Dating the NT papyri & the “theological palaeography” with apologetic concern / Η χρονολόγηση των παπύρων της ΚΔ & η “θεολογική παλαιογραφία” απολογητικού ενδιαφέροντος

Our palaeographical investigation of Biblical papyri has shown that the early dates proposed by some NT scholars are not based on a careful study of the relevant scripts within the more general context of the development of Greek literary hands, but rather on the wish to find early examples of the Gospels among the papyri. By extending the field to non-biblical papyri and by taking into account the diverse developments within each script type we have on the whole vindicated the communis opinio of papyrologists, as laid down in the datings accepted by Nestle–Aland. Where our dates differ from Nestle–Aland they tend to be even somewhat lower than the accepted tradition, as can be seen in the table (pp. 469-472), e.g. 𝔓9, 𝔓15+𝔓16, 𝔓22-𝔓25, 𝔓28, 𝔓35, 𝔓39, 𝔓48, 𝔓53, 𝔓70, 𝔓77, 𝔓80, 𝔓98, 𝔓103, 0189, 0220. In only a few cases we propose an earlier date (𝔓18, 𝔓30, 𝔓64+𝔓67+𝔓4, 𝔓116, 0171, 0188, 0212, 0308). There are no first century New Testament papyri and only very few can be attributed to the second century (𝔓52, 𝔓90, 𝔓104, probably all the second half of the century) or somewhere between the late second and early third centuries (𝔓30, 𝔓64+67+4, 0171, 0212). Biblical scholars should realise that some of the dates proposed by some of their colleagues are not acceptable to Greek palaeographers and papyrologists.


Η παλαιογραφική διερεύνηση των Βιβλικών παπύρων έδειξε ότι οι πρώιμες χρονολογίες που προτάθηκαν από ορισμένους λόγιους της ΚΔ δεν βασίζονται σε προσεκτική μελέτη των σχετικών τύπων γραφής εντός του γενικότερου πλαισίου της εξέλιξης των ελληνικών φιλολογικών γραφών, αλλά μάλλον στην επιθυμία να βρουν πρώιμα δείγματα των Ευαγγελίων μεταξύ των παπύρων. Επεκτείνοντας το πεδίο στους μη Βιβλικούς παπύρους και λαβαίνοντας υπόψη τις ποικίλες εξελίξεις που υπήρξαν μέσα σε κάθε τύπο γραφής υπερασπιστήκαμε συνολικά την communis opinio των παπυρολόγων, όπως εκτίθεται στις χρονολογήσεις που δέχονται οι Nestle–Aland. Όποιες χρονολογίες μας διαφέρουν από εκείνες των Nestle–Aland αυτές τείνουν να είναι κατά τι χαμηλότερες από την παραδεδεγμένη παράδοση, όπως φαίνεται στον πίνακα (σσ. 469-472), π.χ. 𝔓9, 𝔓15+𝔓16, 𝔓22-𝔓25, 𝔓28, 𝔓35, 𝔓39, 𝔓48, 𝔓53, 𝔓70, 𝔓77, 𝔓80, 𝔓98, 𝔓103, 0189, 0220. Μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις προτείνουμε πρωιμότερη χρονολογία (𝔓18, 𝔓30, 𝔓64+𝔓67+𝔓4, 𝔓116, 0171, 0188, 0212, 0308). Δεν υπάρχουν πάπυροι της Καινής Διαθήκης του πρώτου αιώνα και μόνο πολύ λίγοι μπορούν να αποδοθούν στο δεύτερο αιώνα (𝔓52, 𝔓90, 𝔓104, πιθανότατα όλοι στο δεύτερο μισό του αιώνα) ή κάπου μεταξύ των τελών του δεύτερου και των αρχών του τρίτου αιώνα (𝔓30, 𝔓64+67+4, 0171, 0212). Οι Βιβλικοί λόγιοι θα πρέπει να αντιληφθούν ότι κάποιες από τις χρονολογίες που προτείνονται από κάποιους συναδέλφους τους δεν είναι αποδεκτές από τους παλαιογράφους και τους παπυρολόγους της Ελληνικής.

* Pasquale Orsini & Willy Clarysse,
“Early New Testament Manuscripts and Their Dates,
A Critique of Theological Palaeography”
[«Τα πρώιμα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης και οι Χρονολογίες τους,
Κριτική της Θεολογικής Παλαιογραφίας»],
Ephemerides Theologicae Lovanienses,
DOI: 10.2143/ETL.88.4.2957937,
Vol./Τόμ. 88, Issue/Τεύχος 4, 2012  
p./σ. 466 [443-474].

Linguistic Dating of Biblical Texts /Γλωσσολογική Χρονολόγηση των Βιβλικών Κειμένων

«Some of us may be quite content to leave all the biblical books in the postexilic period. However, for others of us we will now argue that the logic of the argument that leads to this conclusion is false because many of the presuppositions of the chronological approach are mistaken. [...] We can now see that the question that needs to be asked is: what are we actually dating? If biblical books were written and rewritten over the generations in the BCE period, then the question of the “original date” when a biblical book was composed is revealed to be anachronistic and irrelevant. The book as a whole was composed over a long period of time. Beyond this there are various things we may try to date such as when do we think the core form of the book came into being or what is the date of the current form of the text we are studying? We can see that these are two separate questions and that we must be very cautious about using the features of the current texts to date a presumed original composition.»

[«Κάποιοι από εμάς μπορεί να θεωρούν επαρκές να αποδώσουν όλα τα Βιβλικά βιβλία στην μεταιχμαλωσιακή περίοδο. Όμως, για κάποιους άλλους από εμάς θα υποστηρίξουμε ότι η λογική του επιχειρήματος που οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα είναι εσφαλμένη επειδή πολλές από τις προϋποθέσεις της χρονολογικής προσέγγισης είναι λανθασμένες. [...] Μπορούμε τώρα να αντιληφθούμε ότι το ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι το εξής: τι χρονολογούμε στην πραγματικότητα; Αν τα Βιβλικά βιβλία γράφτηκαν και ξαναγράφτηκαν κατά τις γενιές της Π.Κ.Χ. περιόδου, τότε το ερώτημα της «αυθεντικής χρονολογίας» κατά την οποία γράφτηκε ένα Βιβλικό βιβλίο αποκαλύπτεται ως αναχρονιστικό και άσχετο. Το βιβλίο ως σύνολο γράφτηκε σε μια μακρά περίοδο χρόνου. Πέραν τούτου υπάρχουν διάφορα πράγματα που μπορεί να προσπαθούμε να χρονολογήσουμε όπως πότε πιστεύουμε ότι ήρθε σε ύπαρξη η βασική του μορφή ή ποια είναι η χρονολογία της τρέχουσας μορφής του κειμένου που μελετούμε; Μπορούμε να αντιληφθούμε ότι αυτές είναι δύο ξεχωριστές ερωτήσεις και ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τη χρήση των χαρακτηριστικών των τρεχόντων κειμένων με σκοπό τη χρονολόγηση μιας υποτιθέμενης αυθεντικής συγγραφής».]

* Ian Young, Robert Rezetko & Martin Ehrensvärd,
«Linguistic Dating of Biblical Texts»
[«Γλωσσολογική Χρονολόγηση των Βιβλικών Κειμένων»],
The Bible and Interpretation, July/Ιούλιος 2010.

Essay based on Linguistic Dating of biblical Texts. Volume 1: An Introduction to Approaches and Problems. Volume 2: A Survey of Scholarship, a New Synthesis and a Comprehensive Bibliography. BibleWorld. London: Equinox Publishing, 2008.