.

Showing posts with label ΕΔΑΔ. Show all posts
Showing posts with label ΕΔΑΔ. Show all posts

Friday, July 1, 2011

European Court of Human Rights
vindicates Jehovah's Witnesses in France /

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
δικαιώνει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία



ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ, Γαλλία—Σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάσισε ότι η κυβέρνηση της Γαλλίας παραβίασε τα δικαιώματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά κατά την απόπειρά της να επιβάλει αναδρομικό φόρο 60% σε όλες τις θρησκευτικές συνεισφορές που έκαναν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία μεταξύ των ετών 1993 και 1996.

Εν συνόλω, η γαλλική κυβέρνηση επεδίωξε να εξαναγκάσει το Σωματείο των Μαρτύρων του Ιεχωβά Γαλλίας να πληρώσει 58 εκατομμύρια ευρώ (πάνω από 82.000.000 δολάρια ΗΠΑ), ποσό που ξεπερνάει κατά πολύ το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του Σωματείου. Καμία άλλη μεγάλη θρησκεία στην Γαλλία δεν φορολογήθηκε ποτέ σε τόσο υπερβολικό βαθμό.

Το δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα ότι οι ενέργειες της κυβέρνησης παραβίασαν τη θρησκευτική ελευθερία των Μαρτύρων του Ιεχωβά όπως την εγγυάται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αποφάσισε ότι ο επίμαχος φόρος είχε ως αποτέλεσμα την περικοπή της απαραίτητης οικονομικής υποστήριξης, και συνεπώς δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να εξασφαλίσει στα μέλη του την ελεύθερη άσκηση της θρησκείας τους στην πράξη. Ο φόρος απείλησε την επιβίωση ή τουλάχιστον παρενέβη σε σοβαρό βαθμό στην εσωτερική οργάνωση, στη λειτουργία του σωματείου και στις θρησκευτικές του δραστηριότητες. Το δικαστήριο επίσης εντόπισε ότι επειδή ο νόμος στον οποίο βασίστηκαν οι φορολογικές αρχές στη Γαλλία ήταν ανακριβής και η εφαρμογή του δεν ήταν επαρκώς προβλέψιμη, δεν ήταν δικαιολογημένη η παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Σε όλη τη διάρκεια της υπόθεσης, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποστήριξαν ότι η μεροληπτική φορολόγηση επιβλήθηκε με σκοπό να πλήξει τη λατρεία που ασκούν πάνω από 123.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία. Ήταν μία από τις πολλές ενέργειες στις οποίες προέβησαν οι αντιαιρετιστές βουλευτές για να κακοπαραστήσουν και να περιθωριοποιήσουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου στέλνει ένα δυνατό μήνυμα προς την κυβέρνηση της Γαλλίας ότι θα πρέπει να υποστηρίξει το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας για όλους τους πολίτες της.

Μέλη της θρησκευτικής κοινότητας που ζουν στα κεντρικά γραφεία του Σωματείου στο Λουβιέ καλοδέχτηκαν εμφανώς τα νέα της νίκης. «Ήμασταν πάντα πεπεισμένοι ότι η θέση μας σε αυτό το ζήτημα ήταν ορθή. Ήταν άδικο από μέρους της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τη φορολόγηση ως όπλο εναντίον της πέμπτης μεγαλύτερης θρησκείας της Γαλλία», είπε ο πρόεδρος του Σωματείου των Μαρτύρων του Ιεχωβά Γαλλίας Μισέλ Μπλαζέ. Ο κ. Μπλαζέ σημείωσε επίσης ότι «οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι σχολαστικά έντιμοι όσον αφορά στην πληρωμή των φόρων. Οι συνεισφορές που κάνουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για τη θρησκεία τους δεν πρέπει να φορολογούνται περισσότερο απ' ό,τι οι προσφορές προς οποιαδήποτε άλλη εκκλησία. Αυτή η υπόθεση αποτελεί νίκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων όσων ζουν στη Γαλλία και ελπίζουμε ότι θα σημειώσει το τέλος της θρησκευτικής ταλαιπωρίας για τους κατοίκους της Γαλλίας που είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά».

* jw-media.org, June 30, 2011 / 30 Ιουνίου 2011,
"European Court of Human Rights vindicates Jehovah's Witnesses in France"
[«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δικαιώνει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία»].

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
καταδίκασε τη Γαλλία
σε υπόθεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά /

The European Court of Human Rights
condemned France
in a Jehovah's Witnesses' case




L'arrêt de la CEDH, –qui peut encore faire l'objet d'un renvoi devant la grande chambre de la cour–, concerne un contentieux, qui opposait depuis plus de quinze ans l'association des Témoins de Jéhovah à l'administration fiscale française. "C'est une victoire", déclare au Monde l'avocat des TJ, Philippe Goni, qui souligne "l'unanimité" des sept juges européens, dont le Français Jean-Paul Costa.

UNE TAXATION QUI MENACE L'ASSOCIATION
Qualifiés de "secte" dans le rapport de l'assemblée nationale de 1995 publié sur ce sujet –et reconnu depuis caduque–, les Témoins de Jéhovah ont, à partir de cette date, fait l'objet de plusieurs contrôles fiscaux. L'association contestait ces contrôles, qui portaient sur les "dons manuels", –les offrandes des fidèles. Elle a donc saisi la justice dès l'ouverture de ces procédures fiscales. Le contentieux portait sur la question de savoir si ces offrandes devaient ou non bénéficier de l'exonération fiscale qui prévaut pour les dons et legs faits aux associations cultuelles et aux congrégations.

"Le fisc estimait que les dons révélés au cours de son contrôle devenaient taxables à hauteur de 60 % de leur montant pour les années 1993 à 1996, soit un montant de près de 23 millions d'euros", résume Me Goni. La somme réclamée par l'administration fiscale s'élève aujourd‘hui, après calcul des pénalités, à 57,5 millions d'euros, rappelle la CEDH dans son arrêt.

L'association estimait que cette procédure fiscale constituait une discrimination par rapport aux autres associations et qu'elle allait en outre à l'encontre de sa liberté de religion. C'est ce deuxième point que la cour a reconnu en rappelant que "ces dons constituaient la source essentielle de son financement"; "Il y a donc bien eu ingérence dans le droit de l'association requérante à la liberté de religion". Ils soulignent que la taxation "a menacé la pérennité, sinon entravé sérieusement l'organisation interne, le fonctionnement de l'association et ses activités religieuses, étant observé que les lieux de culte étaient eux-mêmes visés". L'administration fiscale a en effet mis sous séquestre, depuis 1998, les biens immobiliers appartenant à l'association des TJ.

La cour a estimé que l'article du code général des impôts sur lequel se fondait l'administration fiscale pour taxer les dons des TJ n'était ni assez "précis" ni assez "prévisible". Elle renvoie en revanche à une date ultérieure la question de l'annulation du redressement et la restitution des sommes saisies (4,5 millions d'euros plus les intérêts), tablant visiblement sur un accord entre les deux parties.

Des règlements à l'amiable ont déjà été envisagés ces derniers mois. Ils ont notamment buté sur le refus des TJ de régler une partie des sommes dues et la nécessité pour le gouvernement de passer par le Parlement pour effacer le recouvrement.

"La motivation de la Cour constitue un sérieux rappel à l'ordre pour tous ceux qui s'opposent au pluralisme religieux", a estimé l'association des TJ dans un communiqué, jeudi.



Η απόφαση του ΕΔΔΑ –η οποία είναι δυνατόν να εφεσιβληθεί στην ολομέλεια του δικαστηρίου– αφορά μια προσφυγή της κοινότητας των Μαρτύρων του Ιεχωβά πριν από από δεκαπέντε και πλέον χρόνια κατά της δημόσιας φορολογικής υπηρεσίας. «Αυτή είναι μια νίκη», δήλωσε η συνήγορος των ΜτουΙ στην Le Monde, Philippe Goni, η οποία τόνισε την «ομοφωνία» των επτά Ευρωπαίων δικαστών, συμπεριλαμβανομένου του Γάλλου Jean-Paul Costa.

ΑΠΕΙΛΗ ΜΕΣΩ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Περιγράφοντας τους ως «αίρεση» στην έκθεση της η Εθοσυνέλευση του 1995 που δημοσίευσε για αυτό το θέμα –και στερώντας τους την αναγνώριση–, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έκτοτε έγιναν αντικείμενο διαφόρων φορολογικών ελέγχων. Η κοινότητα αμφισβήτησε τους ελέγχους, οι οποίοι είχαν ως επίκεντρο τις «εθελοντικές συνεισφορές» –τις προσφορές των πιστών. Ανέλαβε νομική δράση κατά της έναρξης των φορολογικών διαδικασιών. Η διαφορά αφορούσε το αν οι προσφερόμενες συνεισφορές θα υπέπιπταν στην ισχύουσα φορολογική απαλλαγή για τις δωρεές και τα κληροδοτήματα σε θρησκευτικές οργανώσεις και κοινότητες.

«Οι φορολογικές εκτιμήσεις ήταν ότι οι υπάρχουσες συνεισφορές φορολογούνταν στο 60% του ποσού, οι οποίες για τα έτη 1993 έως 1996 ανέρχονται σε περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ", λέει η κα Goni. Το ποσό που ζητείται ως φόρος έχει φτάσει πλέον, μετά τον υπολογισμό των τόκων, τα 57,5 ​​εκατ. ευρώ, δήλωσε το ΕΔΔΑ στην απόφασή του.

Η κοινότητα εκτιμά ότι η διαδικασία φορολόγησής της αποτελεί διάκριση σε βάρος άλλων ομάδων και ότι ήταν ενάντια στη θρησκευτική ελευθερία. Αυτό το δεύτερο σημείο αναγνώρισε το δικαστήριο, υπενθυμίζοντας ότι «αυτές οι συνεισφορές ήταν η κύρια πηγή χρηματοδότησης»· «Αποτελεί ως εκ τούτου παρέμβαση στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι ως προς τη θρησκεία». Επισημαίνουν ότι η φορολόγηση «έχει απειλήσει την επιβίωση, αν δεν έβλαψε ήδη σοβαρά την εσωτερική οργάνωση, τη λειτουργία της κοινότητας και των θρησκευτικών δραστηριοτήτων της, παρατηρώντας ότι ακόμη και οι χώροι λατρείας έγιναν στόχοι". Η φορολογική υπηρεσία έχει πράγματι θέσει σε εκκαθάριση ήδη από το 1998 περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην κοινότητα των ΜτουΙ.

Το δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο του φορολογικού κώδικα με βάση το οποίο ενήργησαν οι φορολογικές αρχές για τη φορολόγηση των δωρεών των ΜτουΙ δεν ήταν αρκετά «ακριβείς», ή μάλλον «προβλέψιμες». Αντίθετα αναφέρθηκε σε μια μεταγενέστερη προσπάθεια τακτοποίησης και επιστροφής των χρημάτων που κατασχέθηκαν (4,5 εκατ. ευρώ συν τους τόκους), η οποία προφανώς βασίστηκε σε συμβιβασμό μεταξύ των δύο μερών.

Κάποιες συμβιβαστικές ρυθμίσεις εξετάσθηκαν ήδη κατά τους τελευταίους μήνες. Πιο συγκεκριμένα, σκόνταψαν στην άρνηση των ΜτουΙ να τακτοποιήσουν κάποια από τα οφειλόμενα ποσά και στην ανάγκη να περάσει η Κυβέρνηση από το Κοινοβούλιο την πλήρη τακτοποίηση του ζητήματος.

«Το σκεπτικό του Δικαστηρίου αποτελεί ένα σοβαρό κάλεσμα για αφύπνιση προς όλους εκείνους που αντιτίθενται στον θρησκευτικό πλουραλισμό», εκτίμησε η κοινότητα των ΜτουΙ σε δήλωση που έγινε την Πέμπτη.



Jehovah's Witnesses:
the European Court of Human Rights
condemned France


LEMONDE for the Monde.fr | 30.06.11 | 3:26 p.m.

This is a landmark decision. For the first time, the European Court of Human Rights (ECHR) has recognized, Thursday, June 30, that the French government had violated Article 9 of the European Convention on religious freedom. More significantly, punishment is involved in a case between the State and Jehovah's Witnesses (JWs), whose status as a religious association is regularly questioned by the French government, despite court decisions which recognize that status.

The decision of the ECHR –which can still be a reference to the Grand Chamber of the court– on litigation, which pitted over fifteen years association of Jehovah's Witnesses in the administration French tax. "This is a victory," said to Le Monde counsel for JWs, Philippe Goni, which emphasizes the "unanimity" of the seven European judges, including the French Jean-Paul Costa.

THREAT TO TAXATION ASSOCIATION
Described as "cult" in the report of the National Assembly of 1995 published on the subject -and been recognized invalid- Jehovah's Witnesses, from that date, were the subject of several tax audits. The association questioned the checks, which focused on "voluntary donations" -the offerings of the faithful. It has taken legal action at the opening of the tax procedures. The dispute was about whether or not these offerings would benefit from the prevailing tax exemption for donations and bequests to religious associations and congregations.

"The Inland Revenue estimated that the donations found in the control became taxable at 60% of the amount for the years 1993 to 1996, amounting to nearly 23 million euros", says Mrs Goni. The amount claimed by the tax now stands, after calculation of penalties, to 57.5 million euros, said the ECHR in its decision.

The association estimated that the tax proceedings constituted discrimination against other groups and it was also against freedom of religion. It is this second point that the court acknowledged, recalling that "these donations were the primary source of funding"; "It has therefore been interference with the applicant association's freedom of religion." They point out that taxation "has threatened the survival, if not seriously hampered the internal organization, the functioning of the association and its religious activities, being observed that places of worship were themselves targeted." The tax administration has in fact placed in receivership since 1998, property belonging to the association of JWs.

The court found that section of the tax code on which the tax authorities were based on to tax JWs' donations was not quite "accurate" or rather "predictable". It refers instead to a later date the issue of cancellation of the recovery and return of money seized (4.5 million plus interest), apparently relying on an agreement between both parties.

Some settlements have already been considered in recent months. In particular, they stumbled on the refusal of JWs address some of the amounts due and the need for the government to go through the Parliament to clear the collection.

"The motivation of the Court is a serious wake-up call for all those who oppose religious pluralism," said the association of JWs in a statement Thursday.


* Le Monde,
June 30, 2011 / 30 Ιουνίου 2011,
"Témoins de Jéhovah: la Cour européenne des droits de l'homme condamne la France" /
[«Μάρτυρες του Ιεχωβά: Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε τη Γαλλία»]


Also / Επίσης:


* Federation Chretienne des Temoins de Jehovah de France v. France (N° 53430/99) # 1

* Federation Chretienne des Temoins de Jehovah de France v. France (N° 53430/99) # 2

Monday, May 16, 2011

Μπορούν τα θρησκευτικά σύμβολα
να βρίσκονται στο δημόσιο σχολείο;

Συνοπτική παρουσίαση
της υπόθεσης Lautsi κατά Ιταλίας






Μια δικαστική υπόθεση που φέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είχε τη δυναμική να αποτελέσει ορόσημο για την προάσπιση της κοσμικότητας στην Ευρώπη. Εντούτοις, αυτό δεν συνέβη καθώς το Μάρτιο του 2011 η προσφυγή της Ιταλίας στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου πέτυχε να αντιστρέψει την αρχική απόφαση του Δικαστηρίου που λήφθηκε το Νοέμβριο του 2009.
Η απόφαση του Δικαστηρίου1 υποστήριξε ότι η δημόσια παρουσία του εσταυρωμένου δεν αποτελεί «κατήχηση» και ότι είναι κατά συνέπεια επιτρεπτή. Η Ευρωπαϊκή Ανθρωπιστική Ένωση εξέδωσε δελτίο τύπου στο οποίο αναφέρονταν μεταξύ άλλων τα εξής:
«Αυτή η εξαιρετικά θλιβερή απόφαση αποτελεί υπαναχώρηση ως προς τη σαφήνεια της αρχικής απόφασης ότι το κράτος και τα ιδρύματά του θα πρέπει είναι αμερόληπτα, να μην ευνοούν τη μία θρησκεία ή πίστη σε βάρος κάποιας άλλης. Αυτή η αρχή είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν το κράτος απευθύνεται προς μαθητές σχολικής ηλικίας, καθώς αυτοί δεν είναι μόνο ανώριμοι και εύπλαστοι αλλά επίσης αποτελούν ένα ακροατήριο με σχέση εξάρτησης».
»Ευελπιστούμε ότι οι δικαστές δεν υπέκυψαν στην τεράστια πολιτική πίεση που άσκησε πάνω τους η Ιταλία και η όμοια με την «Ιερά Συμμαχία» των Καθολικών και των Ορθόδοξων κρατών που υποστήριξαν το αίτημά της και από το Βατικανό, από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος και άλλα αντιδραστικά θρησκευτικά συμφέροντα των οποίων οι φόβοι για την απώλεια της επιρροής σε μια αυξανόμενα κοσμική Ευρώπη θα οδηγούνταν σε υποχώρηση ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης».2

Η υπόθεση
Στην υπόθεση Lautsi κατά Ιταλίας, ένας γονέας (η κα Soile Lautsi) υποστήριξε επιτυχώς ότι ο διοικητικός νόμος της Ιταλίας που απαιτεί τη δημόσια παρουσία του εσταυρωμένου σε κάθε δημόσια σχολική αίθουσα παραβίαζε το δικαίωμα των γονέων ως προς την «εξασφάλιση [της εκπαίδευσης των παιδιών τους] σε συμμόρφωση με τις δικές τους θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις». (Άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου 1 στης Σύμβασης, το οποίο ανέγνωσε το Δικαστήριο σε συνάρτηση με το άρθρο 9.)
Η κα Lautsi υποστήριξε ότι η παρουσία των εσταυρωμένων στις αίθουσες που χρησιμοποιούνται ως εκλογικά κέντρα για την ψηφοφορία στις πολιτικές εκλογές αποτελεί παραβίαση της αρχής του κοσμικού κράτους, ότι η δημόσια παρουσία σε σχολικές αίθουσες είναι «παραβίαση της αρχής της κοσμικότητας» και ότι αποτελεί «παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας της δημόσιας διοίκησης».
Από την άλλη πλευρά, η Ιταλία υποστήριξε ότι «ο σταυρός έχει καταστεί μέρος των πολιτικών αξιών του ιταλικού Συντάγματος και ότι αντιπροσωπεύει τις αξίες της πολιτικής ζωής». «Οι σημερινές δημοκρατικές αξίες είναι ριζωμένες στο ...μήνυμα του Ευαγγελίου. Το μήνυμα του σταυρού είναι μήνυμα ανθρωπισμού, το οποίο μπορεί να προσληφθεί ανεξάρτητα από τη θρησκευτική του διάσταση, καθώς αποτελεί ένα σύνολο αρχών και αξιών που σχηματίζουν τη βάση των δημοκρατιών μας». Συνεπώς, «η δημόσια παρουσία του σταυρού δεν υπονομεύει το κοσμικό κράτος», και εφόσον «δεν υπάρχει καμία ευρωπαϊκή ομοφωνία σχετικά με το πώς να ερμηνευτεί στην πράξη η αντίληψη περί κοσμικότητας ...τα κράτη θα πρέπει να έχουν ευρύτερη ευχέρεια στο ζήτημα αυτό».
Το Νοέμβριο του 2009 εφτά δικαστές πήραν ομόφωνα την απόφαση κατά της Ιταλίας. Το κείμενο της απόφασης καθιστούσε σαφές ότι αυτή η απόφαση κατά της Ιταλίας συμμορφωνόταν με το Σύνταγμα της Ιταλίας, το οποίο είναι κοσμικό από το 1985 όταν «ο ομολογιακός χαρακτήρας του κράτους εγκαταλείφθηκε πλήρως».
Στην απόφαση του δικαστηρίου3 περιέχονται αρκετά σημεία τεράστιας γενικής σημασίας:
«Ο σεβασμός των πεποιθήσεων των γονέων είναι δυνατός μέσω μιας εκπαίδευσης ικανής να παρέχει ένα σχολικό περιβάλλον που είναι ανοιχτό και συμπεριληπτικό μάλλον παρά αποκλειστικό, ανεξάρτητα από το περιβάλλον, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την εθνικότητα του παιδιού. Το σχολείο δεν θα πρέπει να αποτελεί πεδίο προσηλυτισμού ή κηρύγματος, θα πρέπει να είναι τόπος συνάντησης διαφορετικών θρησκευτικών και φιλοσοφικών πεποιθήσεων, όπου οι μαθητές μπορούν να αποκτούν κατανόηση των αντίστοιχων ιδεών και παραδόσεων...»
»Το κράτος, καθώς εκπληρώνει τις αναμενόμενες από αυτό λειτουργίες που αφορούν την εκπαίδευση και την κατάρτιση, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες ή οι γνώσεις που περιέχονται στα σχολικά προγράμματα μεταδίδονται με τρόπο αντικειμενικό, κριτικό και πολυφωνικό. Είναι απαγορευμένο να επιδιώκεται κάποιος κατηχητικός σκοπός ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν σέβεται τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των γονέων. Αυτό αποτελεί το όριο το οποίο δεν πρέπει να ξεπεραστεί...»
»Το καθήκον της ουδετερότητας και της αμεροληψίας του κράτους είναι ασύμβατο με οποιαδήποτε απόφαση εκ μέρους του σχετικά με τη νομιμότητα των θρησκευτικών απόψεων ή του τρόπου έκφρασής τους. Στα συμφραζόμενα της εκπαίδευσης, η ουδετερότητα θα πρέπει να διασφαλίζει την πολυφωνία...»
»Η σχολική εκπαίδευση των παιδιών είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα επειδή στην περίπτωση αυτή, η δεσμευτική εξουσία του κράτους επιβάλλεται σε διάνοιες οι οποίες ακόμη αδυνατούν (ανάλογα με το επίπεδο ωριμότητα του παιδιού) ως προς την κριτική ικανότητα που θα τα επιτρέψει να αποστασιοποιηθούν από το μήνυμα που υπονοείται από μια προνομιακή επιλογή η οποία εκφράζεται από το κράτος σε θρησκευτικά ζητήματα...»
»Η δημόσια παρουσία... θρησκευτικών συμβόλων δεν μπορεί να δικαιολογηθεί είτε από το αίτημα άλλων γονέων που θέλουν θρησκευτική εκπαίδευση που είναι συνεπής με τα πιστεύω τους ούτε από ...έναν αναγκαστικό συμβιβασμό με πολιτικά κόμματα χριστιανικής έμπνευσης. Ο σεβασμός για τα πιστεύω των γονέων θα πρέπει να λαβαίνει υπόψη τη συμμόρφωση με τα πιστεύω άλλων γονέων. Το κράτος υποχρεούται σε θρησκευτική ουδετερότητα στη δημόσια εκπαίδευση όπου η παρακολούθηση απαιτείται ασχέτως θρησκείας και θα πρέπει να επιζητάει να ενσταλάξει στους μαθητές την κριτική σκέψη».

Οι αντιδράσεις
Η απόφαση έγινε δεκτή με υστερία και ύβρεις στην Ιταλία και αλλού. Τα παιδιά της οικογένειας Lautsi-Albertin δέχτηκαν βίαιες επιθέσεις στο σχολείο και έξω από το σπίτι τους σχεδιάστηκαν σταυροί.4 Ένα δείγμα των έντονων αντιδράσεων ήταν ο Ιταλός υπουργός άμυνας ο οποίος ξέσπασε οργισμένος αδιάκοπα σε μια τηλεοπτική εκπομπή για τέσσερα λεπτά.5 Αυτό ανάγκασε την κα. Soile Lautsi και το σύζυγό της κ. Massimo Albertin να δημοσιεύσουν μια ανοιχτή επιστολή στην οποία εξέφραζαν την έκπληξή τους –μεταξύ άλλων-- για το ότι δεν υπήρξε καμία αντίδραση σε αυτές τις δηλώσεις από άλλα μέλη της κυβέρνησης.6
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια ομάδα Ιταλών Ευρωβουλευτών κατέθεσε μια Δήλωση αποδοκιμασίας της απόφασης, την οποία ακολούθησε μια ανταπαντητική Δήλωση από την Ευρωβουλευτή Sophie in’t Veld η οποία χαιρέτιζε την απόφαση.
Κομματικές ομάδες κατέθεσαν επίσης κείμενα δηλώσεων. Μεταξύ αυτών, η Σοσιαλιστική Ομάδα συντάχθηκε με τα κόμματα της δεξιάς πτέρυγας στην καταδίκη της απόφασης. Στη δήλωση7 που εξέδωσαν έθεταν σε δεύτερο επίπεδο τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποστήριξαν «την ελευθερία των Κρατών Μελών να εκθέτουν οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο δημόσια». Οι Πράσινοι υποστήριξαν την απόφαση του Δικαστηρίου.8
Στις 2 Φεβρουαρίου μια πρωτοφανής λίστα9 που περιλάμβανε περισσότερες από 100 ιταλικές οργανώσεις έστειλε μια κοινή ανοιχτή επιστολή10 σε όργανα του Ευρωκοινοβουλίου υποστηρίζοντας την απόφαση του Δικαστηρίου και καταδικάζοντας την «άγρια και βίαιη» αντίδραση πολλών στην Ιταλία. Καταδίκαζαν την επιβολή του Βατικανού πάνω στους Ιταλούς πολιτικούς παρά το ισχύον κοσμικό σύνταγμα και τον φθίνοντα αριθμό των πιστών, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Όσο λιγότεροι άνθρωποι ακολουθούν τα προστάγματά τους τόσο περισσότερα ζητάνε, αποζητούν προνόμια και τα χρήματα των φορολογουμένων, υψώνουν τη φωνή τους έτσι ώστε να επιβάλουν τη θέλησή τους στη ζωή και τη συμπεριφορά των μη Καθολικών».

Η έφεση της Ιταλίας
Η Ιταλία άσκησε το δικαίωμά της να εφεσιβάλλει την απόφαση στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Κάποιες χώρες και οργανισμοί ζήτησαν να παρέμβουν, τα αιτήματα των οποίων έγιναν για κάποιους δεκτά ενώ για άλλους απορρίφθηκαν.11 Καθορίστηκε η ακρόαση για τις 30 Ιουνίου 2010 και αναμενόταν να ληφθεί η απόφαση το φθινόπωρο του ίδιου έτους αλλά δεν βγήκε η απόφαση μέχρι τελικά τις 18 Μαρτίου 2011.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου παραθέτει παλιότερες αποφάσεις του ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου (το οποίο δεν είχε καμία ανάμειξη σε αυτή την υπόθεση λόγω κάποιας νομικής τεχνικής λεπτομέρειας). Το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε το 2000 ότι «οι θεμελιώδεις αρχές της ισότητας όλων των πολιτών ανεξαρτήτων θρησκείας (άρθρο 3 του Συντάγματος) και η ίση ελευθερία όλων των θρησκειών ενώπιον του νόμου (άρθρο 8) υπαγορεύουν ότι η στάση του κράτους θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αμεροληψία και τήρηση ίσων αποστάσεων». Οι λεγόμενες «κοινωνικές αντιδράσεις» θεωρούνται άνευ σημασίας. «Μια τέτοιου είδους τοποθέτηση με αμεροληψία και με τήρηση ίσων αποστάσεων αντανακλάει την αρχή της κοσμικότητας την οποία το Συνταγματικό Δικαστήριο την συνάγει από τα συνταγματικά πρότυπα και η οποία εγγενώς αποτελεί «υπέρτατη αρχή», η οποία χαρακτηρίζει το κράτος κατά την έννοια της πολυφωνίας. Είναι φανερό ότι η υπάρχουσα εν ισχύ ιταλική νομοθεσία είναι επαρκής ώστε αν εφαρμοστεί να δικαιώσει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας κας Lautsi.
Αποτελεί σπουδαία κατάκτηση η έμπρακτη εμπέδωση από μέρους της πολιτείας της αντίληψης ότι τα διάφορα πιστεύω, οι κουλτούρες και οι διαφορετικές παραδόσεις θα πρέπει να συνυπάρξουν σε καθεστώς ισότητας και ελευθερίας.



Βλέπε επίσης:

* «The European Court of Human Rights' Lautsi decision: Context, contents, consequences» [«Η απόφαση Lautsi του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: Συμφραζόμενα, περιεχόμενο, συνέπειες»] του περιοδικού Journal for the Study of Religions and Ideologies [9,26 (Καλοκαίρι 2010): 47-74].12

* Utah Law Review με τίτλο «Religious Liberty–Freedom of Conscience or Freedom of Choice?» [«Θρησκευτική Ελευθερία–Ελευθερία Συνείδησης ή Ελευθερία Επιλογής;»] (Michael J. Sandel, 1989, σσ. 597-615).13




Υποσημειώσεις

1 http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=883169&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649.
Επίσης, http://www.echr.coe.int/echr/resources/hudoc/lautsi_and_others_v__italy.pdf
2 http://www.humanistfederation.eu/download/277-press%20release%20re%20Lautsi%20final%20judgement.pdf.
Επίσης, http://www.humanistfederation.eu/download/277-Critique%20of%20Lautsi%20appeal%20judgement.pdf.
3 http://www.humanistfederation.eu/download/162-ECHR%20judgement%20Lautsi%20v%20Italy.pdf
4 http://politicsreligion.eu/news/lautsi-v-italy/
5 http://www.youtube.com/watch?v=goWDmbvNGr0&NR=1&feature=fvwp
6 http://www.humanistfederation.eu/download/162-Lautsi%20Albertin%20statement.pdf
7 http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?type=MOTION&reference=B7-2009-0278&language=EN
8 http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?type=MOTION&reference=P7-RC-2009-0275&language=EN
9 http://www.humanistfederation.eu/download/277-Italian%20open%20letter%20addressees.pdf
10 http://www.humanistfederation.eu/download/277-Italian%20open%20letter.pdf
11 http://www.humanistfederation.eu/download/277-ECtHR%20re%20third%20party%20interventions.pdf
12 http://www.humanistfederation.eu/download/277-GabrielAndreescu%20Lautsi%20paper.pdf
13 http://heinonline.org/HOL/Page?collection=journals&handle=hein.journals/utahlr1989&id=599