Spinoza on the Law given to Moses / Ο Σπινόζα περί του Νόμου που δόθηκε στον Μωυσή

Next I inquired, why the Hebrews were called God's chosen people, and discovering that it was only because God had chosen for them a certain strip of territory, where they might live peaceably and at ease, I learnt that the Law revealed by God to Moses was merely the law of the individual Hebrew state, therefore that it was binding on none but Hebrews, and not even on Hebrews after the downfall of their nation.

Κατόπιν εξέτασα το γιατί οι Εβραίοι αποκαλούνταν εκλεκτός λαός του Θεού και ανακαλύπτοντας ότι ήταν αποκλειστικά εξαιτίας του ότι ο Θεός είχε επιλέξει γι' αυτούς μια ορισμένη λωρίδα γης, όπου θα μπορούσαν να ζήσουν ειρηνικά και άνετα, έμαθα ότι ο Νόμος που αποκαλύφθηκε από τον Θεό στον Μωυσή ήταν απλώς ο νόμος του συγκεκριμένου εβραϊκού κράτους, και συνεπώς ότι δεν ήταν δεσμευτικός για κανέναν άλλον παρά μόνο για τους Εβραίους, και ούτε καν για τους Εβραίους μετά την κατάπτωση του έθνους τους.

* Baruch (Benedict ) de Spinoza / Μπαρούχ (Βενέδικτος) ντε Σπινόζα,

Tractatus theologico-politicus,

The Hague/Χάγη, 1665,

English translation by/αγγλική μετάφραση υπό R.H.M. Elwes

in/στο The Chief Works of Benedict de Spinoza,

London, George Bech, 1882,

vol./τ. 1, p./σ. 8.

[English/Αγγλικά, PDF]

John Chrysostom: It is more important to act according to God's decree than saving a human life /Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Είναι πιο σημαντική η υπακοή στους κανόνες του Θεού παρά η σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής

«Τὸ μὲν γὰρ κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ γινόμενον, κἂν φαῦλον εἶναι δοκῇ, πάντων ἐστὶν ἄριστον· τὸ δὲ παρὰ γνώμην καὶ μὴ δοκοῦν ἐκείνῳ, κἂν ἄριστον εἶναι νομίζηται, πάντων ἐστὶ φαυλότατον καὶ παρανομώτατον. Κἂν φονεύσῃ τις κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ, φιλανθρωπίας ἁπάσης βελτίων ἐστὶν ὁ φόνος· κἂν φείσηταί τις καὶ φιλανθρωπεύσηται παρὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ, φόνου παντὸς ἀνοσιωτέρα γένοιτ’ ἂν ἡ φειδώ. Οὐ γὰρ ἡ φύσις τῶν πραγμάτων, ἀλλ’ αἱ τοῦ Θεοῦ ψῆφοι καλὰ καὶ φαῦλα εἶναι τὰ αὐτὰ ποιοῦσι».

[«Ό,τι γίνεται σε αρμονία με το θέλημα του Θεού είναι το καλύτερο από όλα, ακόμη κι αν φαίνεται να είναι κακό. Ό,τι γίνεται ενάντια στο θέλημα και στην εντολή του Θεού είναι το χειρότερο και το πιο παράνομο από όλα, ακόμη κι αν οι άνθρωποι κρίνουν ότι είναι πολύ καλό. Σε περίπτωση που κάποιος φονεύσει  κάποιον σε αρμονία με το θέλημα του Θεού, αυτός ο φόνος είναι καλύτερος από κάθε φιλανθρωπία. Σε περίπτωση που κάποιος χαρίσει τη ζωή κάποιου και του δείξει φιλανθρωπία ενάντια στην εντολή του Θεού, η χάρη που δείχθηκε για τη ζωή του άλλου θα ήταν πιο ανόσια από κάθε φόνο. Διότι το θέλημα του Θεού και όχι η φύση των πραγμάτων καθιστούν τις ίδιες πράξεις είτε καλές είτε κακές».]

–Ιωάννης ο Χρυσόστομος,
Κατά Ιουδαίων 4:1.
J.-P. Migne, Patrologiae cursus completus (series Graeca) 48:873.


«What is done in accordance with God's will is the best of all things even if it seems to be bad. What is done contrary to God's will and decree is the worst and most unlawful of all things –even if men judge that it is very good. Suppose someone slays another in accordance with God's will. This slaying is better than any loving-kindness. Let someone spare another and show him great love and kindness against God's decree. To spare the other's life would be more unholy than any slaying. For it is God's will and not the nature of things that makes the same actions good or bad.»

–John Chrysostom,
Adversus Judaeos 4:1.
Paul W. Harkins (transl.),
Discourses Against Judaizing Christians,
(Fathers of the Church series) Vol. 68,
Catholic University of America Press, 1999,
p. 74. *
[Latin, by Desiderius Erasmus (ed.)]

/div>