Rusia today again: Renominating savage marital practices Η Ρωσία σήμερα και πάλι: Αναζωπύρωση βάρβαρων ενδοοικογενειακών ηθών

It is thus all the more striking to realize that there is another tradition in Russian Orthodoxy. True, old Russia was not exactly a haven for battered women. Russian justice was patriarchal, and, like Byzantine law, resolutely on the side of the pater familias. A wife could successfully protest beating only if it endangered her life. Even entering a convent (and wives could be beaten precisely to drive them into convents, so that the husbands could marry again) did not always work: if a woman had been beaten, and entered a convent to escape, her motivations were not ‘sincere,’ and she was returned to her husband. In the absence of laws giving women protection and redress, it is not surprising that before 1917 women matched men in only one kind of felony: spousal murder.

* Nadieszda Kizenko,
“Beat her when you are alone together”: Domestic Violence in the Russian Tradition, Past and Present,
publicorthodoxy.org, February 13, 2017.

Hans Küng on the divisive role of religion / Ο Χανς Κουνγκ περί του διαιρετικού ρόλου της θρησκείας

“The most fanatical, the cruelest political struggles are those that have been colored, inspired, and legitimized by religion.”

«Οι πιο λυσσαλέες και ανελέητες πολιτικές συγκρούσεις επηρεάζονται, εμπνέονται και νομιμοποιούνται από τη θρησκεία».

– Hans Küng,
Christianity and world religions:
paths of dialogue with Islam, Hinduism, and Buddhism,
Orbis Books, 1993,
p./σ. 442.

Το Πατριαρχείο ΚΠόλεως για “τον σεβασμό της θρησκευτικής διαφορετικότητας & την κατάπαυση της βίας”

Ὅταν ἐνεργῶμεν κατά τρόπον ἀναιδῆ καί βίαιον ἐν ὀνόματι τῶν θρησκευτικῶν προκαταλήψεων ἤ τῶν θρησκευτικῶν μας πεποιθήσεων, τότε ὑποτιμῶμεν αὐτήν ταύτην τήν ζωήν καί τήν πίστιν μας, ἐνῷ ταὐτοχρόνως δημιουργοῦμεν κλίμα θυμοῦ, μίσους καί δυσπιστίας τό ὁποῖον φθείρει τούς ἀπό τῆς συστάσεως τοῦ κόσμου συνεκτικούς δεσμούς τῆς ἀνθρωπότητος.

* Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 29ῃ Σεπτεμβρίου 2012,
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου,
«Ἀνακοινωθέν  διά τόν σεβασμόν τῆς θρησκευτικῆς διαφορετικότητος καί τήν κατάπαυσιν τῆς βίας».

[Ελληνικά/Greek, HTML]

Τσομπανίδης: Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος & οι Εκκλησίες /Tsompanidis: The First World War & the Churches

«Η εμπειρία κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο της ηθικής υποστήριξης των εμπόλεμων μερών από τις εκκλησίες τους [ήταν τόση] που θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι ο πόλεμος έγινε επίσης στο όνομα της πίστης».

[«The experience of the moral support of the belligerent parties by the Churches during the First World War [was of such a degree] that one could believe that the war was made in the name of faith as well».]

* Στυλιανός Χ. Τσομπανίδης [Tsompanidis Stylianos],
Η Συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών,
Εκδόσεις Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2008, σσ. 68, 69.

«Διωγμοί» Xριστιανών στη Νιγηρία: Θρησκευτικοί ή φυλετικοί; /The "Persecutions" of Christians at Nigeria: Religious or racial?

 

 

 

«Hundreds slaughtered in Nigeria religious violence»

 

«Εκατοντάδες σφαγιάστηκαν σε περιστατικά θρησκευτικής βίας στη Νιγηρία»

—The Associated Press, March 8, 2010/8 Μαρτίου 2010. 

 

«Πολλοί έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την πρόσφατη σφαγή των 500 χριστιανών στο κρατίδιο Πλατό της Νιγηρίας από ένοπλους μουσουλμάνους ως «πόλεμο των πολιτισμών» και διαμάχη με θρησκευτικά αίτια. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι μάλλον πιο σύνθετη».

 —Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 14 Μαρτίου 2010, σ. 37, «Σφαγή στο όνομα της φυλής».