Defining religion according to Clifford Geertz / Ο ορισμός της θρησκείας κατά τον Κλίφορντ Γκερτζ

A religion is:

(1) a system of symbols which acts to (2) establish powerful, pervasive, and long-lasting moods and motivations in men by (3) formulating conceptions of a general order of existence and (4) clothing these conceptions with such an aura of factuality that (5) the moods and motivations seem uniquely realistic.

Μια θρησκεία είναι:
(1) ένα σύστημα συμβόλων με σκοπό την (2) καθιέρωση ισχυρών, διεισδυτικών και διαρκών διαθέσεων και κινήτρων στους ανθρώπους μέσω (3) διαμόρφωσης αντιλήψεων για μια γενική τάξη ύπαρξης και μέσω (4) επένδυσης των αντιλήψεων αυτών με μια τέτοια αύρα που (5) οι διαθέσεις και τα κίνητρα μοιάζουν ρεαλιστικά με τρόπο μοναδικό.

—Clifford Geertz,
The Interpretation of Cultures: Selected Essays
[Η ερμηνεία των πολιτισμών],
New York: Basic Books, 1973,
p./σ. 90.

The state of Christianity in a post-Christian era / Η κατάσταση του χριστιανισμού στην μεταχριστιανική εποχή

William Robert Miller,

Goodbye, Jehovah:
A survey of the new directions in Christianity
[Αντίο, Ιεχωβά:
Μια έρευνα στις νέες κατευθύνσεις στον Χριστιανισμό],

Hodder and Stoughton 1969,
p./σ. 31.

Extinction: Is it the future of Religion? /Εξαφάνιση: Το μέλλον της Θρησκείας;

BBC News:
"Religion may become extinct in nine nations, study says"

Η Καθημερινή:
"Η θρησκεία οδεύει προς εξαφάνιση σε εννέα χώρες
Σύμφωνα με στατιστικό μοντέλο επιστημόνων
που βασίστηκε στις απογραφές πληθυσμού"

The tools of statistical mechanics and nonlinear dynamics have been used successfully in the past to analyze models of social phenomena ranging from language choice to political party affiliation to war and peace. In this work, we focus on social systems comprised of two mutually exclusive groups in competition for members. We compile and analyze a new dataset quantifying the declining rates of religious affiliation in a variety of regions worldwide and present a theory to explain this trend.

People claiming no religious affiliation constitute the fastest growing religious minority in many countries throughout the world. Americans without religious affiliation comprise the only religious group growing in all 50 states; in 2008 those claiming no religion rose to 15 percent nationwide, with a maximum in Vermont at 34 percent. In the Netherlands nearly half the population is religiously unaffiliated. Here we use a minimal model of competition for members between social groups to explain historical census data on the growth of religious non-affiliation in 85 regions around the world. According to the model, a single parameter quantifying the perceived utility of adhering to a religion determines whether the unaffiliated group will grow in a society. The model predicts that for societies in which the perceived utility of not adhering is greater than the utility of adhering, religion will be driven toward extinction.

* Daniel M. Abrams & Haley A. Yaple, Richard J. Wiener,
A mathematical model of social group competition with application to the growth of religious non-affiliation *
[Μαθηματικό μοντέλο του ανταγωνισμού κοινωνικών ομάδων με εφαρμογή στην αύξηση της θρησκευτικής μη ένταξης],
Research Corporation for Science Advancement, University of Arizona,
January/Ιανουάριος 2011.
[Εnglish/Αγγλικά, PDF]

Ο όρος «θρησκεία» αναφορικά με την Εκκλησία: Αποδεκτός ή απορριπτέος;

«Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος εμφανίζεται σε πρώτο επίπεδο αρνητικός προς τη θρησκεία, καταλήγει όμως σε μια κατά συγκατάβαση και υπό προϋποθέσεις αποδοχή της. Ο Χριστιανισμός, λέει, «δεν μπορεί να θεωρηθεί θρησκεία» (σ.22) , διευκρινίζει όμως αμέσως: «με την έννοια τουλάχιστον που παρουσιάζεται η θρησκεία σήμερα» (σ.22)· δεν μπορεί, συνεχίζει, «να κλεισθή στην έννοια και τον ορισμό της θρησκείας», αλλά προσθέτει: «όπως συνήθως δίνεται στις ‘φυσικές’ λεγόμενες θρησκείες» (σ.23)· επομένως «και όταν ακόμη μιλούμε για τον Χριστιανισμό ως θρησκεία, πρέπει απαραίτητα να το κάνουμε μέσα από μερικές αναγκαίες προϋποθέσεις» (σ.24) . Με παρόμοιο και ίσως ακόμα πιο συγκαταβατικό τρόπο αντιμετωπίζει τα πράγματα και ο π. Γεώργιος Μεταλληνός μελετώντας το συναφές προς τη θρησκεία θέμα της λατρείας: αρνητικός προς τη θρησκεία στην αρχή, διαλλακτικός στη συνέχεια. «Πρέπει να προσεχθεί – γράφει – ότι ο Χριστιανισμός ούτε χαρακτηρίσθηκε, ούτε ταυτίστηκε αρχικά με τη ‘θρησκεία’, η οποία προϋποθέτει Θεό ‘μακράν’ του ανθρώπου. … Ο Χριστιανισμός δεν ονομάζεται στην Κ.Δ. ‘θρησκεία’ αλλ’ ‘οδός’ (=ζωή) (Πράξ. 9,2). Είναι τρόπος ζωής, μέθοδος σωτηρίας/θεώσεως» (σ.23, σημ.10). Παρ’ όλα αυτά, σημειώνει ο π. Γ. Μεταλληνός, η Εκκλησία αποδέχθηκε σταδιακά τον όρο ‘θρησκεία’ «με την έννοια της λατρείας» (σ.24), όπως επίσης αποδέχθηκε τον όρο ‘λειτουργία’, παίρνοντάς τον από την εβραϊκή και την εθνική λατρευτική παράδοση με μια «ενέργεια κυριολεκτικά επαναστατική» (σ.27), αφού «η χριστιανική λατρεία … ως λειτουργία είναι υπέρβαση της λατρείας ως θρησκευτικού φαινομένου» (σ.27).

Παρόμοια είναι και η θέση του Μάριου Μπέγζου. Στο άρθρο του που έδωσε την αφορμή για τις αντιρρήσεις του Στ. Παπαλεξανδρόπουλου που είδαμε ήδη παραπάνω, ο Μ. Μπέγζος μιλά για τη «διάσταση χριστιανισμού-θρησκείας» (σ.77), τονίζοντας ότι ο «χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία αλλά Εκκλησία» (σ.81), ότι η Εκκλησία «δεν είναι ένας άλλος τρόπος του ‘θρησκεύεσθαι’, έστω ανώτερος, καλύτερος ή καταλληλότερος» (σ.83) και πως οι Απόστολοι «δεν καθιέρωναν μιαν ακόμα θρησκεία», αλλά «ως Εκκλησία αποτελούσαν άρνηση της θρησκείας» (σ.86). Παρά ταύτα, και για τον Μ. Μπέγζο η Εκκλησία δεν αποκόπτεται εντελώς από τη θρησκεία, απλώς βρίσκεται σε συνεχή ένταση με αυτήν («ούτε μονιστική ταύτιση ούτε δυαλιστική διάσταση, αλλά διαλεκτική ένταση», σ.85). Η ένταση αυτή εκφράζεται με τη «διαλεκτική του ‘εκ’ και του ‘εν’» (σ.85), όπου «η Εκκλησία είναι εν τη θρησκεία χωρίς να είναι εκ της θρησκείας», «έχει όση θρησκεία θέλετε (λατρεία, δόγμα, μοναχισμό, μυστικισμό, θεολογία κτλ.) αλλά δεν είναι θρησκεία» (σ.85). Το πρόβλημα λοιπόν και για τον Μ. Μπέγζο δεν είναι η θρησκεία καθεαυτήν, αλλά η απώλεια της ισορροπίας της διαλεκτικής έντασης, ήτοι η ‘θρησκειοποίηση’ της Εκκλησίας – που «δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ‘χριστιανική’ ειδωλολατρία» (σ.85). Συνοψίζοντας, κατά κάποιο τρόπο, το διαφαινόμενο consensus μεταξύ των παραπάνω ‘ενδιάμεσων’ θέσεων ο Ηλίας Βουλγαράκης συμπέρανε ότι «η δυτική θεολογική σκέψη στην από μέρους της σύγκριση Χριστιανισμού και θρησκειών εγκλωβίστηκε στις λύσεις: αντίθεση, συμπλήρωση, εξέλιξη, από τις οποίες τελικά καμιά δεν είναι ικανοποιητική» (σ.94). Πράγματι, λέει, «η θρησκεία, ως διάμεσο ανθρώπου και Θεού, αποτελεί γεγονός της πτώσης» και επομένως δεν είχε θέση εκεί όπου υπάρχει «διαπροσωπική επικοινωνία και σχέση» μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Γι’ αυτό άλλωστε ο Χριστιανισμός λαμβάνει «θρησκειακή μορφή», η οποία «δεν ανάγεται στην ουσία του, αλλά αποτελεί σκόπιμη συγκατάβαση, που λειτουργεί στο σχήμα κένωση - πρόσληψη - ενσάρκωση» (σ.93). Αν λοιπόν, καταλήγει, διακρίνουμε την ουσία από το ένδυμα του Χριστιανισμού «οι δυτικές λύσεις χάνουν τη διάζευξή τους και έτσι μπορεί να υιοθετηθούν κατά περίπτωση είτε ξεχωριστά είτε μαζί, είτε ακόμη και να απορριφθούν» (σ.94). Με την τελευταία αυτή θέση του ο Ηλ. Βουλγαράκης θεμελιώνει θεωρητικά την επιλεκτική ευχέρεια του ορθοδόξου χριστιανού να υιοθετήσει ή να τροποποιήσει ή να απορρίψει κατά περίπτωση το αντιθετικό δίπολο του Μπαρτ και του Μπονχέφερ, χωρίς αυτή η θεωρητική ‘ανακολουθία’ να συνιστά κατ’ ανάγκη και ουσιαστική ασυνέπεια. Ή, όπως το λέει απλούστερα ο Θανάσης Παπαθανασίου, «ανάλογα με το νόημα που δίνεται στον όρο θρησκεία, διατυπώνονται διαφορετικές θεολογικές θέσεις περί του αν ο Χριστιανισμός είναι η κατεξοχήν θρησκεία (νοούμενη ως η σχέση Θεού και κόσμου) ή, αντιθέτως, η υπέρβαση της θρησκείας (νοούμενης ως μιας ανθρώπινης δραστηριότητας που προϋποθέτει τείχος ανάμεσα στο Θεό και τον κόσμο)». Ο ίδιος πάντως προσεγγίζει το φαινόμενο της θρησκείας ως εκδήλωση της θεμελιώδους δυνατότητας του ανθρώπου να προσδιορίζει τί κομίζει νόημα στην ύπαρξή του και στον κόσμο».



* Βασίλης Ξυδιάς,
«Χριστιανοί κατά της θρησκείας Ο χάρτης ενός γνωστού-άγνωστου τοπίου» *,
περιοδικό Σύναξη, Τόμ. 106, Απρίλιος-Ιούνιος 2008,
σσ. 45-54.
[Ελληνικά/Greek, HTML]

* CBN news,
Christianity and atheism at UK
[Χριστιανοσύνη και αθεισμός στο ΗΒ]

Αθεϊσμός και Θρησκεία: ο Διαφωτισμός εξακολουθεί να διαφωτίζει

* "Would We Be Better Off Without Religion?"
[Θα Είμαστε Καλύτερα αν Απαλλαγούμε από τη Θρησκεία;]
FORA.tv SERIES: 21st Century Religion, Science vs. Religion
Australian Broadcasting Corporation, 19 Αυγούστου 2008.

* Richard Dawkins, Christopher Hitchens και AC Grayling,
"We'd be better off without Religion"
[Θα Είμαστε Καλύτερα αν Απαλλαγούμε από τη Θρησκεία],
Westminster Central Hall, Λονδίνο, 27 Μαρτίου 2007.