.

Showing posts with label ΜΟΣΧΑΚΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. Show all posts
Showing posts with label ΜΟΣΧΑΚΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. Show all posts

Thursday, August 23, 2012

Ο Ιππόλυτος Ρώμης
περί Τριάδας & αγίου Πνεύματος /

Hippolytus of Rome
on the Trinity & the holy Spirit




Johann Nepomuk Huber,
Die Philosophie der Kirchenväter,
J. G. Cotta 1859, p. 98.
[German/Γερμανικά, PDF]
 Ιγν. Μοσχάκης (μετάφρ.),
Η φιλοσοφία των πατέρων της εκκλησίας,
εν Αθήναις 1883, σ. 105.



Ταῦτα μὲν οὖν, ἀδελφοί, σημαίνουσιν ἡμῖν αἱ γραφαί. ταύτην τὴν οἰκονομίαν παραδίδωσιν ἡμῖν καὶ ὁ μακάριος Ἰωάννης ἐν εὐαγγελίῳ μαρτυρῶν, καὶ τοῦτον τὸν Λόγον Θεὸν ὁμολογεῖ οὕτως λέγων, Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. εἰ δὲ οὖν ὁ Λόγος πρὸς τὸν Θεὸν Θεὸς ὤν, τί οὖν, φήσειεν ἄν τις, δύο λέγειν θεούς; δύο μὲν οὐκ ἐρῶ θεούς, ἀλλ’ ἢ ἕνα· πρόσωπα δὲ δύο, οἰκονομίαν τε τρίτην τὴν χάριν τοῦ ἁγίου πνεύματος. Πατὴρ μὲν γὰρ εἷς, πρόσωπα δὲ δύο, ὅτι καὶ ὁ Υἱός· τὸ δὲ τρίτον καὶ ἅγιον πνεῦμα. Πατὴρ ἐντέλλεται, Λόγος ἀποτελεῖ, Υἱὸς δὲ δείκνυται δι’ οὗ Πατὴρ πιστεύεται. οἰκονομίᾳ συμφωνίας συνάγεται εἰς ἕνα Θεόν. εἷς γάρ ἐστιν ὁ Θεός. ὁ γὰρ κελεύων Πατήρ, ὁ δὲ ὑπακούων Υἱός, τὸ δὲ συνετίζον ἅγιον πνεῦμα. ὁ ὢν Πατὴρ ἐπὶ πάντων, ὁ δὲ Υἱὸς διὰ πάντων, τὸ δὲ ἅγιον πνεῦμα ἐν πᾶσιν. ἄλλως τε ἕνα Θεὸν νοῆσαι οὐ δυνάμεθα, ἐὰν μὴ ὄντως Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ πνεύματι πιστεύσωμεν. Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ ἐδόξασαν Πατέρα, ἀλλ’ οὐκ ηὐχαρίστησαν· Υἱὸν γὰρ οὐκ ἐπέγνωσαν. μαθηταὶ ἐπέγνωσαν Υἱόν, ἀλλ’ οὐκ ἐν πνεύματι ἁγίῳ· διὸ καὶ ἠρνήσαντο. γινώσκων τοίνυν ὁ πατρῷος Λόγος τὴν οἰκονομίαν καὶ τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς ὅτι οὐκ ἄλλως βούλεται δοξάζεσθαι ὁ Πατὴρ ἢ οὕτως, ἀναστὰς παρέδωκεν τοῖς μαθηταῖς λέγων, Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, δεικνύων ὅτι πᾶς ὃς ἂν ἕν τι τούτων ἐλλίπῃ, τελείως Θεὸν οὐκ ἐδόξασεν.  διὰ γὰρ τῆς τριάδος ταύτης Πατὴρ δοξάζεται. Πατὴρ γὰρ ἠθέλησεν, Υἱὸς ἐποίησεν, πνεῦμα ἐφανέρωσεν. πᾶσαι τοίνυν αἱ γραφαὶ περὶ τούτου κηρύσσουσιν.

—Hippolytus of Rome, Contra haeresin Noeti 14 /
    Ιππόλυτος Ρώμης, Εἰς τὴν αἵρεσιν Νοητοῦ τινος 14.

These things then, brethren, are declared by the Scriptures. And the blessed John, in the testimony of his Gospel, gives us an account of this economy (disposition) and acknowledges this Word as God, when he says, "In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God." If, then, the Word was with God, and was also God, what follows? Would one say that he speaks of two Gods? I shall not indeed speak of two Gods, but of one; of two Persons however, and of a third economy (disposition), viz., the grace of the Holy Ghost. For the Father indeed is One, but there are two Persons, because there is also the Son; and then there is the third, the Holy Spirit. The Father decrees, the Word executes, and the Son is manifested, through whom the Father is believed on. The economy of harmony is led back to one God; for God is One. It is the Father who commands, and the Son who obeys, and the Holy Spirit who gives understanding: the Father who is above all, and the Son who is through all, and the Holy Spirit who is in all. And we cannot otherwise think of one God, but by believing in truth in Father and Son and Holy Spirit. For the Jews glorified (or gloried in) the Father, but gave Him not thanks, for they did not recognise the Son. The disciples recognised the Son, but not in the Holy Ghost; wherefore they also denied Him. The Father's Word, therefore, knowing the economy (disposition) and the will of the Father, to wit, that the Father seeks to be worshipped in none other way than this, gave this charge to the disciples after He rose from the dead: "Go and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost." And by this He showed, that whosoever omitted any one of these, failed in glorifying God perfectly. For it is through this Trinity that the Father is glorified. For the Father willed, the Son did, the Spirit manifested. The whole Scriptures, then, proclaim this truth.

(Transl. J.H. MacMahon)



Monday, June 14, 2010

Ιγνάτιος Μοσχάκης:
Το αγαθό της χριστιανικής Φιλοπατρίας έως θανάτου /
Ignatios Moschakis:
The benefit of Christian Patriotism to death


«Δεν ήτο δυνατόν να καταπνίξη το Ευαγγέλιον την προς την πατρίδαν αγάπην· διότι η αγάπη αύτη είνε αίσθημα έμφυτον και ιερόν· έχει την αρχήν άνωθεν· είνε δύναμις, ήτις αναδεικνύει αληθείς ήρωας, προάγει τους λαούς και τα έθνη πνευματικώς και υλικώς, οδηγεί εις παν είδος αρετής, εις την τάξιν και ευνομίαν, εις το δίκαιον και πρέπον, εις το φιλάληλον, εις την αυταπάρνησιν, εις την θυσίαν· ναι, εις την θυσίαν και αυτού του πολυτιμωτάτου των αγαθών, την θυσίαν της ζωής. Και οδηγεί άρα η προς την πατρίδα αγάπη εις το αυτό τέρμα, εις το οποίον οδηγεί το Ευαγγέλιον· καθιστά τον άνθρωπον ικανόν να θυσιάση υπέρ των άλλων την ζωήν αυτού. Και δεικνύεται ούτω ότι η φιλοπατρία είνε μία των πρωτίστων χριστιανικών αρετών, είνε κατ' εξοχήν χριστιανική αρετή. Ο αληθής χριστιανός είνε αδύνατον να μη αγαπά την πατρίδα αυτού, διότι ούτω θα εδείκνυεν ότι κατέπνικεν εν τη καρδία αυτού την αγάπην, το κύριον τούτο του χριστιανού γνώρισμα. Ο μη φέρων εν εαυτώ την αγάπην είνε εγωιστής, ο δε εγωιστής ατιμάζει και προδίδει την πατρίδα αυτού. Δεν υφίσταται πλέον πατρίς εκεί, ένθα έκαστος πολίτης δεν ζη δια τους άλλους, αλλά δι' εαυτόν μόνον. Τότε οι κοινωνικοί δεσμοί χαλαρούνται, το δε όλον της πολιτείας οικοδόμημα, υπεσκαμμένον και ετοιμόρροπον, εις πρώτην προσβολήν καταρρέει».

* Ιγνάτιος Μοσχάκης #,
Η Πατρίς και το Ευαγγέλιον,
1897, pp./σσ. 10, 11.

(* Ζαγωραίου Φανή, Το σκάνδαλον του πανεπιστημίου ήτοι ο θεολόγος Ιγνάτιος Μοσχάκης, 1893
* Ιγν. Μοσχάκης, Απάντησις εις τον κατ' εμού λίβελλον της χήρας Φανής Ι. Ζαγοραίου και των υπ' αυτήν κρυπτομένων, 1893)


[Greek/Ελληνικά PDF]

Image/Εικόνα: Πανδέκτης (επίσης)