Joshua J. F. Coutts On the divine name in the Gospel of John /Περί του θεϊκού ονόματος στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη

Joshua J. F. Coutts,
The Divine Name in the Gospel of John
[Το Θεϊκό Όνομα στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη],
Mohr Siebeck, 2017,
p. 28.

εἰμι ὅ εἰμι / אהיה אשר אהיה / I am what I am: Ο απόστολος Παύλος & το Έξοδος 3:14! Apostle Paul & Exodus 3:14!

אהיה אשר אהיה

χάριτι δὲ θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι,
καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη,
ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα,
οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ [ἡ] σὺν ἐμοί.

1 Corinthians/Κορινθίους 15:10

The Johannine ‘I am’ sayings & Yahweh /Τα ιωάννεια "Ἐγώ εἰμι" λόγια & ο Γιαχβέ

Williams goes far beyond the treatments of Jewish texts in previous studies, analyzing also their developed interpretations within Judaism. As a result, the predominant Hebrew scripture rendering of Yahweh’s ánî hû pronouncements should be ‘I am he’ rather than ‘I am’. In showing the extensive ways in which Yahweh’s assurances of provision for Israel are associated with his self declarations, Williams argues that the I-am sayings in Mark and in John are connected not to the theophany of Yahweh before Moses and the burning bush (Exod. 3.14), but with Yahweh’s assurances of guidance and provision for Israel elsewhere. The significance of Williams’ contribution is that it clarifies the prevalent I-am claims of Yahweh in scripture, connecting the saving action of Yahweh—rather than his divine being—with Jesus’ I-am sayings in John.

* Paul N. Anderson,

"The Origin and Development of the Johannine Egō Eimi Sayings in Cognitive-Critical Perspective",
["Η Προέλευση και η Εξέλιξη των Ιωάννειων Εγώ Ειμι Λογίων από Γνωσιοκριτικής Έποψης"]

Journal for the Study of the Historical Jesus 9 (2011),
Brill,

p./σ. 162 (139–206).

Ἐγὼ εἰμί τι; Ο Ιησούς & ο τυφλός ζητιάνος & οι φράσεις χωρίς κατηγόρημα στην ονομαστική /Egō eimi ("I am") what? Jesus & the blind beggar & the phrases without predicate nominative

 הֵשִׁיב לָהֶם יֵשׁוּעַ:
"אָמֵן אָמֵן אֲנִי אוֹמֵר לָכֶם,
בְּטֶרֶם הֱיוֹת אַבְרָהָם,
אֲנִי הוּא."

 Joh 8:58, Modern NT,
(The Bible Society in Israel, 1976)

Kenneth McKay,
A New Syntax of the Verb in New Testament Greek
An Aspectual Approach
(Studies in Biblical Greek, 1994)

Ο Ιησούς:

• Ιωα 8:58: «εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί»,
  δηλ. «ἐγὼ εἰμί πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι»
• Ιωα 6:20:«ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· Ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε»,
  δηλ. «Ἐγώ εἰμι ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβεῖσθε»
• Ιωα 8:24:«εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν»,
  δηλ. «ὅτι ἐγώ ἐκ τῶν ἄνω εἰμι»
• Ιωα 8:28:«εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ' ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέ με ὁ πατὴρ μου, ταῦτα λαλῶ»,
  δηλ. «τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι οὗτος, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου»
• Ιωα 13:19:«ἀπ' ἄρτι λέγω ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσθαι, ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι»,
  δηλ. «ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος»
• Ιωα 18:5:«ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι»,
  δηλ. «λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος»
• Ιωα 14:3:«καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω ὑμῖν τόπον, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ὑμεῖς ἦτε»,
  δηλ. «ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ὑμεῖς ἐκεῖ ἦτε»

Ο τυφλός ζητιάνος:

• Ιωα 9:9:
  «ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι»,
  δηλ. «ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν τυφλὸς»

Mundhenk:Jesus, the Greek Egō eimi& the use of the Divine NameΟ Ιησούς, το ελληνικό Ἐγώ εἰμι& η χρήση του Θεϊκού Ονόματος

John 18:2-9 / Ιωάννης 18:2-9
(Salkinson-Ginsburg Hebrew New Testament)

«Later, when people come to arrest him in the garden (John 18.1-8), Jesus asks them, “Who are you looking for?” They reply, “Jesus of Nazareth,” and Jesus responds by saying “Egō eimi.” Although in a primary sense this can be taken as an answer to their question, “I am he,” more is implied here (this is stressed in the text by repeating the words three times). When they heard him, “they drew back and fell to the ground.” As Talbert says, the “falling down is a normal accompaniment of a theophany (e.g., Dan 10:9, Acts 9:4, 22:7, 26:14, Rev 1:17). This would argue that egō eimi here functions also as it does in 8:58, as the name of God” (1992, 233). There are several other egō eimi passages in John which are probably also cases of Jesus using the divine name and thereby making God’s name known (4.26; 6.20; 8.24; 13.19).»

«Αργότερα, όταν πήγαν κάποιοι να τον συλλάβουν στον κήπο (Ιωάννης 18.1-8), ο Ιησούς τούς ρώτησε, «Ποιον ψάχνετε;» Εκείνοι απάντησαν, «Τον Ιησού τον Ναζωραίο», και ο Ιησούς αποκρίθηκε λέγοντας «Ἐγώ εἰμι». Μολονότι με πρωταρχική έννοια αυτό μπορεί να εκληφθεί ως απάντηση στο ερώτημά τους –«Εγώ είμαι αυτός»–, περισσότερα υπονοούνται εδώ (αυτό τονίζεται στο κείμενο με την επανάληψη των λέξεων τρεις φορές). Όταν τον άκουσαν, «τραβήχτηκαν πίσω και έπεσαν στο έδαφος». Όπως αναφέρει ο Τάλμπερτ, "η πτώση στο έδαφος είναι συνεπακόλουθο μιας θεοφάνειας (π.χ., Δαν 10:9, Πράξ 9:4, 22:7, 26:14, Αποκ 1:17). Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί επιχείρημα ότι το ἐγώ εἰμι εδώ λειτουργεί όπως και στο 8:58, ως το όνομα του Θεού" (1992, 233). Υπάρχουν αρκετά άλλα αποσπάσματα τύπου ἐγώ εἰμι στον Ιωάννη τα οποία πιθανώς αποτελούν επίσης περιπτώσεις στις οποίες ο Ιησούς χρησιμοποίησε το θεϊκό όνομα και κατ' αυτόν τον τρόπο έκανε γνωστό το όνομα του Θεού. (4.26· 6.20· 8.24· 13.19)»

* Norm Mundhenk,
«Jesus Is Lord: The Tetragrammaton in Bible Translation»,
The Bible translator, United Bible Societies,
April/Απρίλιος 2010 - Vol/Τόμ. 61, No/Αρ. 2,
p./σ. 61.