ι.Σ.Ι. συνέρχεται τακτικῶς τὴν 1ην Ὀκτωβρίου 1978.

Ἄρθρον 71.

1. Ἐντὸς ἔτους ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος δύνανται ἡ Δ. Ι. Σ. νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἵδρυσιν νέων Μητροπόλεων δι᾿ ἀποσπάσεως περιοχῶν ἐξ ὑπαρχουσῶν ἤδη Μητροπόλεων, ἐφ᾿ ὅσον ἔχει τὴν συγκατάθεσιν τῶν οἰκείων Ἱεραρχῶν, δηλουμένην ἐγγράφως καὶ ἐντὸς προθεσμίας ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς εἰς αὐτοὺς ἐπιδόσεως τῆς σχετικῆς προσκλήσεως τῆς Δ.Ι.Σ., καθορίζουσα, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς παρασχεθείσης συγκαταθέσεως, τὴν ἕδραν, τὴν ὀνομασίαν, καὶ τὴν περιφέρειαν αὐτῶν. Ἡ πρόσκλησις ἀπευθύνεται πρὸς ἅπαντας τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερεῖς. Αἱ Μητροπόλεις αὗται ἱδρύονται διὰ Προεδρικῶν Διαταγμάτων ἐκδιδομένων τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων.
2. Ἡ πλήρωσις τῶν Μητροπόλεων τούτων ἐνεργεῖται ὑπὸ τῆς Ι.Σ.Ι. ἐκτάκτως συγκαλουμένης κατὰ τὰς περὶ αὐτῆς διατάξεις, καὶ κατὰ τὰ εἰδικώτερον διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου ὁριζόμενα, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς συνελεύσεως, διὰ καταστάσεως τῶν καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἀπομακρυνθέντων τῆς ἕδρας των κατὰ τὸ ἀπὸ 21.4.1967 ἕως 24.7.1974 χρονικὸν διάστημα Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, αὗται δὲ καταργοῦνται μετὰ τὴν καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἐπερχομένην ἀποχώρησιν ἐκ τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας εἴτε τοῦ παρασχόντος τὴν συγκατάθεσιν διὰ τὴν προσωρινὴν ἀπόσπασιν Μητροπολίτου, εἴτε τοῦ καταλαβόντος τὴν προσωρινὴν Μητρόπολιν. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ὁ Μητροπολίτης τῆς προσωρινῆς συσταθείσης Μητροπόλεως μεθίσταται αὐτοδικαίως ὡς Μητροπολίτης τῆς ἑνιαίας ἀρχικῆς Μητροπόλεως.
3. Ἡ ἐκλογὴ διενεργεῖται διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας καὶ θεωρεῖται ἐκλεγεὶς ὁ συγκεντρώσας τὴν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν τοῦ συνόλου τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν. Λευκὴ ψῆφος θεωρεῖται ὡς ἀρνητική.
4. Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 17 παρ. 2 τοῦ Ν. 671/1943 εἶναι ἡ πλήρωσις τῶν ἐν τῇ διατάξει ταύτῃ ἀναφερομένων Μητροπόλεων δύναται νὰ γίνῃ καὶ διὰ καταστάσεως τῇ ἀποφάσει τῆς Δ.Ι.Σ.

Ἄρθρον 72.

Τὰ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος διωρισμένα μέλη τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν παραμένουν μέχρι τῆς λήξεως τῆς θητείας των.

Ἄρθρον 73.

Διὰ κανονιστικῆς ἀποφάσεως τῆς Δ.Ι.Σ. δημοσιευομένης διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ καταργῆται ἢ τροποποιῆται ἡ διὰ τοῦ Ν. Δ. 1382/1973 κυρωθεῖσα ὑπ᾿ ἀριθ. 38/15.1.1973 (ΦΕΚ 30/1973 τ. Α´) Κανονιστικὴ Διάταξις.

Ἄρθρον 74.

Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος καταργεῖται ἐξ ὁλοκλήρου ὁ Ν. 671/1943 καὶ τὸ Ν. Δ. 87/1974, ἐπιφυλασσομένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 9 αὐτοῦ, μὴ ἀναβιοῦντος τοῦ κατηργημένου Ν. Δ. 126/1969, ὡς καὶ πᾶσα γενικὴ ἢ εἰδικὴ διάταξις, ἔστω καὶ εἰς εἰδικὸν νόμον περιεχομένη, ἀντικειμένη εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Νόμου, ἐπιφυλασσομένων τῶν διατάξεων τῷ ἄρθρων 27 καὶ 67 τοῦ παρόντος.

Ἄρθρον 75.

Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

---

[1] Τὸ ἄρθρο 27 ἀντικαταστάθηκε ὡς ἄνω μὲ τὸ ἄρθρο 13 τοῦ Ν. 1951/ 1991 (Α 84).
[2] Κατὰ τὸ ἄρθρο 8, παρ. 1 καὶ 2 τοῦ Ν.1041/1980 (Α 75): «Ἡ δαπάνη τῆς μισθοδοσίας τῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ προκύπτουσα κατὰ τὰ ὁριζόμενα ὑπὸ τῆς παραγράφου 1 τὸν ἄρθρου 32 τοῦ Ν. 590/1977 (ΦΕΚ 146/Α´) «περὶ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», βαρύνει ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1980 ἐξ ὁλοκλήρου τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, ἐγγραφομένης σχετικῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. 2. Τὸ δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Ν. 590/1977 καταβαλλόμενον εἰς τὸν Πρόεδρον καὶ τὰ Μέλη τῆς Δ.Ι.Σ. μηνιαῖον ἐπίδομα ἐξακολουθεῖ νὰ βαρύνῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ΟΔΕΠ».
[3] Ἡ παράγραφος 3 καταργήθηκε μὲ τὸ ἄρθρο 8, παρ. 3 τοῦ Ν.1041/1980 (Α 75).
[4] Ἡ παρ. 8 προστέθηκε στὸ ἄρθρο 34 μὲ τὸ ἄρθρο 15 τοῦ Ν. 1351/1983 (ΦΕΚ Α 56).
[5] Τὸ ἄρθρο 35 ἀντικαταστάθηκε ὡς ἄνω μὲ τὴν παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν.1700/1987 (Α 61).
[6] Βλέπε τὸ ἄρθρο 330 τοῦ κωδικοποιητικοῦ διατάγματος ἀπὸ 14.7.99 ΦΕΚ Δ 580/27.7.99.
[7] Ἡ ἐντὸς «» ἀνωτέρω φράση προστέθηκε ἀπὸ τὴν παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Ν. 1577/1985 (A 210).
[8] Βλέπε τὸ ἄρθρο 330 τοῦ κωδικοποιητικοῦ διατάγματος ἀπὸ 14.7.99 ΦΕΚ Δ 580/27.7.99.
[9] α) Κατὰ τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Ν. 1326/1983 (A 19): «Ἡ ἀπαλλαγὴ ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρο 48 παρ. 2 τοῦ Ν. 590/1977 (ΦΕΚ - Α´ 146) δὲν ἀφορᾷ αὐτοκίνητα, τηλεοράσεις, στερεοφωνικὰ συγκροτήματα, VIDEO, ραδιομαγνητόφωνα ὡς καὶ ἠλεκτρικὰ εἴδη οἰκιακῆς οἰκονομίας».
β) Κατὰ τὴν παρ. 9 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. 1473/1984 (Α 127): «Οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 48 παράγραφος 2 τοῦ Ν. 590/1977 (ΦΕΚ-Α´ 146) ἐφαρμόζονται ὅπως ἔχουν τροποποιηθεῖ μὲ τὸ ἄρθρο 29 τοῦ Ν. 1326/1983 καὶ στὶς ἱερὲς μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
[10] Ἡ παρ. 3 ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ μὲ τὶς παρ. 9 καὶ 10 ἀντίστοιχα τοῦ ἄρθρ. 8 Ν.2740/1999.
[11] Ἡ παρ. 3 ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ καὶ ἡ παρ. 5 ἀντικαταστάθηκε ὡς ἄνω μὲ τὶς παρ. 9 καὶ 10 ἀντίστοιχα τοῦ ἄρθρ. 8 Ν.2740/1999. Μὲ τὴν παρ. 11 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου καὶ νόμου ὁρίζεται ὅτι: «11. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τῶν παραγράφων 5-10 τοῦ παρόντος ἀρχίζει μετὰ τὴ λήξη τῆς θητείας τῶν μελῶν τῆς παρούσας Διοικοῦσας Ἐπιτροπῆς τοῦ Πανελληνίου Ἱεροῦ Ἱδρύματος Εὐαγγελιστρίας Τήνου καὶ ἰσχύει γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῶν μελῶν τῆς νέας Διοικοῦσας Ἐπιτροπῆς κατὰ τῆς ἀρχαιρεσίες τοῦ Δεκεμβρίου 1999».

---

*
*

@