.

Showing posts with label ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ. Show all posts
Showing posts with label ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ. Show all posts

Sunday, September 12, 2010

Cyril of Alexandria responding to emperor Julian
on the doctrine of Trinity /

Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας
αποκρίνεται στον αυτοκράτορα Ιουλιανό
σχετικά με το δόγμα της Τριάδας



«Cyril responds at length to this section of Julian's work with two main arguments. The first is that the doctrine of the three persons of the Trinity is present in OT texts. The second is that Greek philosophers have a doctrine similar to that of the Christian Trinity. For Cyril God is unattainable except through the Son. The "we" of Gen 1:26 includes the Son and Holy Spirit according to Cyril. Cyril makes similar exegetical moves with Gen 11:7, 18:3, 19:24. From Hellenistic thought Cyril quotes Plutarch and Plato on the unity of God. He then chooses texts from Porphyry, Plato, Numenius and Plotinus that assert some type of divine triad. In a text from Numenius, for example, the philosopher argues for the existence of a First God that is indivisible. Associated with this God are a second and third God who are one. From Porphyry, Cyril quoted his statement about the Platonic Good, Demiurge, and World soul — the three hypostases of God.»

«Η μακροσκελής απόκριση το Κύριλλου σε αυτό το τμήμα του έργου του Ιουλιανού περιλαμβάνει δύο κύρια επιχειρήματα. Το πρώτο είναι ότι το δόγμα των τριών προσώπων της Τριάδας υφίσταται σε αποσπάσματα της Π[αλαιάς] Δ[ιαθήκης]. Το δεύτερο είναι ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι έχουν ένα δόγμα παρόμοιο με αυτό της χριστιανικής Τριάδας. Για τον Κύριλλο ο Θεός είναι απρόσιτος παρεκτός μέσω του Γιου. Το "εμείς" του Γένεση 1:26 περιλαμβάνει τον Γιο και το Άγιο Πνεύμα σύμφωνα με τον Κύριλλο. Ο Κύριλλος καταφεύγει σε παρόμοιους εξηγητικούς ελιγμούς με τα εδάφια Γένεση 11:7, 18:3, 19:24. Από την ελληνιστική σκέψη ο Κύριλλος παραθέτει από τον Πλούταρχο και τον Πλάτωνα περί της ενότητας του Θεού. Κατόπιν επιλέγει αποσπάσματα του Πορφύριου, του Πλάτωνα, του Νουμήνιου και του Πλωτίνου που υποστηρίζουν κάποιο τύπο θεϊκής τριάδας. Σε απόσπασμα του Νουμήνιου, για παράδειγμα, ο φιλόσοφος επιχειρηματολογεί υπέρ της ύπαρξης Πρώτου Θεού ο οποίος είναι αδιαίρετος. Με αυτό τον Θεό σχετίζεται ένας δεύτερος και ένας τρίτος Θεός οι οποίοι είναι ένας. Από τον Πορφύριο, ο Κύριλλος παρέθεσε τη δήλωσή του σχετικά με τον πλατωνικό Αγαθό, τον Δημιουργό και την Παγκόσμια ψυχή —τις τρεις υποστάσεις του Θεού».

* John Granger Cook,
The interpretation of the New Testament in Greco-Roman paganism,
Mohr Siebeck, 2000,
p./σ. 303.

Tuesday, June 29, 2010

Ο Ραγκαβής (1877), οι προφητείες του Ιησού & οι Χιλιαστές με τα λευκά /
Rankaves (1877), Jesus's prophecies & the Chiliasts with the white robes


««Αμήν λέγω υμίν ού μη παρέλθη η γενεά αύτη έως αν πάντα ταύτα γένηται». Αλλ' εψεύσθη η προφητεία αύτη· έκτοτε δ' η ανθρωπότης αναμένει αείποτε το φοβερόν συμβάν, και ιδίως κατά τους σκοτεινούς του μεσαίωνος χρόνους ενόμιζεν αυτό επί θύρας. Κατά το έτος χίλια η γενική περί τούτου πεποίθησις ην τοσαύτη, ώστε τα δημόσια έγγραφα έφερον ως ημερομηνίαν το «Εγγιζούσης της συντελείας του κόσμου». Και νυν δε υπάρχουσιν ασθενείς τινες νόες εις την λεγομένην χιλιετηρίδα (Millenium) πιστεύοντες, ότε οι άγιοι κατελεύσονται, και διαμενούσι χίλια έτη επί της γης, εστί δε πραγματικότης, και ουχί μύθος, ότι οι ταλαίπωροι ούτοι καταγίνονται κατασκευάζοντες λευκά ιμάτια διά τους επισήμους ξένους. Εφαντάζετο δε την συντέλειαν του κόσμου ο Ιησούς ως εξής: «Μελλήσετε ακούειν πολέμους, και ακοάς πολέμων· οράτε μη πτοείσθε· δει γαρ πάντα γενέσθαι, αλλ' ούπω εστί το τέλος. Εγερθήσεται γαρ έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν· και έσονται λιμοί, και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους. Πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων»».

* Κλέων [Ρίζος / Ρίζου] Ραγκαβής / Kleon Rankaves [Rangaves / Rangavis],
Ιουλιανός ο Παραβάτης,
Αθήνα 1877,
σ. 505.
[Greek/Ελληνικά PDF]



Ο Ραγκαβής παραθέτει συχνά από το γαλλικό έργο:

* Émile Lamé,
Julien l'Apostat: Précédé d'une étude sur la formation du Christianisme (1861).
[Google books]
[French/Γαλλικά PDF]



«The controversial Ιουλιανός ο Παραβάτης (Julian the Apostate) in 1865 by Cleon Rangavis deserves mention because it attacked Christianity in the romantic manner of Lord Byron. When it was published in 1877 it caused a public scandal.»

«Το αμφιλεγόμενο έργο Ιουλιανός ο Παραβάτης το 865 του Κλέωντα Ραγκαβή είναι άξιο αναφοράς επειδή επιτέθηκε στον Χριστιανισμό με τον ρομαντικό τρόπο του Λόρδου Βύρωνα. Όταν δημοσιεύτηκε το 1877 προκάλεσε δημόσιο σκάνδαλο».


* Petrakou, Kyriakē / Πετράκου Κυριακή,
«Drama Competitions in Greece from 1851 to 1950»,
Journal of Modern Greek Studies Volume/Τόμος 25, Number/Αριθμός 2, October/Οκτώβριος 2007  E-ISSN: 1086-3265 Print ISSN: 0738-1727  DOI: 10.1353/mgs.2008.0012, The Johns Hopkins University Press, σ. 227.





Απόπειρα αναίρεσης των λεγομένων στον Ιουλιανό του Ραγκαβή:

* Νικόλαος Αμβράζης,
Ιουλιανός ο Παραβάτης εν απελπισία εκπνέων : ή απάντησις εις τα υπό Κλέωνος Ραγκαβή κατά της αμωμήτου ημών πίστεως γραφέντα και επιστημονική αυτών αναίρεσις,
Αθήνα 1878.
[Greek/Ελληνικά PDF]

Monday, January 11, 2010

Ο αγιοποιημένος στρατιώτης Μερκούριος
& ο θάνατος του "αποστάτη" και "παραβάτη" αυτοκράτορα Ιουλιανού



«Even after his death the warrior of Christ performed a soldier's service for the good of the earthly Church. St Basil the Great (January 1) once prayed before an icon of the Most Holy Theotokos, upon which St Mercurius was depicted as a soldier holding a spear. He asked God not to permit the emperor Julian the Apostate (361-363) to return from his war against the Persians and resume his oppression of Christians. The image of the holy Great Martyr Mercurius, depicted on the icon beside the image of the Most Holy Theotokos, became invisible. It reappeared later with a bloodied spear.

At this very moment Julian the Apostate, on his Persian campaign, was wounded by the spear of an unknown soldier, who immediately disappeared. The mortally wounded Julian, as he lay dying, cried out, "Thou hast conquered, O Galilean!"»

[«Ακόμη και μετά το θάνατό του ο στρατιώτης του Χριστού εκτέλεσε στρατιωτική υπηρεσία για το καλό της επίγειας Εκκλησίας. Ο αγ. Βασίλειος ο Μέγας (1η Ιανουαρίου) προσευχήθηκε κάποτε μπροστά σε μια εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου, στην οποία απεικονιζόταν ο Αγ. Μερκούριος ως στρατιώτης που έφερε λόγχη. Ζήτησε από τον Θεό να μην επιτρέψει τον αυτοκράτορα Ιουλιανό τον Αποστάτη (361-363) να επιστρέψει από τον πόλεμο κατά των Περσών και συνεχίσει το διωγμό του κατά των Χριστιανών. Η εικόνα του αγίου Μεγαλομάρτυρα Μερκούριου, που απεικονιζόταν στην εικόνα δίπλα στην εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου, έγινε αόρατη. Επανεμφανίστηκε αργότερα με αίματα στη λόγχη του.

Την ίδια εκείνη στιγμή ο Ιουλιανός ο Αποστάτης, στην περσική εκστρατεία του, τραυματίστηκε από τη λόγχη ενός άγνωστου στρατιώτη, ο οποίος εξαφανίστηκε αμέσως. Ο θανάσιμα τραυματισμένος Ιουλιανός, καθώς έπεφτε νεκρός, αναφώνησε: "Νίκησες, Γαλιλέε!"»]

* Orthodox Church in America,
"Greatmartyr Mercurius of Caesarea, in Cappadocia".
[εικόνα]