Tetragrammaton in the NT text: יהוה in György Kálmar's translation ofthe Letter to Hebrews in Hebrew (1766) /Το Τετραγράμματο στο κείμενο της ΚΔ: το יהוה στην Επιστολή προς Εβραίους στα Εβραϊκά του Γεωργίου Κάλμαρ (1766)

György Kálmar,
Epistola divi Pauli ad Hebraeos Hebraice cum annotationibus criticis,
[Amstelodami] 1766.

B. F. Westcott on Hebrews 1:8: / Ο B. F. Westcott περί του Εβραίους 1:8:πρὸς δὲ τὸν υἱόν: ὁ θρόνος σου ὁ θεός εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος

⁸πρὸς δὲ τὸν υἱόν·
ὁ θρόνος σου ὁ θεός εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος,
καὶ ἡ ῥάβδος τῆς εὐθύτητος ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
⁹ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν·
διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός ὁ θεός σου
ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.

—Hebrews / Εβραίους 1:8, Nestle-Aland²⁷

 

The LXX. admits of two renderings: ὁ θεὸς can be taken as a vocative in both cases (Thy throne, O God, ...therefore, O God, Thy God...) or it can be taken as the subject (or the predicate) in the first case (God is Thy throne, or Thy throne is God...), and in apposition to ὁ θεὸς σου in the second case (Therefore God, even Thy God...). [...] It is scarcely possible that אלוהים in the original can be addressed to the king. The presumption therefore is against the belief that ὁ θεὸς is a vocative in the LXX. Thus on the whole it seems best to adopt in the first clause the rendering: God is Thy throne (or, Thy throne is God), that is ‘Thy kingdom is founded upon God, the immovable Rock.’


«Η Ο΄ επιτρέπει και τις δύο αποδόσεις: ὁ θεὸς μπορεί να εκληφθεί ως κλητική πτώση και στις δύο περιπτώσεις (ο θρόνος Σου, ω Θεέ, ...γι’ αυτό, Θεέ, ο Θεός Σου) ή μπορεί να εκληφθεί ως υποκείμενο (ή κατηγορούμενο) στην πρώτη περίπτωση (ο Θεός είναι ο θρόνος Σου ή ο θρόνος Σου είναι ο Θεός...), και ως λέξη που συνδέεται παραθετικά με το ὁ θεός σου στη δεύτερη περίπτωση (Γι’ αυτό, ο Θεός, ο Θεός Σου...). [...] Είναι εξαιρετικά απίθανο να απευθύνεται η λέξη אלוהים του πρωτότυπου κειμένου στο βασιλιά. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι εναντίον της άποψης ότι η φράση ὁ θεὸς είναι στην κλητική πτώση στην Ο΄. Επομένως, φαίνεται συνολικά ότι το καλύτερο είναι να υιοθετηθεί για την πρώτη πρόταση η απόδοση: ο Θεός είναι ο θρόνος Σου (ή, ο θρόνος Σου είναι ο Θεός), δηλαδή “η βασιλεία Σου έχει ως θεμέλιό της τον Θεό, τον ασάλευτο Βράχο”.

* Brooke Foss Westcott,
The Epistle to the Hebrews
[Η Προς Εβραίους Επιστολή],
London, 1892,
pp./σσ. 25, 26.
[English/Αγγλικά, PDF]